Chapter Title : കിരാത ഫെറ്റിഷം

നിന്നും കനത്ത കാമം പരക്കുന്ന പനിനീര്‍വാട പുറത്തേക്ക് അതിശക്തിയായി തള്ളി വന്നു.

കനത്ത കാമ സ്ഫുലിംഗങ്ങള്‍ ജ്വലിക്കുന്ന പരിമണം ഉയര്‍ന്ന് എന്റെ മൂക്കിനടുത്തെത്തി. കഞ്ചാവിന്റെ ലഹരിയില്‍ ഞാന്‍ എന്നെ തന്നെ അതിശയിക്കുമാ വിധം ആ കാമപരിമണം ആഞ്ഞു വലിച്ചു. എന്റെ രക്തോട്ടം പതിന്‍ മടങ്ങായി. ഞാന്‍ മുണ്ട് വകഞ്ഞ് മാറ്റി എന്റെ ലിംഗത്തെ കയ്യിലെടുത്ത് താഴേക്കും മേപ്പോട്ടേക്കുമായി ചലിപ്പിച്ചു. ശരീരമാകമാനം കുളിര്‍ കേറുന്നതായി എനിക്കപ്പോള്‍ തോന്നി. ഞാന്‍ മൂക്കും വായയും തുറന്ന് ആ കാമവാടയെ പറ്റാവുന്നതിലധികം ആഞ്ഞു വലിച്ച് എന്റെ ലിംഗത്തെ വേഗ്ഗത്തില്‍ ചലിപ്പിച്ചു. എന്റെ മുന്നില്‍ ആയിരം സ്വര്‍ഗ്ഗവാതില്‍ തുറന്ന് പിടിച്ച് പാറു അക്ക പൂര്‍ണനഗ്നതയോടെ വിളിക്കുന്നതായി തോന്നി. ഞാന്‍ ആ റ്റോയിലെറ്റിന്റെ പാരപ്പെറ്റില്‍ മലര്‍ന്ന് കിടന്നു. എന്റെ സകല ഞരബുകളും വലിഞ്ഞു മുറുകികൊണ്ട് എന്റെ ലിംഗത്തില്‍ നിന്ന് ശുക്ലം പുറത്ത് ചാടി. ഞാനാകെ കിതച്ചു തളര്‍ന്ന് കിടന്ന് ആകാശത്തിലേക്ക് നോക്കി.

"...അമ്മേ....അമ്മേ എന്തെടുക്കുവാ അവിടെ...എത്ര നേരമായി...ആരോ അമ്മയെ കാണാന്‍ മുന്നില്‍ വന്ന് നില്‍ക്കുന്നുണ്ട്...". വിളിക്കുന്നത് പാറു അക്കയുടെ മകളാണെന്ന് തോന്നുന്നു. ഞാന്‍ പതിയേ തല വെട്ടിച്ച് നോക്കി. ശരിയാണ്‌ കുറച്ച് നേരത്തെ ഇവിടെ വന്നുപോയ ആ സുന്തരികുട്ടി.

"...നാശം....ഒന്നു സുഖിക്കമെന്ന്..... വിചാരിച്ചാ സമ്മതിക്കില്ലാ...എതവനാണാവോ കെട്ടി എടുത്തീരിക്കുന്നേ...". എന്നു പറഞ്ഞ് മാക്സി വലിച്ച് കയറ്റി പാറു അക്ക വാതിലടച്ചു പുറത്തേക്ക് പോയി.

ഞാന്‍ പെട്ടെന്ന് സ്ഥലകാലബോധം നഷ്ടപ്പെട്ടവനെ പോലെ ഇരുന്നു. രമേശനെയാണെങ്കില്‍ കാണാനുമില്ല. ഞാന്‍ സുഖകരമായ കണ്ട കാഴ്ചകള്‍ ഓര്‍ത്ത് കിടന്നു. അതിനോടൊപ്പം എന്റെ കണ്ണുകളെ നിദ്ര വന്ന് മൂടി. നല്ല സുന്തര സ്വപ്നങ്ങള്‍ കണ്ടുള്ള ഒരു ഉഗ്രന്‍ ഉറക്കം.

"...രാജീവേ...രാജീവേ....ഡാ...എഴുന്നേല്‍ക്കെടാ....."!!!!. പെട്ടെന്ന് തന്നെ ആരോ വിളിക്കുന്നത് പോലെ തോന്നി. കണ്ണു ആയാസപ്പെട്ട് നോക്കിയപ്പോഴാണ്‌ രമേശനാണ്‌ വിളിക്കുന്നത്.

"...എന്തൊരുറക്കാടാ...ഇത് എത്ര നേരമായി വിളിക്കുന്നു....".

"..രമേശാ...സമയെത്രായായെടാ....".

" സന്ധ്യായെടാ...അഞ്ച് അഞ്ചെരയായി കാണും...". രമേശന്‍ ചിരിച്ച് കൊണ്ട് പറഞ്ഞു.

ഞാന്‍ തിടുക്കത്തില്‍ ചാടി ഇറങ്ങി ചെല്ലുബോഴേക്കും രമേശന്‍ നടന്ന് തുടങ്ങി. അവന്റെ കയ്യില്‍ ഒരു സഞ്ചിയുമുണ്ടായിരുന്നു. ഞാന്‍ അവന്റെ പുറകെ വച്ച് പിടിച്ചു. പെട്ടെന്നാണ്‌ എനിക്ക് മനസ്സിലായത് പാറു അക്കയുടെ