Chapter Title : കൊച്ചിക്കാരി [പമ്മന് ജൂനിയര്]
എനിക്ക് വളരെയധികം സ്നേഹം തോന്നിത്തുടങ്ങിയിരുന്നു.
പിറ്റേന്ന് പനി കുറഞ്ഞിരുന്നു. ഞാന് പതിവു പോലെ അവള്ടെ കയ്യില് നിന്ന് കാപ്പിയും കുടിച്ചു ഹോസ്പിറ്റലിലേക്കു പോയി. ഉച്ചക്ക് മൊബൈലില് ജ്യോതി വിളിച്ചു. അസുഖവിവരം തിരക്കാനായിരുന്നു. . ഫോണില് ഞാന് നമ്പര് സേവ് ചെയ്തിട്ടില്ലായിരുന്നു, അതു കൊണ്ട് മറ്റേതെങ്കിലും രോഗികളാവും എന്നു കരുതി നര്സിനോട് ഫോണ് എടുക്കാന് പറഞ്ഞു. അവളാകട്ടെ ജ്യോതിയെക്കുറിച്ചുള്ള സകല വിവരങ്ങളും ചോദിച്ചറിഞ്ഞശേഷമാണ് എനിക്ക് ഫോണ് കൈമാറിയത്. കൂടെ ഒരു ഇളിഞ്ഞ ചിരിയും.
ഡോക്റ്റര്ക്ക് ഞങ്ങളെയൊന്നും പിടിക്കത്തില്ലല്യോ? ആന്ത്രക്കാരികളെയാണല്ലോ കൂട്ട്. എവിടന്നു കിട്ടി?
''മിണ്ടാതിരി ഷൈനീ, അവരെന്റെ വീട്ടിലെ താമസക്കാരാ'' . ഞാന് ചുണ്ടത്ത് വിരല് വച്ച് ശബ്ദം കുറക്കാനാവശ്യപ്പെട്ടു. പാലാക്കാരി ഷൈനിയായിരുന്നു അന്ന് എന്റെ നര്സ്. അല്പം ധൈര്യമുള്ള കൂട്ടത്തിലാണ് അവളും അവളുടെ ഉറ്റ തോഴി സുമയും. സുമയുടെ വീട് തിരുവല്ലക്കടുത്തെവിടെയോ ആണ്. രണ്ടു പേരും നല്ല സഹകരണമാണെന്ന് സര്ജന് സോമശേഖരന് പറഞ്ഞ് കേട്ടിട്ടുണ്ട്. അയാള് ഇടക്ക്
ഞാന് ഫോണ് എടുത്തപ്പോള് അവള് എന്റെ പനിയുടെ വിവരങ്ങള് ആയിരുന്നു തിരക്കിയത്. ഞാനാകട്ടെ വീട്ടിലെ താമസത്തെക്കുറിച്ചാണ് തിരിച്ചു സംസാരിച്ചത്. ഷൈനി കേട്ടോട്ടെ എന്നുകരുതിയാണ് അങ്ങനെ ചെയ്തത്. അധികം നേരം സംസാരിക്കാന് നില്കാതെ ഞാന് ഫോണ് വച്ചു.
ഒരു സിന്ധിക്കാരന് രോഗിയെ നോക്കുന്നതിനിടക്കായിരുന്നു അത്. അതു കൊണ്ട് ഷൈനി ധൈര്യമായി മലയാളത്തില് സംസാരിച്ചത്.
എന്താ ഡോക്റ്ററേ. വീട് ഷെയറിങ്ങിനു കൊടുത്തോ?
അതേ, ചുമ്മാ കെടക്കുകയല്ലേ
എന്തു പണിയാ ഡോക്റ്ററേ, സുമ വീട് അന്വേഷിച്ചു നടക്കുകയായിരുന്നു. അവള്ടെ ഹസ്ബന്ഡിനു ഇവിടെ അടുത്തേക്ക് ജോലി മാറിയയല്ലോ.
പിന്നേ, എന്നട്ടു വേണം ഹോസ്പിറ്റലില് മുഴുവന് പാട്ടാവാന്,
എന്തു പാട്ട്. ഒരു ചുക്കുമില്ലന്നേയ്,പിന്നെ ഡോക്റ്റര് ഒന്നുമറിയേം വേണ്ടല്ലോ.
എന്റെ മനസ്സില് ഒരു ലഡ്ഡുകൂടി പൊട്ടി, സുമയെ കണ്ടാല് എത്ര ലഡ്ഡുവേണമെങ്കിലും പൊട്ടും. അത്രക്ക് സുന്ദരിയാണവള് എങ്കിലും ഞാന് പുറത്തു കാണിക്കാന് നിന്നില്ല
വേണ്ട ഷൈനി, അതൊക്കെ പ്രശ്നമാവും. ഡോക്റ്ററും നര്സും ഒരുമിച്ചു താമസിക്കുക എന്നൊക്കെ പറഞ്ഞാല് അത് ഇഷ്യൂ ആകും. അത് വേണ്ട.
എന്നാലും എന്റെ ഡോക്റ്ററെ, ഒരു വാക്ക് പറയാമായിരുന്നല്ലോ. ഞങ്ങള് വീടു മാറുന്ന സമയത്തെങ്കിലും
💬 Comments
View all comments