Chapter Title : കിട്ടപുരാണം - സർഗ്ഗം ഒന്ന്‌ [ഋഷി]

ബ്ലൗസിന്റെ അതിരുകൾ കവച്ചു ചാടാൻ വെമ്പുന്നതും അവരുടെ കക്ഷങ്ങൾ വിയർത്തു നനഞ്ഞ് കുതിരുന്നതും നോക്കി വെള്ളമിറക്കി...... അവന്റെ നോട്ടം കണ്ടപ്പോൾ അവരുടെ അരിശം കൂടി. പെട്ടെന്നു വെളിയിൽ വന്നപ്പോൾ തോർത്തും മറന്നിരുന്നു. കയ്യിലിരുന്ന തവിക്കണകൊണ്ട് അവന്റെ തോളത്തൊരടി! ആ... അമ്മായീ! കിട്ടൻ പകൽസ്വപ്നത്തിനോട് തല്ക്കാലം വിടപറഞ്ഞു.  ഞാൻ സത്യമായിട്ടും പണി തീർത്തു. ലക്ഷ്മിയമ്മ ഒന്നു ചിരിച്ചു. ശരി. ഞാൻ വന്നു നോക്കട്ടെ ചെയ്തിട്ടില്ലെങ്കിൽ നിന്റെ കുണ്ടീലെ തൊലി ഞാൻ നുള്ളിയെടുക്കും! സമ്മതിച്ചു. പക്ഷേ പണി തീർന്നിട്ടൊണ്ടെങ്കിലോ? അവൻ ചോദിച്ചു. നിനക്കെന്നാ വേണേലും ചോദിക്കാം! ലക്ഷ്മിയമ്മ ചിരിച്ചു. അവൻ തലയാട്ടി. ശരി...  സമയം വരട്ടെ.

കഴുകി വൃത്തിയാക്കിയ തൊഴുത്തും, തെങ്ങിന്റെ ചോട്ടിലിട്ട ചാണകവും പിന്നെ കരാറിലില്ലാത്ത, പശുക്കളെ കുളിപ്പിച്ചതും കണ്ട ലക്ഷ്മിയമ്മയുടെ കണ്ണുകൾ വിടർന്നു. എന്റെ കുട്ടാ! അവർ കിട്ടന്റെ കവിളത്തൊരുമ്മ കൊടുത്തു. പെട്ടെന്ന് മൗനിയായ കിട്ടനെ അവരൊന്നു നോക്കി. നിനക്കെന്നാ പറ്റി? അവരന്വേഷിച്ചു. പരിചയമില്ലാത്ത എന്തിനോടുമുള്ള കൗതുകം! അതമ്മായീ! അവൻ തൊഴുത്തിന്റെ അരമതിലിൽ ഇരുന്നു. അച്ഛനെന്നെ കണ്ടാ ചതുർത്ഥിയാ! അമ്മേം... അങ്ങനൊന്നും നല്ലൊരു വാക്കു പറയുകേല. അപ്പോ... എനിക്കിതൊന്നും കേട്ടു പരിചയമില്ലെന്റെ അമ്മായീ! അവൻ സരളമായി ചിരിച്ചു. ചിരിക്കുമ്പോൾ ചിമ്മുന്ന അവന്റെ കണ്ണുകളും വിടർന്ന ചുണ്ടുകൾക്കിടയിൽ തെളിയുന്ന നിരയൊത്ത പല്ലുകളും, അവന്റെ നിഷ്കളങ്കമായ ഭാവവും കണ്ട് ലക്ഷ്മിയമ്മയ്ക്കു പാവം തോന്നി. എടാ മോനേ! അവരവന്റെ തോളത്തു കൈവെച്ചു. നിന്റച്ഛനും അമ്മയ്ക്കും സംസാരിക്കാനോ പെരുമാറാനോ അറിയത്തില്ല. നീ അവരു പറയണതൊന്നും ഗൗനിക്കണ്ട. നീ നല്ല പണിയെടുക്കണ ചെറുക്കനാണ്. നിനക്കെപ്പ വേണേലും ഈ ലക്ഷ്മിയമ്മായി ഒണ്ടു കേട്ടോടാ! കിട്ടന്റെ ചിരി പിന്നെയും വിടർന്നു. ആ നീ പോയി ആ തിണ്ണേലിരിക്കണ മൊന്തയെടുത്തോണ്ടു വാ. ലക്ഷ്മിയമ്മ ഒരു കപ്പിൽ വെള്ളം നിറയ്ക്കാൻ പോയി. ഇന്നെന്റെ മക്കളെ കറന്നിട്ടില്ല. അവർ കുനിഞ്ഞു നിന്നു പശുവിന്റെയകിടു കഴുകി. പിന്നിലേക്കു തള്ളിയ അവരുടെ കൊഴുത്ത കുണ്ടിക്കൊരടി കൊടുക്കാൻ കിട്ടന്റെ കൈ തരിച്ചു. ഇതെന്നാ മത്തങ്ങയോ! ആ സഹൃദയൻ ചിന്തിച്ചുപോയി. അറിയാതവൻ അങ്ങോട്ടു നീങ്ങി. കറക്കാനായി ലക്ഷ്മിയമ്മ പെട്ടെന്നു കവച്ചിരുന്നു. ആ കുണ്ടിപ്പർവ്വതങ്ങളെ താങ്ങാനുള്ള കെല്പ് പഴയ ഒറ്റമുണ്ടിനില്ലായിരുന്നു... പർർർ.....  കൃത്യമായി അവരുടെ അഗാധമായ കുണ്ടിയിടുക്കിൽ വെച്ച് ആ മുണ്ടുകീറി! അയ്യോ! അവരൊന്നു തിരിഞ്ഞു നോക്കി. അമ്മേ! അതൊരു കരച്ചിലായി... എന്താമ്മായീ? മുക്കാലും വെളിയിലായ ആ വെളുത്തു കൊഴുത്ത കുണ്ടികളും,  മൈരുകൾ തലനീട്ടുന്ന വിടർന്ന കുണ്ടിയിടുക്കും കണ്ടന്തംവിട്ടു നിന്ന കിട്ടൻ ഞെട്ടിയുണർന്നു.