Chapter Title : ഖൽബിലെ മുല്ലപ്പൂ 4 [കബനീനാഥ്]

അവൻ കരുതിയത് ... ആ ധൈര്യത്തിലാണ് ഷോർട്സ് താഴ്ത്തി ഉദ്ധരിച്ച ലിംഗമെടുത്ത് അവളിലേക്കമർന്നതും ...

മോളി എഴുന്നേറ്റില്ലായിരുന്നുവെങ്കിൽ ഉമ്മ അതിനു സമ്മതിക്കുമായിരുന്നു എന്നവന് തോന്നി ..  ഒന്നോ രണ്ടോ മിനിറ്റുകൾ കൂടി കിട്ടിയിരുന്നുവെങ്കിൽ ...

" എന്താണുമ്മാ...." ഉറക്കത്തിൽ നിന്ന് ഉണരുന്ന രീതിയിലാണ് ഷാനുവത് ചോദിച്ചത് ..

"മോളിയെന്തോ സ്വപ്നം കണ്ടു കാണും ..." ഒരു നിമിഷം കഴിഞ്ഞാണ് ഉമ്മയുടെ ഉത്തരം വന്നത് ...

ഉമ്മ കിതയ്ക്കുന്നതും സ്വരം പതറിയിരിക്കുന്നതും ഷാനു ശ്രദ്ധിച്ചിരുന്നു ... ഇന്ന് പകൽ ഉമ്മ തന്നോട് അകൽച്ച കാണിച്ചിരുന്നുവെങ്കിലും രാത്രി അതൊന്നുമുണ്ടാവില്ലെന്നായിരുന്നു അവന്റെ കണക്കുകൂട്ടൽ ...

അവൻ ഫോണെടുത്തു നോക്കി ... ഒരു ക്ഷമ പറഞ്ഞ് മെസ്സേജയച്ചാലോ എന്നവൻ പല തവണ ആലോചിച്ചു. തന്റെ ഇഷ്ടവും ഇംഗിതവും കാരണങ്ങളും വ്യക്തമാക്കി പല തവണ എഴുതാൻ ശ്രമിച്ചെങ്കിലും അവന് വാക്കുകൾ  കിട്ടിയില്ല ... ഫോൺ ബെഡ്ഡിലേക്കിട്ട് ഷാനു വീണ്ടും കിടന്നു ...

പുഴ വീണ്ടും ഇരുകരകളേയും ഭേദിച്ച് വഴിമാറിത്തുടങ്ങി....

മനപ്പൂർവ്വം ഉണ്ടാക്കിയെടുക്കുന്ന അവസരങ്ങൾ പോരാതെ വന്നപ്പോൾ കിട്ടുന്ന അവസരങ്ങൾ പരമാവധി പ്രയോജനപ്പെടുത്തുക എന്ന അവസ്ഥയിലേക്ക് കാര്യങ്ങൾ എത്തിച്ചേർന്നു ... പല തവണ വാക്കുകൊണ്ടും നോക്കുകൊണ്ടും പെരുമാറ്റം കൊണ്ടും പറയാൻ ശ്രമിച്ചതെല്ലാം വൃഥാവിലായി ... ചാറ്റൽ മഴയായി നിന്നിരുന്ന വികാരം അനുനിമിഷവും ശക്തിപ്രാപിച്ചു വരുന്ന ആസക്തിയുടെ മഹാമാരിയായി മാറാൻ അധിക സമയം വേണ്ടി വന്നില്ല .. ആസക്തിയുടെ മേൽ അവന്റെ ലഹരിയായി മാറിയ ആ ഗന്ധവും ശ്വസിച്ച് രാത്രികളിൽ ഉടൽ മുട്ടി കിടക്കുമ്പോൾ കൗമാരാരംഭം തൊട്ട് മനസ്സിൽ ചാപ്പ കുത്തിപ്പോയ അഭിലാഷ പൂർത്തീകരണമായിരുന്നു അവന്റെ മനസ്സിൽ ...

കൂലംകുത്തിയൊഴുകുന്ന സ്നേഹത്തിന്റെയും വികാരത്തിന്റെയും തള്ളിച്ചയിൽ സദാചാരത്തിന്റെയും , ബന്ധങ്ങളുടെയും തടയണയിൽ ഒരു വിള്ളൽ വീണു.  പുതിയ പുതിയ കരകളെ വിഴുങ്ങാനുള്ള ആവേശത്തള്ളിച്ചയിൽ അതങ്ങനെ നിലം പൊത്തി ... കെട്ടിത്തീർത്ത വരമ്പുകളെല്ലാം ഭേദിച്ച് ജലപ്രവാഹം നാശം വിതച്ചു ...

തെളിനീരൊഴുകിപ്പോയിരുന്ന വാഹിനിയിൽ അവിശ്വാസത്തിന്റെയും വെറുപ്പിന്റെയും ചെളിക്കട്ടകൾ ഉരുണ്ടു കൂടി കലങ്ങിമറിഞ്ഞു ...

ഇനിയാ തടയണ അഷ്ടബന്ധക്കൂട്ടിലുറപ്പിച്ചാലും പഴയ ഭംഗിയും ദൃഡതയും കൈവരുമെന്നുറപ്പില്ല ... ഏച്ചുകെട്ടിയാൽ മുഴച്ചിരിക്കുമെന്നല്ലേ പ്രമാണം ...

അല്ലെങ്കിൽ