Chapter Title : ക്ലീൻ ഷേവ് [വിപ്രൻ]

ചോദിച്ചു

"എടി, ഞാൻ ആലോചിക്കുവായിരുന്നു, ഇത് വരെ നമ്മൾ വല്ലോർക്കും വേണ്ടി നിന്ന് കൊടുത്തു...  നമുക്ക്  സ്വന്തം തീരുമാനം എടുത്താലോ? "

ഒരു കണക്കിന് അത് ശരിയാണ് എന്ന് രാജമ്മയ്കും തോന്നി.... "ഒരു പക്ഷെ, ഇതിലാണെങ്കിലോ? "

ഗോപി പിള്ള കരുതി വെച്ച കോൺഠം വലിച്ചു ദൂരെ എറിഞ്ഞു...

മാംസം മാംസത്തിൽ ഉരസി.... രതിക്ക് പുതിയ മാനം നൽകി പട്ടികൾ ഇണ ചേരും പോലെ... ഗോപി പിള്ളയും രാജമ്മച്ചേച്ചിയും  ഒന്നായി കെട്ടി മറിഞ്ഞു.... അക്ഷരാർത്ഥത്തിൽ ഒരു സമ്പുർണ ഭോഗം.... ഒരു ക്ലാസിക് ഇണ ചേരൽ.... വിയർപ്പിൽ കുളിച്ചു ഭോഗാലസ്യത്തിൽ ഒരു നറു ചിരിയോടെ അവർ മയങ്ങി.....

ഓണം ബമ്പർ ടിക്കറ്റ് എടുത്തു കാത്തിരിക്കും പോലെ  നാളുകൾ എണ്ണി കാത്തിരുന്നു....

ഒടുവിൽ അത് സംഭവിച്ചു, അവരുടെ ആഗ്രഹത്തിന്റെ പൂർത്തീകരണം പോലെ ഒരു ആൺകുഞ്ഞു പിറന്നു,  നമ്മുടെ കഥാനായകൻ, മഹേഷ്

ഇപ്പോൾ പതിനെട്ട് തികഞ്ഞിട്ടുള്ള മഹേഷ് വെളുത്തു സുന്ദര കുട്ടപ്പൻ ആണ്.... നല്ല ആരോഗ്യവും...

മൂക്കിന് കീഴെ മുടിക്ക് നല്ല കറുപ്പായി.... നിറയെ ഇല്ലെങ്കിലും മുഖത്തും സാമാന്യം കറുത്ത് തുടങ്ങിയ രോമങ്ങൾ ഉണ്ട്.... ചെറിയ ചമ്മൽ കൊണ്ടാവാം, ഇത് വരെ ഷേവ് ചെയ്തിട്ടില്ല, പലപ്പോഴും തോന്നിയിട്ടുണ്ടെങ്കിലും....

പാവമാണ്, മഹേഷ്... സമ പ്രായക്കാർക്ക് വശമുള്ള കുരുത്തക്കേട് ഒന്നും മഹേഷിനില്ല... പത്താം ക്ലാസ് എത്തും വരെ വാണമടിച്ചിട്ട് പോലുമില്ല... (ന്യൂ ജൻ പിള്ളേരുടെ ഇടയിൽ അതൊരു അപവാദം തന്നെ )  പ്രായമായ കുട്ടി വാണമടിച്ചില്ലെങ്കിൽ എന്തോ കുഴപ്പം ഉണ്ടെന്നു കണ്ടോണം....

കോളേജിലും പുറത്തും മഹേഷിനോട് ചങ്ങാത്തം കൂടാൻ ആണും പെണ്ണുമായി ഏറെ പേർ ഉണ്ടെങ്കിലും അതൊരു വലിയ കാര്യമായി മഹേഷിന് തോന്നിയിട്ടില്ല...

"ചെറുക്കന്റെ ചുണ്ട് കണ്ടില്ലേ... കടിച്ചു പറിക്കാൻ തോന്നും "  പെമ്പിള്ളേർ പൂച്ചം പൂച്ചം പറയും...

ബോട്ടണി ക്ലാസിൽ ആകെ മുപ്പത്തഞ്ച് പേരിൽ പതിനഞ്ച് പെൺകുട്ടികൾ ആണ്.... സുന്ദരി കോതമാർ കുറെ ഉണ്ടെങ്കിലും, കണ്ടാൽ ചിരിച്ചങ്ങു പോവുകയേ ഉള്ളൂ, മഹേഷ്. എന്നാൽ ആരോടും പ്രത്യേകിച്ച് വിദ്വേഷമൊന്നുമില്ല...

ആയിടെ, അവർക്ക് ഒരു പുതിയ ടീച്ചർ വന്നു, മിസ്സ് ജോനമ്മ. ജൂനിയർ ലക്‌ചറർ. ഏറിയാൽ 25