Chapter Title : കിട്ടപുരാണം രണ്ടാം സർഗ്ഗം [ഋഷി]
കുണ്ടിക്കുടങ്ങൾ കിടന്നു തുളുമ്പുന്നത് കിട്ടൻ പിന്നയും ആർത്തിയോടെ നോക്കി. അവരുടെ ബ്ലൗസിനു താഴെയും സാരിക്കുത്തിനുമേൽ ഇടുപ്പിലും മാസത്തിന്റെ മടക്കുകൾ വിതുമ്പി.
രണ്ടു മെത്തകൾ കെട്ടിപ്പൊതിഞ്ഞത്, പാത്രങ്ങൾ നിറച്ച ചാക്കുകൾ മൂന്നെണ്ണം, ഒരു ചുരുട്ടു മെത്തപ്പായകൾ, മൂന്നാലു സ്റ്റൂളുകൾ, ഒരലമാര, പാത്രങ്ങൾ വെയ്ക്കാനൊരു സ്റ്റീലിന്റെ ഷെൽഫ്, ഗ്യാസ് കുറ്റി, ഗ്യാസടുപ്പ് രണ്ടു ബക്കറ്റുകൾ.....ഇത്യാദി..
എന്റെ ചിത്തീ... ഒരു വാൻ വേണ്ടി വരുമല്ലോ. സെൽവിയെ കണ്ടു കാശു വാങ്ങണം. കിട്ടൻ പറഞ്ഞു.
വേണാടാ കണ്ണാ! ചിത്തിയവന്റെ കൈത്തണ്ടയിൽ നനവുള്ള കയ്യമർത്തി. കിട്ടനൊന്നു കിടുത്തു.. കണ്ണൻ! ലക്ഷ്മിയമ്മായി മാത്രേ ഇത്രേമൊരു വാത്സല്യം.... കണ്ണുകൾ നിറയാതിരിക്കാൻ അവൻ പണിപ്പെട്ടു. എൻ കിട്ടെ പണമിരുക്ക്.... അവർ പറഞ്ഞു.
ചിത്തീടെ പേരെന്താ? പെട്ടെന്നവന് അവരോടൊരടുപ്പം തോന്നി.
വേണി! അവർ ചിരിച്ചുകൊണ്ട് അവന്റെ കയ്യിൽ തലോടി. എന്നെ ചിത്തീന്നു കൂപ്പിട്ടാ പോതും. ആനാലും നാൻ ഉന്നൈ കണ്ണാന്നു മട്ടും താൻ കൂപ്പിടപ്പോറത്.
ചീത്ത വിളിക്കാതിരുന്നാ മതിയെന്റെ ചിത്തീ! അവനും ചിരിച്ചു. പിന്നെ സെൽവിയെ വിളിച്ചു കാര്യം പറഞ്ഞിട്ട് സൈക്കിളെടുത്തു പറന്നു. ഒരു ടെമ്പോ ലോറി പിടിച്ചു ചെക്കനേം പൊക്കി തിരികെ വിട്ടു. മൊത്തം സാധനം കേറ്റാൻ ഒരു മണിക്കൂർ പോലുമെടുത്തില്ല. സൈക്കിൾ ചെക്കനെയേൽപ്പിച്ചു നേരത്തെ പറഞ്ഞുവിട്ടു. ഡ്രൈവറുടെ അടുത്തു കിട്ടൻ കേറി, സൈഡിൽ വേണിയും. അവർ തുണിമാറ്റാനൊന്നും മെനക്കെട്ടില്ല. കുലുങ്ങുന്ന ടെമ്പോയിൽ ചിത്തിയുടെ മൃദുലമായ കൊഴുത്ത തുടകളും ചുമലുകളും മേത്തുരുമ്മുന്നത് അവനാസ്വദിച്ചു.
വീടെത്തിയ ഉടനേ അവൻ സെൽവിയെ വിളിച്ചു കാര്യം പറഞ്ഞു. വൈകുന്നേരം വൈകുമെങ്കിലും അവൾ നേരെയെത്തിക്കോളാമെന്നു പറഞ്ഞു. പിന്നെ സിത്തിയ്ക്കും അവളുടെ ഫോൺ വന്നപ്പോൾ അവനകത്തേക്കു
💬 Comments
View all comments