Chapter Title : ഖദീജയുടെ കുടുംബം 7 [പോക്കർ ഹാജി]

കണ്ടു വീണ്ടും കമ്പിയിന്മേല്‍ കമ്പിയായി നിക്കുവാണു.ഈ പൂറിയൊന്നു കെടന്നിട്ടു വേണം താഴെക്കെടന്നു ഊക്കനൊരു വാണം വിടാന്‍.
ആതേ സമയം റജീനയാണെങ്കി ഇക്കാനെ ഒന്നിളക്കി വിടാന്‍ വേഗം തന്നെ ഒരു പായും കട്ടിലില്‍ നിന്നൊരു തലയണയും പുതപ്പും എടുത്തു അവനു പുറം തിരിഞ്ഞു കുനിഞ്ഞു നിന്നു കൊണ്ടു തറയില്‍ വിരിച്ചു കൊടുത്തു.തുണിയുടെ ഉള്ളിലാണെങ്കിലും വിരിഞ്ഞിരിക്കുന്ന കുണ്ടികളു കണ്ടിട്ടു റിയാസിനു കഴച്ചു പൊട്ടുമെന്നായി.അതിലൊന്നു തൊട്ടു നോക്കാന്‍ വെമ്പി നിക്കുമ്പോഴാണു റജീന പെട്ടന്നു നിവര്‍ന്നുകട്ടിലില്‍ കേറിയിരുന്നു കൊണ്ടു പറഞ്ഞു.
'ഡാ ചെക്കാ ഒരു കാര്യം പറയാം എല്ലാം വിരിച്ചു വെച്ചിട്ടുണ്ട് രാത്രി ഉറങ്ങിക്കഴിഞ്ഞാല്‍ പിന്നെ എന്നെ കൊന്നാല്‍ കൂടി ഞാനറിയൂല അതോണ്ടു ഒരു കാര്യം പറയാം ഞാന്‍ അടീല്‍ ഷഡ്ഡിയും ബ്രായുമൊന്നുമിട്ടിട്ടില്ലരാത്രി ഉറക്കത്തിലെങ്ങാനും എന്റെ തുണി മാറിക്കിടക്കുവാണെങ്കി നേരത്തെ വായും പൊളിച്ചുനോക്കി നിന്ന പോലെ നോക്കി നിന്നേക്കരുതു.മര്യാദക്കു കിടന്നുറങ്ങിക്കോണം പറഞ്ഞേക്കാം.'
അവളുടെ പറച്ചിലു കേട്ട റിയാസ് പൊട്ടിച്ചിരിച്ചു കൊണ്ടു പറഞ്ഞു.
'എടി നിന്റെ പറച്ചിലു കേട്ടാല്‍ തോന്നും നിന്റേതു ഞാന്‍ കാണാത്തതാണെന്നു.ആവിശ്യത്തിനുള്ളതൊക്കെ ഞാന്‍ നേരത്തെ കണ്ടു .ഇനി എന്താ അതിനുള്ളിലു കാണാനുള്ളതു.'
'ഊം ഊം ഇനി കാണാനൊന്നുമില്ലാഞ്ഞിട്ടു ഞാന്‍ പാവാട താഴ്ത്തിയപ്പൊ കണ്ണു താഴേക്കു പോകുന്നതു കണ്ടല്ലൊ കള്ള സുവറെ'

'അതു പിന്നെ അപ്പൊ അങ്ങനെ നോക്കിപ്പോയതല്ലെ.ഇനിക്കൊരബദ്ധം പറ്റി ഇനീപ്പൊ നീ അതുമ്മെ കേറി പിടിച്ചൊ വിടണ്ട.അല്ല നീയെന്താ വിളിച്ചെ ഡാ ചെക്കാന്നൊ'
'ആ പിന്നല്ലാണ്ടു എന്താ വിളിക്ക്യാ ഒന്നു പറഞ്ഞെ ന്റെ ചെക്കാ.'
'എടി എടി അന്റെ കല്ല്യാണമായിപ്പോയി അല്ലെങ്കി കാണാമായിരുന്നു.അന്റെ എത്ര വയസ്സിനു മൂത്തതാടി ഞാന്‍.'
'അതിനുപ്പൊ ന്താ ന്റെ പൊട്ടനിക്കാ അതു എനിക്കു സ്‌നേഹം കൂടിയതോണ്ടു വിളിച്ചതല്ലെ പൊന്നെ ചൂടാവണ്ട ന്നാലും എത്ര മൂത്താലും ഇക്ക ന്റെ മാത്രം ഇക്കയല്ലെ.'
'ആ ഇജ്‌ജെന്തെങ്കിലും വിളി അല്ല പിന്നെ.'
'ആ അങ്ങനെ വഴിക്കു വാ