Chapter Title : ഖൽബിലെ മുല്ലപ്പൂ 9 [കബനീനാഥ്]

തിരിഞ്ഞു ...

ഉമ്മയുടെ മാറ്റം മനസ്സിലാക്കിയ ഷാനു , അതറിഞ്ഞു വന്നപ്പോഴേക്കും ജാസ്മിൻ അവന് അഭിമുഖമായിരുന്നു ...

"ഷാനൂ ...." കിലുകിലെ വിറച്ചവൾ വിളിച്ചു.

"ജാസൂമ്മാ ...."

ഇത്തവണ അവളുടെ ശബ്ദം തൊണ്ടയിൽ കുരുങ്ങിയില്ല .. വാക്കുകൾ വിറച്ചതല്ലാതെ സ്പഷ്ടമായിരുന്നു ..

"ങ്ങനൊക്കെ മതീടാ മ്മക്ക് ... "

" ഉമ്മാ ...."

" ഉമ്മ ഇത്രയൊക്കെ തന്നില്ലേ, ന്റെ മുത്തിന് ...." അവൾ അവന്റെ മുഖം കോരിയെടുത്ത് കവിളിലും ചുണ്ടിലും മാറി മാറി ഉമ്മ വെച്ചു.

"തിൽ കൂടുതലെങ്ങനാടാ ... ഉമ്മ ... " അവളൊന്നേങ്ങി ..

" ന്റെ ജാസൂമ്മാ ..." അടക്കിപ്പിടിച്ച വികാരത്തള്ളിച്ചയിൽ ഷാനു അവളെ വാരിച്ചുറ്റി ...

പരസ്പരം ആശ്വസിപ്പിക്കാനും ഉള്ളിലെ തീ കെടുത്താനുമെന്നവണ്ണം എവിടെയൊക്കെ ചുംബിക്കണമെന്നറിയാതെ ഇരുവരും വലഞ്ഞു.

"തിൽ കൂടുതലായാൽ നമ്മൾ നമ്മളല്ലാതാകൂടാ .." ചതഞ്ഞരഞ്ഞെന്ന പോലെ അവളിൽ നിന്ന് വാക്കുകൾ പുറത്തു വന്നു ..

"നിക്കറ്യാം മ്മാ ..." ഷാനു അവളെ നെഞ്ചോട് ചേർത്ത് വരിഞ്ഞു മുറുക്കി ..

" ന്നോട് പിണങ്ങാതിരുന്നാൽ മതി .."

" ന്റെ മുത്തിനോട് ഞാൻ പിണങ്ങേ ...." അവൾ വിങ്ങിപ്പൊട്ടി ...

" യ്യ് ന്താച്ചാ ചെയ്തോ... പക്ഷേ .....?" അവൾ പൂർത്തിയാക്കിയില്ലെങ്കിലും അവന് കാര്യമറിയാമായിരുന്നു.

" ആ ഒരു ആഗ്രഹമല്ലുമ്മാ നിക്കുള്ളത് ... " അവന്റെ മറുപടിയിൽ എല്ലാമുണ്ടായിരുന്നു.

" അറിയാടാ ..." അവളും തേങ്ങി ...

അവളുടെ മുഖം പിടിച്ചുയർത്തി, കണ്ണുനീരിൽ അവൻ ഉമ്മ വെച്ചു.

"കരയാതുമ്മാ ... ങ്ങക്ക് പറ്റാത്തതൊന്നും നിക്കും വേണ്ട ... ഞാംചെയ്യൂല ... "

പ്രണയത്തിന്റെ മുഗ്ദ്ധ സൗന്ദര്യം തന്നിലേക്ക് വഴിഞ്ഞൊഴുകുന്നതവളറിഞ്ഞു ...

സ്നേഹമോ പ്രണയമോ അനുഭവിക്കാത്ത താൻ ... അങ്ങനെയുള്ള വികാരം പറഞ്ഞു കേട്ടറിവു മാത്രമുള്ള താൻ ...

അതിന്റെ ഉത്തുംഗതയിലേക്കും അഗാധതയിലേക്കും ഒരേ സമയം തന്നെ കൂട്ടിക്കൊണ്ട് പോയത് ഇവനാണ് ... ഇവൻ മാത്രം ....! ഇവൻ തന്റെ മകനായി പിറന്നു എന്നത് മാത്രമാണ് അതിൽ മുഴച്ചു നിൽക്കുന്ന ഏക വസ്തുത.

അവൻ തന്റെ മകനായി പിറന്നതു കൊണ്ട് മാത്രമാണ്