Chapter Title : ക്ലാസ്സ്മേറ്റ്സ് 2 [ആദിദേവ്]
ഹോ… അത്രയും ഉണ്ടല്ലേ. ആ, ഇവിടെ നിർത്തിക്കോ. അതാണ് ഹോട്ടൽ.
ഞാൻ: ആ… ശരി..
ഞാൻ അങ്ങനെ വണ്ടി നിർത്തി.
വിഷ്ണു: അൻവർ.. ഭക്ഷണം കഴിച്ചിട്ട് പോകാം.
ഞാൻ: വേണ്ട… ഒരു ഫ്രണ്ടിൻ്റെ വീട്ടിൽ പോവാനുണ്ട്. അവിടെ ഫുഡ് റെഡിയാക്കി കാത്ത് നിൽക്കാ.
വിഷ്ണു: എന്നാൽ ഓക്കെ…. ഇനി വരുമ്പോൾ തീർച്ചയായി എൻ്റെ ഹോട്ടലിൽ കേറണം.
ഞാൻ: ശരി… എന്നാ ബൈ.
ഞാൻ അങ്ങനെ കാർ എടുത്തു. നേരെ തിരിച്ചത് വിഷ്ണുവിൻ്റെ വീട്ടിലേൽക്കാണ്..രചിതയുടെ അടുത്തേക്ക് എന്ന് പറയുന്നതാവും കൂടുതൽ ശരി.
ഞാൻ രചിതയുടെ വീട്ടിൽ എത്തി കോളിങ്ങ് ബെൽ അടിച്ചു കുറച്ചു കഴിഞ്ഞു അവൾ വാതിൽ തുറന്നു. കൂടെ എൻ്റെ ഫോൺ റിംഗ് ചെയ്തു.
രചിത: അൻവർ…. നീ പോയില്ലേ?
ഞാൻ അതെ നേരം ഫോണിൽ നോക്കി.
രചിത: ഞാനാ വിളിച്ചേ.
അവളുടെ കയ്യിലും ഫോൺ ഉണ്ടായിരുന്നു. നല്ല സന്തോഷവും ചെറു പരിഭ്രമവവും അവളുടെ മുഖത്തുണ്ട്.
ഞാൻ: എന്താ വിളിച്ചേ?
രചിത: ഏയ്… വിഷ്ണു ചേട്ടനെ ഡ്രോപ്പ് ചെയ്തോ എന്നറിയാൻ വിളിച്ചതാ.
ഞാൻ: അത്രെ ഉള്ളൂ?
രചിത: അതെ…
അവളെന്നെ ഒരു കള്ള നോട്ടം നോക്കികൊണ്ട് പറഞ്ഞു.
ഞാൻ: അല്ലാ.. നീ എന്താ തിരിച്ചു പോന്നേ?
ഞാൻ: അതോ… നീ കോഫി ഉണ്ടാക്കിയിട്ട് കുടിക്കാൻ മറന്നു. അത് കുടിക്കാൻ വന്നതാ.
രചിത: ആണൊ.. എന്നാ വാ… അടുക്കളയിൽ തന്നെയുണ്ട്.
ചെറു നാണവും പുഞ്ചിരിയും ഉള്ള മുഖത്തോടെയാണ് അവളത് പറഞ്ഞത്.
രചിത: മ്മ്… വാ… കോഫിയുടെ ചൂട് മാറി കാണില്ല.
അവളെൻ്റെ കൈ പിടിച്ചു വലിച്ചുകൊണ്ട് അടുക്കളയിലേക്ക് നടന്നു. നടക്കുന്നതിനു ഇടയിൽ എന്നെ തിരിഞ്ഞു നോക്കിയ അവളുടെ മുഖത്തെ ആ മായാത്ത പുഞ്ചിരിയിൽ നല്ല നാണവും കള്ളത്തരവും ഞാൻ കണ്ടു. അങ്ങനെ അവളെന്നെയും കൊണ്ട് അടുക്കളയിൽ എത്തി.
രചിത: ഇന്നാ കാപുച്ചിനോ….
കോഫി മഗ് എൻ്റെ നേരെ നീട്ടി കൊണ്ട് പറഞ്ഞു. ഞാൻ അത് വാങ്ങി പതിയെ സിപ് ചെയ്ത് കുടിക്കാൻ തുടങ്ങി. അതിനിടയിൽ ഞാൻ അവളെ ഒന്ന് നിരീക്ഷിച്ചു. ആകെ ഒരു വിറയലോടെയാണ് അവൾ നിൽക്കുന്നത്.
സാരി തുമ്പ്
💬 Comments
View all comments