Chapter Title : കിട്ടപുരാണം - സർഗ്ഗം ഒന്ന്‌ [ഋഷി]

അവൻ അവരെ പിന്നിൽ നിന്നും കെട്ടിപ്പിടിച്ച് കവിളിലൊരുമ്മ കൊടുത്തു.... അതിലൊട്ടും കുരുത്തക്കേടില്ലായിരുന്നു. ആ പഴയ കൊച്ചു ചെക്കൻ തിരികെ വന്നപോലെ. സന്തോഷം കൊണ്ടു ലക്ഷ്മിയമ്മയുടെ മുഖം തെളിഞ്ഞു. നീയിവിടത്തെയല്ലേടാ... അവരവന്റെ കൈകളിലമർന്നു മന്ദഹസിച്ചു... അതല്ലമ്മായീ! അവനവരെ വിട്ട് വശത്തെ ചുമരിൽ ചാരി. വീട്ടില് തള്ളയാണേല് എന്നും പഴങ്കഞ്ഞിയാ കാലത്ത് വെച്ചു നീട്ടണത്. അതു ഞാൻ കഴിച്ചാലുമില്ലേലും അവർക്കൊന്നുമില്ല. ഇവിടമ്മായീടടുത്താണേല് വായ്ക്കുരുചിയൊള്ള എന്തെല്ലാം കഴിക്കാം... അവൻ പിന്നെയും അവരുടെ കഴുത്തിൽ തൂങ്ങി.എന്നെയങ്ങെടുത്തോ എന്റെയമ്മായീ.. അവൻ കേണു... പോടാ ചെറുക്കാ! കളിക്കാതെ! അവർ ചിരിച്ചുകൊണ്ട് ചട്ടുകം വെച്ചവനൊരടികൊടുത്തു. നീയാ കസേരേലോട്ടിരി.  ഒരു പ്ലേറ്റുമെടുത്തോടാ. കിട്ടൻ ആറു ദോശ വിഴുങ്ങിയപ്പോൾ ലക്ഷ്മിയമ്മ കഷ്ട്ടിച്ച് ഒന്നരയെണ്ണം കഴിച്ചു... അവൻ പിന്നെയും രണ്ടു ദോശകൂടി സാമ്പാറും ചമ്മന്തിയും കൂട്ടി അകത്താക്കിയപ്പോൾ അവർ മൂക്കത്തു വെരലുവെച്ചു പോയി. അമ്മായീ... വടിക്കണ്ടായോ? കയ്യും കഴുകി വന്ന കിട്ടന്റെ തുറന്ന ചോദ്യം കേട്ട് ലക്ഷ്മിയമ്മയുടെ മുഖം തുടുത്തു. എടാ...ഞാൻ...നീ...വേണ്ടെടാ കുട്ടാ...അവർ പതറിയ സ്വരത്തിൽ പറഞ്ഞു... അമ്മായീ! കിട്ടനെന്തോ അവരോടുള്ള സ്നേഹം പെട്ടെന്നിരട്ടിച്ചപോലെ തോന്നി. അവൻ അവരുടെ തോളത്തു കൈ വെച്ചു. താഴെ ചൊറിയുന്നില്ല്യോ? ഞാൻ വടിച്ചു മിനുക്കിത്തരാന്നേ! എടാ...എനിക്ക്.... ഒന്നുമില്ലേലും ഞാൻ നിന്നെ ഒക്കത്തെടുത്തോണ്ടു നടന്നിട്ടൊള്ളതല്ല്യോടാ! അവർ പിന്നെയും മടിച്ചു. കിട്ടനവരെ വാരിപ്പുണർന്നു. ആ ചൂടുള്ള കൊഴുത്ത ശരീരം അവനോടു ചേർന്നു. ലക്ഷ്മിയമ്മ കിട്ടന്റെ കൈകളിലൊതുങ്ങി നിന്നു. അവർ മുഖമവന്റെ നെഞ്ചിലമർത്തി. അമ്മായീ... അവൻ മന്ത്രിച്ചു. എന്നാടാ? അവരവന്റെ ഷർട്ടിന്റെ തുറന്ന ബട്ടനിലൂടെ നെഞ്ചിലെ വളർന്നുവരുന്ന രോമങ്ങളിൽ വിരലുകളിഴച്ചു. അവന്റെ ഉറച്ച പേശികളുടെ സാമീപ്യവും, ആൺകുട്ടിയുടെ വിയർപ്പിന്റെ രൂക്ഷത