Chapter Title : ഖൽബിലെ മുല്ലപ്പൂ 10 [കബനീനാഥ്]

കുത്തി , നടുവളച്ച്, അവളുടെ കക്ഷങ്ങൾക്കിടയിലൂടെ കൈകൾ വരിഞ്ഞു ചുറ്റി, മുഖം ചുമലിലേക്ക് ചേർത്തായിരുന്നു അവൻ കിടന്നിരുന്നത് ... അവന്റെ ഇരു കാൽമുട്ടുകളുടെയും പുറത്തായി അവളുടെ കാലുകൾ വിരിഞ്ഞിരുന്നു ...

സംഭോഗശിഷ്ടമായി, ഇരുവരുടെയും അരക്കെട്ടിനു കീഴെ, ബഡ്ഢിൽ, ആകാരമില്ലാത്ത രീതിയിൽ നനവു പടർന്നു കിടപ്പുണ്ടായിരുന്നു ...

പുറത്തായിരുന്നുവെങ്കിലും ലിംഗം യോനിയിൽ തൊട്ടു തന്നെയാണ് കിടന്നിരുന്നത് ...

കാൽപ്പാദങ്ങളിലും, കൈകളിലും തണുപ്പധികരിച്ച് കയറിയത്, ഭോഗാലസ്യത്തിലാണെങ്കിലും ശരീരമറിഞ്ഞു ..

ഇടം കൈ കൊണ്ട് ജാസ്മിൻ പുതപ്പു തേടി ... കിട്ടാതെ വന്നപ്പോൾ വലം കൈയും പരതി ...

കട്ടിലിന്റെ വിളുമ്പിൽ വലം കൈ വിരലുകൾ തൊട്ടപ്പോൾ മയക്കം വിട്ട് മിഴികൾ വിടർന്നു ...

മുഖം ചെരിച്ചപ്പോൾ , ഭോഗരസമത്തിൽ കുതിർന്നുണങ്ങിയ ഷാനുവിന്റെ കക്ഷത്തിന്റെ മണം അവൾക്കടിച്ചു ...

കാലുകൾ കൊണ്ട് പുതപ്പ്, കിടന്നുകൊണ്ട് തന്നെ പരതിയെങ്കിലും കിട്ടിയില്ല.

സംഭോഗച്ചൂടൊഴിഞ്ഞ്, വയനാടൻ മഴയുടെ തണുപ്പ്, ശരീരത്തെ ചെറുതായി വിറപ്പിച്ചു തുടങ്ങിയിരുന്നു ...

"ഷാ ...." അവൾ വിളിച്ചെങ്കിലും ശബ്ദം പുറത്തു വന്നില്ല..

അവളൊന്നുയരാൻ ശ്രമിച്ചപ്പോൾ , ഷാനുവിന്റെ കാൽമുട്ടുകൾ നിരങ്ങി , ഭാരം അവളിലേക്കായി ..

"ജാസൂമ്മാ ...." മയക്കത്തിൽ അവൻ മന്ത്രിച്ചു ...

ഷാനു , ഉറക്കമല്ലേ എന്നവൾ സംശയിച്ചു.

അവൾ കയ്യെടുത്ത് അവനെ ചുറ്റി, അവളുടെ തണുത്ത കൈകളുടെ സ്പർശനമറിഞ്ഞിട്ടും, അവനനങ്ങാതിരുന്നപ്പോൾ അവൻ ഉറക്കത്തിലാണെന്ന് അവൾക്ക് മനസ്സിലായി.

ഉറക്കത്തിലും തന്നെയാണോ അവന്റെ വിചാരം ...?

അതോ ഇതു തന്നെയാണോ ഉറക്കത്തിലും അവന്റെ ചിന്ത ....?

രണ്ടാമത്തെ ഓർമ്മയിൽ അവളൊന്നു പുളകം കൊണ്ടു ...

ഒടുവിൽ അത് സംഭവിച്ചു കഴിഞ്ഞിരിക്കുന്നു ....

അവന്റെ ഒരഭിലാഷം പൂർത്തിയാക്കി കൊടുക്കാൻ കഴിഞ്ഞ ചാരിതാർത്ഥ്യം തന്റെ മനസ്സിനുണ്ട് എന്നവളറിഞ്ഞു ...

അവന്റെ മാത്രം അഭിലാഷമോ ...?

വേണ്ടായെന്നും പിടി വിട്ടു പോകുമെന്നും പല തവണ അവനോട് പറയുമ്പോഴും അത് സംഭവിക്കണമെന്ന് തന്റെ മനസ്സും ശരീരവും വിളിച്ചു പറഞ്ഞത് , അവൾക്ക് വിസ്മരിക്കാനായില്ല ...

ഒരു കുറ്റബോധവും അവൾക്ക് തോന്നിയില്ല ...

അവൻ പറഞ്ഞതു പോലെ തങ്ങളുടെ മാത്രം രഹസ്യമായിരിക്കുന്നിടത്തോളം കാലം കുറ്റബോധം വേട്ടയാടേണ്ട കാര്യമില്ല ...