Chapter Title : കിന്നാരം ചൊല്ലിച്ചൊല്ലി പാല് പോയതറിഞ്ഞില്ല [Deepak]

ബീജമെല്ലാം അവൻ മേഴ്സിയുടെ തുളയിൽ തള്ളിക്കേറ്റിവിട്ടു.

തികട്ടി വന്ന സുഖം തളർച്ചയിലേക്ക് വീണു.

ആ തളർച്ചയിൽ അവൻ മേഴ്സിയുടെ പുറത്ത് കിടന്നു.

ഈ കോപ്രായമെല്ലാം കണ്ണിനിടയിൽ കൂടി കണ്ടു കിടക്കുകയായിരുന്നു മായ.

അദൃശ്യം അവളെ വല്ലാതെ രോമാഞ്ചം കൊള്ളിച്ചു.

ആ സുഖം വീണ്ടും ഉൾക്കൊള്ളാൻ അവൾക്ക് തോന്നി.

അവളും ഉണർന്നു കണ്ണടച്ച് കിടക്കുകയായിരുന്നു.

അപ്പോഴാണ് അനുവിന്റെ ഫോൺ ശബ്ദിച്ചത്.

അത് അമ്മിണി ആയിരുന്നു അവന്റെ രണ്ടാനമ്മ.

അവന്റെ അച്ഛൻ ആശുപത്രിയിൽ ആണെന്നുള്ള വിവരം അറിയിക്കാനാണ് അമ്മിണിയവനെ വിളിച്ചത്.

അവൻ വേഗം പോയി കുളിച്ച് ഡ്രസ്സും എടുത്തിട്ട് വന്നു.

അവന്റെ തിടുക്കം കണ്ടുകൊണ്ടാണ് മേഴ്സി എണീറ്റ് വന്നത്.

: ചേച്ചി അച്ഛൻ ആശുപത്രിയിലാണ് എനിക്ക് പോകണം.

പക്ഷേ അവരാരും അനുവിനെ തിരുത്തിയില്ല.

അവൻ പോയി കഴിഞ്ഞെങ്കിലും മായയുടെ മനസ്സ് നിറയെ അവനും അവന്റെ പ്രവർത്തികളും ആയിരുന്നു.

അവൾ ഉള്ളാലെ ചിരിച്ചു.

എന്തൊരു സുഖമാണ് അവൻ തന്നത്.

അന്ന് രാത്രിയിൽ മായ കിടന്നത് മേഴ്സി യോടൊപ്പം ആണ്.

അവൾ തിരിഞ്ഞും മറിഞ്ഞുമൊക്കെ കിടന്നിട്ടും ഉറക്കം വന്നില്ല.

മേഴ്സിക്കും ഉറക്കം വരുന്നുണ്ടായിരുന്നില്ല.

അവർ രണ്ടുപേരും ഒരാളെ പറ്റി മാത്രം ആലോചിച്ചു കിടക്കുന്നു.

: എന്താ നിനക്ക് ഉറക്കം വരുന്നില്ലേ മായേ.

: ചേച്ചിയും ഉറങ്ങിയില്ല അല്ലേ.

: എന്റെ കാര്യം പോട്ടെ, നിന്റെ മനസ്സ് നിറയെ ചെക്കൻ ആണല്ലേ.

: ചേച്ചിയുടെ മനസ്സിൽ ആ ചെക്കൻ അല്ലാതെ പിന്നെ വേറെ ആരാണ്.ആ ചെക്കൻ തന്നെയല്ലേ ചേച്ചിയുടെയും ഉറക്കം കളഞ്ഞത്.

: ഒന്ന് പോടീ, ഒന്ന് പോടീ പെണ്ണെ അങ്ങനെയൊന്നുമില്ല. അല്ല, അത്