Chapter Title : കിരാത ഫെറ്റിഷം
സൌന്തര്യധാമം ഒന്നും ഉരിയാടാതെ നിന്നു. ഞാന് അവരുടെ അടുത്തേക്ക് നടന്നു.
"..അടച്ച് വച്ചാലെങ്ങിനെയാ കാണുക.....". രമേശന്റെ അമ്മയുടെ സത്നങ്ങളിലേക്ക് നോക്കി കൊണ്ട് പറഞ്ഞു. അവര് എന്നെ സംശയഭാവത്തോടെ നോക്കി.
".....ബുക്കേ...കണക്ക് എഴുതുന്ന ബുക്കേ..." എന്നു പറഞ്ഞ് അവരുടെ കയ്യില് തലോടി ഞാനാ ബുക്ക് വാങ്ങി മറച്ച് നോക്കി.
"...കണക്കെല്ലാം കറക്ടല്ലേ......". ഞാന് രമേശന്റെ അമ്മയുടെ കണ്ണുകളിലേക്ക് നോക്കി.
" മോനേ രമേശന് ഒന്നും പറഞ്ഞില്ലേ......കണക്ക് ബുക്കില് മുഴുവനും ഇല്ല....".
"...രമേശന് പറഞ്ഞതൊക്കെ പോകട്ടെ...എനിക്ക് കണക്ക് കറക്ട് ആകണം...ബില്ലുകളൊക്കെ എടുക്കൂ ഞാന് നോക്കട്ടെ..".
രമേശന്റെ അമ്മ സംശയത്തോടെ കുറച്ച് നേരം എന്ന് നോക്കി. പിന്നെ എന്തോ ആലോചിച്ച് പോലെ പെട്ടെന്ന് പെട്ടിയില് കുനിഞ്ഞ് നിന്ന് വീണ്ടും കുറെ രസീതുകളും ബുക്കുകള്ക്കിടയിലും മറ്റും എന്തോ തിരയുകയാണപ്പോള്.
"...രമേശന്റെ അമ്മക്ക് ബുദ്ധിമുട്ടായോ....???".
"....ഹേയ്...ഇല്ലാട്ടോ....രാജീവേ........അതാ തപ്പുന്നേ....ബില്ലുകളെല്ലാം എവിടെ ഇരിക്കുന്നുവോ ആവോ....വയസ്സായീല്ലെ അതിന്റെ ഓര്മ്മകുറവാ...".
"...നിങ്ങള്ക്ക് വയസ്സായീന്നോ....ശരിക്കും രണ്ടു കുട്ടികളുടെ അമ്മയാണെന്ന് പറയില്ലാ.....കൂടി വന്നാല് ഒരു ഇരുപത്തെട്ട് മുപ്പത് വയസ്സേ പറയൂ....".
"...രാജീവേ ആരും നീ ഈ പറഞ്ഞത് കേഴ്ക്കണ്ടാ....നിനക്ക് വട്ടാണെന്നേ പറയൂ.......". പാര്വതിയമ്മ ആ വര്ത്ത്മാനത്തില് സുഖിച്ച് ചിരിച്ചു
"....ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞാല് വട്ടാണെന്ന് വിചാരിക്കുന്നവരുടെ അടുത്ത് പോകാന് പറ.....നിങ്ങളെ കണ്ടാല് ഇപ്പോഴും പത്ത്മുപ്പത് വയസ്സുള്ള ഒരു കൊച്ചു സുന്തരിപെണ്ണെന്നേ പറയൂ.....അതോണ്ട്...ഇനി ഞാന് നിങ്ങളെ പാര്വതി എന്ന് പേരേ വിളിക്കൂ....".
"..രാജീവേ...എനിക്ക്....നിന്റെ അമ്മേടെ പ്രായമില്ലേടാ.....അതോണ്ട് എന്നെ പാര്വതിയമ്മേ എന്നു...കൂട്ടി... വിളിച്ചോട്ട്യോ..കുട്ട്യേ......".
"....നിങ്ങളെ കണ്ടാല് എനിക്ക് എന്റെ കോളേജിലെ പെണ് സുഹുര്ത്തുകളെ പോലെ തന്നെയാണ് തോന്നുന്നത്.....അതോണ്ട് പാര്വതീ എന്നേ ഞാന് വിളിക്കൂ...."
"....ഉം ം മ്.....അമ്മയുടെ
💬 Comments
View all comments