Chapter Title : ഖദീജയുടെ കുടുംബം 7 [പോക്കർ ഹാജി]

ഊതി വിട്ടു. അവന്റെ മനസ്സു വേറേതൊ ലോകത്തിലായിരുന്നു.ഇത്രയും കാലം നൊക്കീട്ടു നടക്കാഞ്ഞതു ഇന്നു അവസാന നിമിഷത്തിലാണല്ലൊ വന്നതു.ഈ അവസാന രാത്രിയിലാണല്ലൊ അവളുടെ സാമാനമൊന്നു കണ്ടതു.നല്ലപോലൊന്നു കണ്ടു വാണമടിക്കാന്‍ പോലും പറ്റീലല്ലൊ പടച്ചോനെ.ഇനി ഒന്നിനും പറ്റുമെന്നു തോന്നുന്നില്ല നാളെ വൈകുന്നേരത്തോടെ ചിലപ്പൊ ബന്ധുക്കളൊക്കെ വന്നു തുടങ്ങും പിന്നെ ഒരിക്കലും നടക്കുമെന്നൊരു ഉറപ്പുമില്ല.അപ്പോഴകത്തു ദീജ റജീനയോടു ചോദിച്ചു
'എന്തായെടി പോയിട്ടു '
'അതുമ്മാ ഞാന്‍ ഒക്കെ നല്ലോണം കാട്ടിക്കൊടുത്തിട്ടുണ്ടു ചെക്കന്‍ ആകെ ബേജാറായിരിക്കുവാണു ബാക്കിയൊക്കെ രാത്രിയില്‍ നോക്കാം.'
എല്ലാം ഒതുക്കിക്കഴിഞ്ഞ് ദീജയും റജീനയും ഉമ്മറത്തേക്കു വന്നിട്ടു റിയാസിനെ വിളിച്ചു
'ഡാ നീ ഇങ്ങനെ പൊകച്ചു കൊണ്ടിരുന്നാ ശരിയാവൂല നാളെ പിടിപ്പതു പണിണ്ടു ബാക്കി നാളെ പൊകയ്ക്കാം ഇപ്പൊ പോയി കിടന്നൊ.അകത്തു റജീനാന്റെ റൂമില്‍ പോയി കിടന്നൊ'
'ങ്ങെ ഓളുടെ റൂമിലൊ.അപ്പൊ ഓളൊ ഓളെവിടെ കിടക്കും ഉമ്മാ.'
പെട്ടന്നു തന്റെ ചിന്തകളില്‍ നിന്നുണര്‍ന്ന റിയാസ് ഒന്നുകൂടി ഇളകിയിരുനു കൊണ്ടു ചോദിച്ചു.ഇതു കണ്ടു ചെക്കന്റെ ആക്രാന്തം കണ്ടു ദീജക്കും റജീനക്കും ചിരി വന്നു.
'എടാ അതിനു ഇയ്യു ബെജാറാവണ്ട ഓളു കട്ടിലിന്റെ ഒരു സൈഡിലു കിടന്നോളും ഇല്ലെങ്കി താഴെ കിടന്നോളും..ന്താ അനക്കു പറ്റൂലെ പറ്റൂലെങ്കി വേണ്ടാ ഓളെ ഞാന്‍ ഇന്റെ റൂമിലു കെടത്തിക്കോളാം'
'പറ്റും പറ്റും ഉമ്മാ ഞാന്‍ ഓളുടെ റൂമില്‍ കിടന്നോളാം.'
ആവന്റെ വെപ്രാളപ്പെട്ടുള്ള പറച്ചിലു കേട്ടു ദീജക്കു ചിരി പൊട്ടി.
'ഡാ അയിനുപ്പെന്താ ഇജ് കെടന്നൊ ഓളെ റൂമിലു.'
'ആല്ലുമ്മാ ഇനി ഞാന്‍ കെടക്കണുണ്ടു ന്നു കരുതി ഇനി ഓളു റൂമൊന്നും മാറണ്ട'
'ഓളു റൂമൊന്നും മാറണില്ല ആ റൂമിലു