Chapter Title : ഖദീജയുടെ കുടുംബം 9 [പോക്കർ ഹാജി]

രണ്ടും കൂടി ഭയങ്കര പണി ചെയ്തു തളര്‍ന്ന മാതിരി ഇണ്ടല്ലൊ'
'ഈ ഉമ്മാക്കുപ്പൊ ന്താ രാവിലെത്തന്നെ വേണ്ടതു.ഒന്നു ചായ കുടിക്കാനും സമ്മയിക്കൂല്ലെ .'

'ഇജ്ജു കുടിച്ചോടീ ആരാ വേണ്ടാന്നു പറഞ്ഞതു.നല്ല ക്ഷീണണ്ടല്ലൊ നെനക്കു ഓനെ കണ്ടിട്ടു അന്നെ നെലത്തു നിറുത്തീട്ടില്ലാന്നാ തോന്നണതു.'
'ഈ ഉമ്മാന്റെ ഒരു കാര്യം ഉമ്മാന്റെ മോനൊണ്ടല്ലൊ ആ കള്ള ഹിമാറു ഓനു ഒന്നും രണ്ടുംപെണ്ണുങ്ങളെ കൊടുത്താലും തെകയൂല്ല ഓനു.അമ്മാതിരി സാധനാണു ആ കെടന്നൊറങ്ങണതു.'

'ആ അതു പറ അപ്പൊ നെന്റെ മൂലത്തിലും പൂരാടത്തിലും ഒക്കെ ഓന്‍ ഓന്റെ സാമാനം കേറ്റി അല്ലെ'

'പിന്നില്ലാണ്ടു അങ്ങനൊള്ള ഒരുത്തന്റെ മുറീലു പെട്ടാ പിന്നെ ഒക്കെ സമ്മയിച്ചു കൊടുക്കാന്നല്ലാതെഎന്താ ചെയ്യ ന്റെ ഉമ്മാ'

'എന്തായാലും മ്മളെ റസിയാത്ത പറഞ്ഞതു ഓര്‍മ്മണ്ടല്ലൊ അല്ലെ.എന്തെല്ലാം പൊലയാടിയാലുംപള്ളേലുണ്ടാക്കരുതു.'

'അതൊക്കെ ഇനിക്കറിയാം ഉള്ളിലു കളയാന്‍ ഞാന്‍ സമ്മയിച്ചീല.രണ്ടു വട്ടം കളഞ്ഞതും ബേക്കിലാ.'

'ആ അതു മതി റസിയാന്റെ വാക്കിനു നമ്മളു വെല കൊടുക്കണം.അപ്പൊ രണ്ടു വട്ടൊക്കെ അടുപ്പിച്ചു പോവാനും മാത്രം സാധനം വെച്ചോണ്ടാ ഇള്ളക്കുട്ടി ആയി നടക്കണതു.'

'അതൊക്കെ പോട്ടെ ന്താ മ്മാ രാവിലെ തിന്നാനുള്ളതു'
'അപ്പൊം ഇണ്ടു പിന്നെ മുട്ടന്റെ കറീം ഇണ്ടാക്കീട്ടുണ്ടു .ആദ്യം ഇജ്ജു പോയിട്ടു കുളിയൊക്കെ കഴിഞ്ഞു നല്ല മൊഞ്ചത്തി ആയി വാ.'

അപ്പോഴേക്കും റിയാസു എണീറ്റു വന്നു.എണീറ്റ പാടെ ഒരു ബീഡിയും കത്തിച്ചു കൊണ്ടു ഉമ്മറത്തു പോയിരുന്നു ആഞ്ഞു വലിച്ചു പൊകയൂതി വിട്ടു കൊണ്ടു രാത്രി സംഭവിച്ചതും റജീന പറഞ്ഞതുമായ കാര്യങ്ങളു ഓര്‍ത്തു .അതിനിടയില്‍ ദീജ ചായ ചൂടാക്കി കൊണ്ടു അവന്റെ അടുത്തു വന്നു ചായ കൊടുത്തു കൊണ്ടു ചോദിച്ചു.

'എടാ നീയെന്തു പണിയാടാ ചെയ്യണതു.'

പെട്ടന്നു അവന്റെ ഉള്ളില്‍ ഒരു ഞെട്ടലുണ്ടായി ന്റമ്മൊ എന്തിനെ പറ്റിയാണു ഉമ്മ ചോദിക്കുന്നതു.ഒന്നും അറിയാത്തതു പോലെ അവന്‍ ഉമ്മാന്റെ മുത്തെക്കു ഒന്നു നോക്കി.അവന്റെ മനസ്സിലു റജീന പറഞ്ഞാ കാര്യങ്ങളു കേറി വന്നെങ്കിലും ഉള്ളിലൊരു പേടി തോന്നി.

'ന്ത് ന്താ ഉമ്മാ.'
'എടാ അന്റെ പുന്നാര പെങ്ങളല്ലെ ഓളു ഇജ്‌ജെന്തിനാ ഓളുമായി തല്ലുണ്ടാക്കാന്‍ നടക്കുന്നതു പോത്തു മാതിരി വളര്‍ന്നല്ലൊ ഇജ്ജ്.'
'ആരു തല്ലുണ്ടാക്കി