കിടപ്പറയിലെ കവിതകള് [മോഹിക]
കിടപ്പറയിലെ കവിതകള്
Kidapparayile Kavithakal | Mohika

അഞ്ജനയുടെ ജീവിതം ഒരു മന്ദമാരുതന് പോലെയായിരുന്നു - ശാന്തവും, ആഴമുള്ളതും, എന്നാല് ഉള്ളില് കൊടുങ്കാറ്റുകളെ ഒളിപ്പിച്ചുവെക്കുന്നതും. 34 വയസ്സ് പ്രായം, വെളുത്ത് മെലിഞ്ഞ ശരീരം, നീളമുള്ള മുടിയിഴകള് തോളുകളിലൂടെ ഒഴുകി വീഴുന്നത് കാണാന് തന്നെ ഒരു കവിതയായിരുന്നു.
ഒരു ചെറിയ സ്കൂളില് ഗസ്റ്റ് ടീച്ചറായി ജോലി ചെയ്യുന്ന അവള്, രാത്രികളില് കവിതകള് എഴുതി സമയം ചെലവഴിക്കുമായിരുന്നു. ഭര്ത്താവ് ഗള്ഫിലാണ്, മകള് ആറാം ക്ലാസിലെ ഒരു ചെറിയ പെണ്കുട്ടി. വീട്ടില് അവരിരുവരും മാത്രം - ഏകാന്തതയുടെ നിശ്ശബ്ദതയില് അഞ്ജനയുടെ കവിതകള് പൂത്തുലഞ്ഞു.
തൃശൂരിലെ സാഹിത്യ ക്യാമ്പില് വെച്ചാണ് അഞ്ജന പത്മയെ പരിചയപ്പെടുന്നത്. പത്മ, 47 വയസ്സുള്ള പ്രശസ്ത എഴുത്തുകാരി, വിധവ. ആറടി ഉയരം, തടിച്ച ശരീരം, നീളമുള്ള ചുരുളന് മുടിയിഴകള് - പത്മയുടെ സാന്നിധ്യം തന്നെ ഒരു ശക്തിയായിരുന്നു. ക്യാമ്പില് അവര് തമ്മിലുള്ള സംഭാഷണങ്ങള് പെട്ടെന്ന് സൗഹൃദമായി മാറി. 'നിന്റെ കവിതകളില് ഒരു മൃദുലതയുണ്ട്, അഞ്ജനേ... എന്റെ ജീവിതത്തിലെ കാറ്റ് പോലെ,' പത്മ പറഞ്ഞു, അവളുടെ കണ്ണുകളില് ഒരു ആഴമുള്ള നോട്ടം.
അഞ്ജന ചിരിച്ചു, 'ചേച്ചിയുടെ കഥകള് എനിക്ക് പ്രചോദനമാണ്. ജീവിതത്തിന്റെ കടുപ്പം അതില് തെളിഞ്ഞു നില്ക്കുന്നു.'
സൗഹൃദം ദൃഢമായി. ഫോണിലൂടെ സംസാരിക്കുക, കവിതകള് പങ്കുവെക്കുക - അഞ്ജനയുടെ ഏകാന്തതയില് പത്മ ഒരു വെളിച്ചമായി. കഴിഞ്ഞ ഓണത്തിന് അഞ്ജനയുടെ നാട്ടിലെ ലൈബ്രറിയിലെ പരിപാടിയില് പത്മ വിശിഷ്ടാതിഥിയായി വന്നു. പരിപാടി കഴിഞ്ഞപ്പോള്, ഗ്രാമത്തിന്റെ പച്ചപ്പും നദിയും ആസ്വദിക്കാന് അവര് ഒരുമിച്ച് നടന്നു. അഞ്ജനയുടെ മകള് അമ്മയുടെ സുഹൃത്തിന്റെ വീട്ടില് വിരുന്നിന് പോയിരുന്നു, വീട് ശൂന്യം.
സന്ധ്യയോടെ അവര് ഒരു ചെറിയ ഹോട്ടലില് ഭക്ഷണം കഴിക്കാന് ഇരുന്നു. പത്മയുടെ നോട്ടം അഞ്ജനയില് ഉടക്കി. 'നീ ഇത്ര സുന്ദരിയാണെന്ന് ഞാന് ഇതുവരെ ശ്രദ്ധിച്ചിരുന്നില്ല, അഞ്ജനേ,' പത്മ മന്ദഹസിച്ചു പറഞ്ഞു, അവളുടെ കൈ അഞ്ജനയുടെ കൈയില് സ്പര്ശിച്ചു. അഞ്ജനയുടെ ഹൃദയം മിടിച്ചു.
'ചേച്ചി... എന്താ ഇങ്ങനെ?' അവള് നാണത്തോടെ ചോദിച്ചു. പത്മ ചിരിച്ചു, 'ജീവിതം ചെറുതാണ്, മോളേ. സ്നേഹം പ്രകടിപ്പിക്കാന് വൈകരുത്. നിന്റെ സാന്നിധ്യം എനിക്ക് ഒരു ആശ്വാസമാണ്. എന്റെ ഭര്ത്താവ് പോയതിനു ശേഷം, ഞാന് ഒറ്റയ്ക്കായിരുന്നു. നീ... നീ എന്റെ കവിതയാണ്.'
ഭക്ഷണം കഴിച്ച ശേഷം, രാത്രി വൈകിയപ്പോള് അവര് അഞ്ജനയുടെ ടൂവീലറില് വീട്ടിലേക്ക് പോയി. പത്മ പിന്നില് ഇരുന്നു, അവളുടെ കൈകള് അഞ്ജനയുടെ അരയില് ചുറ്റി. 'ഇങ്ങനെ കെട്ടിപ്പിടിച്ച് യാത്ര ചെയ്യുമ്പോള്, പണ്ട് എന്റെ ഭര്ത്താവിനൊപ്പം പോയ ഓര്മ്മകള് വരുന്നു,' പത്മ മന്ത്രിച്ചു, അവളുടെ ശ്വാസം അഞ്ജനയുടെ കഴുത്തില് തട്ടി. അഞ്ജനയുടെ ശരീരം തരിച്ചു. 'ചേച്ചി... അത്... നല്ല ഓര്മ്മകളാണോ?' അവള് ചോദിച്ചു. പത്മയുടെ കൈകള് കുറച്ചുകൂടി ഇറുകി.
'അതെ, മോളേ. രാത്രിയുടെ കാറ്റില്, ഞങ്ങള് ഒരുമിച്ച്... സ്നേഹത്തിന്റെ ആഴങ്ങള് തൊട്ടറിഞ്ഞു. നീയും അതറിയണം.'
വീട്ടിലെത്തിയപ്പോള്, രാത്രി ഒമ്പത് മണി കഴിഞ്ഞിരുന്നു. 'കുളിക്കണം, അഞ്ജനേ. നമുക്ക് ഒരുമിച്ച് കുളിക്കാം,' പത്മ പറഞ്ഞു, അവളുടെ കണ്ണുകളില് ഒരു കുസൃതി. അഞ്ജന നാണിച്ചു. 'ചേച്ചി...
💬 Comments
View all comments