Chapter Title : കിരണിന്റെ മമ്മി..അഭിയുടെ വണ്ടി 1 [സ്പൾബർ]

കൊടുക്കണം…”..

റാണി അഭിയെ ആർത്തിയോടെ നോക്കി..

“അതാ ഞാൻ ചോദിച്ചത്… എന്താ ചെയ്യാന്ന്… ?”..

“നീ പോയി എന്തേലും വാങ്ങിച്ചോണ്ട് വാ… ഇനി ഉണ്ടാക്കാനൊന്നും വയ്യ…”..

വീണ്ടും അവസരം തനിക്ക് മുന്നിൽ വാതിൽ തുറക്കുന്നതറിഞ്ഞ് അഭിജിത്, റാണിയുടെ തുടയിടുക്കിലേക്കൊന്ന് നോക്കി..

“എനിക്കൊന്നും വേണ്ട ടീച്ചർ… ഇവിടെ ഉള്ളതൊക്കെ മതി…”..

അഭി വിനയത്തോടെ പറഞ്ഞു..

“ അത് പോര… നിനക്ക് തരുമ്പോ ശരിക്ക് തിന്നാൻ തരണം…. നീ ചെല്ലെടാ കിച്ചൂ… എന്തേലും വാങ്ങി വാ… “..

“ എന്നാ കുഴിമന്തി വാങ്ങിയാലോ മമ്മീ… ?.. കുറേ നാളായി മന്തി കഴിച്ചിട്ട്…. “..

“ഉം.. നിനക്ക് വേണ്ടത് വാങ്ങിക്കോ… “..

“ എന്നാ ഞാനും വരാടാ… “..

അഭി പറഞ്ഞു..

“ അത് വേണ്ട… നീയിന്ന് ഗസ്റ്റാ… ഇവിടെ ഇരുന്നാ മതി… “..

കിരൺ ബൈക്കിന്റ ചാവിയുമായി എണീറ്റു..

“ എടാ… നീയേതായാലും മന്തിയല്ലേ വാങ്ങുന്നത്… നമ്മുടെ ഷാഫിക്കാന്റെ കടയിൽ നിന്ന് വാങ്ങിക്കോ… മറ്റേതൊന്നും പോര…”..

ഷാഫിക്കാന്റെ മന്തിക്കടയിലേക്ക് ഇവിടുന്ന് പത്ത് കിലോമീറ്റർ ദൂരമുണ്ട്..

അങ്ങോട്ടുമിങ്ങോട്ടുമിങ്ങോട്ടും യാത്രയും മന്തി പാക്കറ്റാക്കുന്ന സമയവും കണക്ക് കൂട്ടിയാണ് അഭിയത് പറഞ്ഞത്..എന്തായാലും അവൻ തിരിച്ച് വരാൻ അര മുക്കാമണിക്കൂറെടുക്കും..

റാണിയുടെ കയ്യിൽ നിന്നും പൈസയും വാങ്ങി കിരൺ പുറത്തിറങ്ങി.. അവൻ ബൈക്കിൽ കേറാനൊന്നും റാണി കാത്ത് നിന്നില്ല.. ഓരോ സെക്കന്റും അവൾക്ക് വിലപ്പെട്ടതായിരുന്നു.. അവൾ വാതിലടച്ച് കുറ്റിയിട്ടു.. സമയം കളയാനില്ലായിരുന്നു..ആ വാതിലിനടുത്ത് നിന്ന് കൊണ്ട് റാണി അഭിയെ നോക്കിയൊന്ന് ചിരിച്ചു.. പിന്നെ ഉടുത്തിരുന്ന നൈറ്റി ഊരി നിലത്തേക്കിട്ടു.. റാണിയത് ചെയ്യുമെന്നറിയാമായിരുന്ന അഭിജിത്തിന് വലിയ അതിശയമൊന്നും