Chapter Title : കിട്ടുവോ? [William Dickens]

എന്നായി.. അത് ടീച്ചർക്ക്‌ മനസ്സിലായി..

ഞാൻ എന്തൊക്കെയോ പറഞ്ഞൊപ്പിച്ചിട്ട് ബുക്കും എടുത്ത് പെട്ടെന്നിറങ്ങി വീട്ടിൽ വന്നു.. ടീച്ചറുടെ ആ രൂക്ഷമായ നോട്ടം ഇപ്പോളും എന്റെ മനസ്സിൽ നിന്നു മാറിയിട്ടില്ല.. കുറച്ചു കഴിഞ്ഞു ടീച്ചറിന്റെ മെസ്സേജ് വന്നു ഞാൻ നോക്കി ഇല്ല.. പിന്നെ എന്നെ വിളിച്ചു എടുത്തില്ല. 10 മിനിറ്റ് കഴിഞ്ഞ് വീണ്ടും വിളിച്ചു ഞാൻ എടുത്തില്ല ഒന്നൂടി വിളിച്ചപ്പോൾ ഞാൻ എടുത്തു.

ഞാൻ വിറച്ചു കൊണ്ട് ഹലോ

ടീച്ചർ : നി എന്ത ഫോൺ എടുക്കാത്തെ, എത്ര നേരം കൊണ്ട് വിളിക്കുന്നു

ഞാൻ : ഞാൻ ടോയ്‌ലെറ്റിൽ ആയിരുന്നു

ടീച്ചർ : എനിക്ക് തോന്നി അതിനാകും പെട്ടെന്നു ഓടിയത് എന്ന്

അപ്പോൾ ടീച്ചർ ഉദ്ദേശിച്ചത് എന്താണ് എന്നെനിക്ക് മനസ്സിലായില്ല

ഞാൻ : ടീച്ചറെ സോറി

ടീച്ചർ : ഇനി സോറിയ ഒന്നും പറയേണ്ട നീയും ഇത്ര കാരൻ ആയിരുന്നു അല്ലെ

ഞാൻ : അറിയാതെ നോക്കി പോയതാ

ടീച്ചർ : ഇങ്ങനെ ഒരുത്തനെ ആണല്ലോ ഞാൻ എന്റെ വീട്ടിൽ വിളിച്ചു കയറ്റിയത്

ഞാൻ ഒന്നും മിണ്ടാതെ നിന്നു

ടീച്ചർ : ശ്യാം നി കേൾക്കുന്നുണ്ടോ

ഞാൻ : കേൾക്കുന്നുണ്ട്

( ടീച്ചറിന്റെ ആ കുറ്റപ്പെടുത്തലുകൾ എനിക്ക് വല്ലാതെ നൊമ്പരം ആയി )

ഞാൻ കരയുന്ന അവസ്ഥയിൽ ആയി

ടീച്ചർ : ശ്യാം ഒന്നും പറയാനില്ലേ

ഞാൻ : സോറി ടീച്ചർ ഇനി ചെയ്യില്ല.

എന്റെ ശബ്ദം ഇടറി

ഇത് മനസ്സിലാക്കിയ ടീച്ചർ സൗമ്യമായി എന്നോട് പറഞ്ഞു

ടീച്ചർ : അയ്യേ താൻ എന്താ കരയുക ആണോ

ഞാൻ : അല്ല

ടീച്ചർ : ഡോ ഞാൻ ഒരു തമാശക്ക് ആണ് അത്രെയും ചൂടായത്.. തന്റെ പ്രായത്തിൽ. ഉള്ള എല്ലാവരും ഇങ്ങനെ ഒക്കെ തന്നെ ആണ്. എന്നെ എന്റെ സ്കൂളിലെ കുട്ടികളും ഇങ്ങനെ ഒക്കെ നോക്കാരുണ്ട്.. ആ പീക്കിരികൾ നോക്കുന്നു പിന്നെ ഇത്രെയും വളർന്ന താൻ നോക്കാതിരിക്കുമോ?

ഞാൻ : ടീച്ചർ ചേച്ചിയോട് പറഞ്ഞോ?

ടീച്ചർ : ഇല്ല.. എന്താ പറയണോ.

ഞാൻ : വേണ്ട

ടീച്ചർ : ഇനി