Chapter Title : കൊച്ചു കള്ളനും വലിയ കള്ളിയും [ഹരീഷ്]

തുണിയെടുത്ത് ഉടുത്തിട്ട് ചെന്ന് കതക് തുറന്നാൽ മതി. അനുജന് പതിനെട്ട് പത്തൊമ്പത് വയസ്സല്ലേ പ്രായം. അതു കൊണ്ട് വളച്ചെടുക്കാൻ എളുപ്പമാ. എന്തു പറയുന്നു? ഒ.കെ ആണെങ്കിൽ അവനെ വളയ്ക്കാനുള്ള മാർഗ്ഗങ്ങൾ ഞാൻ പറഞ്ഞു തരാം . ആശങ്കയോടെ ഞാൻ മറുപടിക്കായി ഞാൻ കാത്തിരുന്നു. യാതൊരു മറുപടിയും മറുവശത്തു നിന്നും വരുന്നില്ല. എന്റെ സ്വപ്നങ്ങളെല്ലാം തകർന്നുടഞ്ഞോ? അതോ എന്തു തീരുമാനം എടുക്കണമെന്ന് അവൾ ആലോചിക്കുകയാണോ? അവൾ സമ്മതിച്ചില്ലെങ്കിൽ ഇനിയെന്തു ചെയ്യും? ഞാൻ ആകെ ആശയ ക്കുഴപ്പത്തിലായി. രണ്ടുംകൽപ്പിച്ച് ഞാൻ വീണ്ടും മെസേജ് അയച്ചു. ഞാൻ: ഉടനെ പറയണമെന്നില്ല. ആലോചിച്ച് പറഞ്ഞാൽ മതി. പാൽപ്പായസം അടുത്തു വച്ചിട്ട് വെറുതേ പട്ടിണി കിടക്കണോ? ഞാൻ നാളെ രാത്രി വരാം. ഗുഡ് നൈറ്റ് .സ്വീറ്റ് ഡ്രീംസ്. ഉമ്മാ....: ഞാൻ നേരെ ഭക്ഷണം കഴിക്കുന്നതിന് ഡൈനിംഗ് ഹാളിൽ ചെന്നു. ഭക്ഷണം കഴിച്ചു കൊണ്ടിരുന്നപ്പോൾ ചേച്ചി വന്നു. ''നീ എന്തെടുക്കുവായിരുന്നു റൂമിൽ . കുറെ നേരമായല്ലോ കതകടച്ചിരിപ്പായിട്ട് " "ഏയ് ഞാൻ കംപ്യൂട്ടർ ഗെയിം കളിക്കുകയായിരുന്നു." ഞാൻ പറഞ്ഞു. ചേച്ചി ഒന്നമർത്തി മൂളി. ദൈവമേ ഇവൾക്ക് വല്ലതും പിടികിട്ടിയോ? എനിക്കാകെ ആധിയായി. പെട്ടെന്ന് ഭക്ഷണം കഴിച്ചിട്ട് ഞാൻ സ്ഥലം വിട്ടു. പിറ്റേ ദിവസം ഞാൻ പതിവു സമയത്തു തന്നെ ചാറ്റിംഗ് സൈറ്റിൽ കയറി . ഒരഞ്ചു മിനിറ്റു കഴിഞ്ഞപ്പോൾ അവളും എത്തി. എനിക്ക് പകുതി ആശ്വാസമായി ഞാൻ : ഇന്നലെ പറഞ്ഞ കാര്യത്തെ ക്കുറിച്ച് ആലോചിച്ചോ ചേച്ചി: ഉം. ആലോചിച്ചു. പക്ഷേ തീരുമാനമെടുക്കാൻ സാധിക്കുന്നില്ല. എനിക്കു സമാധാനമായി. ഇത് ഞാൻ ഉദ്ദേശിക്കുന്ന പോലെ നടക്കും എന്നൊരു