കൊച്ചു കൊച്ചു സന്തോഷങ്ങള്‍ 1

Kochu Kochu Santhoshangal 1 bY പ്രേംനാഥ് പാലാരിവട്ടം

ഭാര്യയും മകനും അവളുടെ വീട്ടിൽ പാർക്കാൻ പോയ ദിവസങ്ങളിലെ ഒരു ഞായറാഴ്ച, ഉച്ചക്ക് ഞാൻ ടി.വിയും കണ്ട് ബോറടിച്ചിരിക്കുന്നതിനിടയിൽ പരിചയമില്ലാത്ത നമ്പറിൽ നിന്ന് ഒരു കോൾ വന്നു.

'സുനിലേ, അളിയാ ഞാൻ ഹരീഷാടാ...' മറുവശത്തുനിന്ന് ആവേശത്തോടെയുള്ള ശബ്ദം.

'ഹരീഷോ, ഏത് ഹരീഷ് മനസ്സിലായില്ല...' ഞാൻ പറഞ്ഞു. അപ്പോൾ മറുതലക്കലുള്ള ആവേശം തണുത്തപോലെ.

'നീ നമ്മളെ ഒക്കെ മറന്നു അല്ലേ...' പരിഭവത്തോടെയുള്ള ആ ശബ്ദം കേട്ടതും എനിക്ക് ആളെ പിടികിട്ടി.

'അളിയാ, നീയോ... നീയൊക്കെ ഇപ്പോൾ ജീവിച്ചിരിപ്പുണ്ടോ? എവിടന്നാടാ വിളിക്കുന്നത്'

അത് എന്റെ ബാല്യകാല സുഹൃത്തായ ഹരീഷ് ആയിരുന്നു. നാട്ടിൻപുറത്ത് പാടത്തിന്റെ വക്കത്തായിരുന്നു ഞങ്ങൾ ഇരുവരുടെയും വീടുകൾ. ഒന്നാം ക്ലാസ് മുതൽ ഒന്നിച്ചാണ് ഞങ്ങൾ പഠിച്ചതും കളിച്ചതുമെല്ലാം. പ്ലസ് ടു പാസായ ഞാൻ പഠനം തുടർന്നപ്പോൾ തോറ്റ അവൻ ഞങ്ങളുടെ നാട്ടിലെ പതിവനുസരിച്ച് ഓട്ടോറിക്ഷ ഓടിക്കൽ, മാർക്കറ്റിൽ ചുമടെടുക്കൽ, അല്ലറ ചില്ലറ കച്ചവടം തുടങ്ങിയ കാര്യങ്ങളിലേക്കു തിരിഞ്ഞു. പഠനത്തിനു വേണ്ടി ഞാൻ വീടു വിട്ട് നഗരങ്ങളിലേക്ക് ചേക്കേറിയപ്പോൾ അവനുമായുള്ള ബന്ധം പൂർണമായി അറ്റുപോയി എന്നുതന്നെ പറയാം. പിന്നീടവൻ ഗൾഫിലേക്ക് പോയി എന്നു കേട്ടിരുന്നു. ഞാനാണെങ്കിൽ കല്യാണം കഴിഞ്ഞപ്പോൾ നാട്ടിൽനിന്നു മറ്റൊരിടത്ത് വീടുവെച്ച് സ്വസ്ഥ ജീവിതം തുടങ്ങുകയും ചെയ്തു.

ഹരീഷിന് എന്റെ ജീവിതത്തിലുള്ള സ്ഥാനം വെറുമൊരു ബാല്യകാല സുഹൃത്തിന്റേതല്ല. സെക്സിന്റെ ബാലപാഠം മുതൽ ഏറെക്കുറെ എല്ലാം പഠിപ്പിച്ചുതന്നത് അവനാണ്. അഞ്ചാം ക്ലാസിൽ ആദ്യമായി എന്റെ സാധനം കൈയിലെടുത്തതും വാണംവിടാൻ പഠിപ്പിച്ചതും എന്നെ ആദ്യമായി വണ്ടികെട്ടിയതും