Chapter Title : ഖദീജയുടെ കുടുംബം 7 [പോക്കർ ഹാജി]

കിട്ടൂല.'
'അതൊക്കെ ഇനിക്കറിയാമെടി റസിയാ ഞാന്‍ പറഞ്ഞോളാം.വേറെ ആളുണ്ടെങ്കില്‍ എനിക്കും മുട്ടിച്ചു താടി പെണ്ണെ.ഇന്റെ പൂറും തരിച്ചിട്ടു വയ്യ.'
'ഇജൊന്നടങ്ങെടി മൈരെ അനക്കുള്ളതും ഞാന്‍ റെഡിയാക്കിതരാം.ആദ്യം കല്ല്യാണം കഴിയട്ടെ എന്നിട്ടു പോരെ'
'ന്നാ ഫോണ്‍ വെച്ചൊ ഞാന്‍ അടുത്ത പണിക്കു റെഡിയാവട്ടെ.അല്ലെങ്കി തന്നെ റെഡിയാവാനൊന്നുമില്ല.രാവിലെ ഈ വീടിന്റെ ഉള്ളില്‍ കേറിയപ്പൊ ചെക്കന്മാരുഊരി എടുത്തതാ ന്റെ തുണിയൊക്കെ ഇനി എല്ലാം കഴിഞ്ഞു പോകാന്‍ നേരത്ത് ഇട്ടാമതീന്നാ ഓരുടെ ഒരിതു.ന്നാ ശരിയെടീ വെക്കട്ടെ'
റസിയ ഫോണ്‍ വെച്ചു കഴിഞ്ഞപ്പൊ റജീന ദീജയോടു ചോദിച്ചു.
'എന്താ ഉമ്മ ഇത്ര കാര്യമായി പറയുന്നതു കേട്ടല്ലൊ'
'അതെടീ ഓന്‍ റസിയാനെ കാണാനല്ലെ പോയതു റസിയാനെ രാവിലെ തന്നെ ഒരു കൂട്ടരു മുക്കത്തു കൊണ്ടു പോയി .നേരം വെളുക്കുമ്പോഴെ ഇനി വരൂ അതു കൊണ്ടു ഓനിപ്പം തിരിച്ചു വരും.റസിയാ പറയണതു ഓനെ ഇന്നു നിന്റെ റൂമിലു കെടത്താം ന്നാണു.'
റജീനക്കു സന്തോഷം കൊണ്ടു തുള്ളിച്ചാടാന്‍ തോന്നി.ഇന്നു ഞാനൊരു കലക്കു കലക്കും എന്നു മനസ്സില്‍ പറഞ്ഞു കൊണ്ട് ദീജയെ നോക്കി പറഞ്ഞു
'കൊള്ളാം കൊള്ളാം എന്റുമ്മയും കൊള്ളാം എന്റെ അമ്മയിയമ്മയും കൊള്ളാം.രണ്ടും കൂടി എന്നെ ഒരു വെടിയാക്കിയെ അടങ്ങൂ അല്ലെ.'
'ഡീ വെറുതെ ഓരോന്നു പറഞ്ഞു കുറ്റം ഞങ്ങളെ മേത്തു ഇടരുതു.കിടക്കാന്‍ സ്ഥലമില്ലാഞ്ഞിട്ടു ഒരു മുറീല്‍ കിടത്തിയപ്പൊ സൊന്തം വാപ്പാന്റെ മേത്തു കേറിക്കിടന്നതു മറക്കണ്ട ന്നിട്ടു അതും പോരാഞ്ഞു വാപ്പാന്റെ സാമാനം വെക്കാന്‍ സ്ഥലമില്ലാത്തതിനു സ്വന്തം സാമാനത്തിനുള്ളില്‍ കേറ്റി വെച്ചവളാ ഈ പറയുന്നതു.'
'ഈ ഉമ്മ എന്തിനാ ഇതൊക്കെ പറയുന്നതു.അതു വാപ്പ എനിക്കതൊക്കെ മേടിച്ചു തന്നതിന്റെ സന്തോഷം കൊണ്ടു ചെയ്തതല്ലെ.വാപ്പാക്കു തിരിച്ചു കൊടുക്കാന്‍ ഇന്റെ കയ്യില്‍ അതു മാത്രമല്ലെ ഉള്ളൂ.ഇക്കാക്കും കൊടുക്കാന്‍ എനിക്കു സന്തോഷമെ ഉള്ളൂ.ഇക്കാക്കു അങ്ങനെ ഒരു ആഗ്രഹമുണ്ടെങ്കില്‍ സാധിച്ചു കൊടുക്കെണ്ടെ ഉമ്മാ.പിന്നെ റസിയാത്താന്റെ കാര്യം കല്ല്യാണം കഴിയുമ്പൊ എന്നെക്കൊണ്ടു ഇതു