Chapter Title : കൊച്ചമ്മ [Anurag AAA]

തരാൻ..
നി വാ...എനിക് വിശക്കുന്നു.
അജു: നിങ്ങളെ നിറം പെട്ടന്ന് മാറും , ഞാനില്ല ഇനി.
സ്റ്റെഫി:  ഞാൻ വഴക് പറഞ്ഞതല്ല..ഇവിടുത്തെ രീതിയാ അതൊക്കെ..
അജു: എന്നാ..പിന്നെ അവിടെ എഴുതി ഒട്ടികേതായിരുന്നൊ..
സ്റ്റെഫി:  വേറാരും ഒന്നും പറയാതിരിക്കാനാ..ഞാൻ തന്നെ പറഞ്ഞത്..
ഞാൻ കരുതി ഞാൻ പറഞ്ഞാൽ നിനക് അത്ര കുഴപ്പം വരില്ലാന്ന്. വാടാ..അല്ലേൽ എല്ലാം ആ തടിച്ചി തീർക്കും, പട്ടിണി ആകുമേ..രണ്ടു പേരും.
അജു:( മനസ്സ് കുറച്ചു അലിഞ്ഞു. വിചാരിച്ച ദേഷ്യം സ്റ്റെഫിക്ക് ഇല്ല, അഭിനയം ആയിരുന്നു..
വിശ്പ്പും ഉണ്ട്.)
അവൻ കാറിൽ നിന്ന് ഇറങ്ങി..സ്റ്റെഫി യോടൊപ്പം പുറത്തൂടെ അടുക്കള ഭാഗത്തു എത്തി...
അവൻ അപ്പോഴാണ് വീടിന്റെ വലുപ്പം ശെരിക്കും അടുത്തു കാണുന്നത്..ഇതിന്റെ ഒരു ഭാഗം പോലും തന്റെ വീടും ആട്ടിൻകൂടും ചേർന്നാൽ പോലും ഉണ്ടാകില്ല.
ഇതിന്റെ ഉള്ളിൽ എത്ര വഴി ഉണ്ടാകുമോ..
അജു മനസ്സിൽ ഓർത്തു.
സ്റ്റെഫി:  നി എന്നാ നോക്കുന്നെ..ഇവിടെ കയറി ഇരിക്ക്...അവൾ ഒരു മേശയും കസേരകളും ഉള്ളിടത്തേക്ക് ചൂണ്ടി പറഞ്ഞു.
അജു: ഇത് എന്തു വലിയ വീടാ...
സ്റ്റെഫി:  ഇതിനേക്കാൾ ഉണ്ട് ഇതിന്റെ ഉൾഭാഗം.
(കഴിക്കുന്നിതിനിടെ)
അജു: ഇവിടെ ഇവർ ഒറ്റയ്ക്കാണോ..
സ്റ്റെഫി:  മ്മ്..ഞാനും ഇല്ലേ..
അജു: അതും ചേർത്താ ചോദിച്ചേ..പേടി ആകില്ലേ...ഒരു വഴിതെറ്റിയാൽ കണ്ടു പിടിക്കാൻ വേറെ ആരാ ഉള്ളെ..
സ്റ്റെഫി:  അതൊന്നും തെറ്റില്ല. പല റൂമും അടച്ചിട്ടിരിക്കുകയാ...വേണ്ടത് മാത്രെ തുറക്കൂ.
അജു: ഇതൊക്കെ ചേച്ചി ആണോ വൃത്തിയാക്കുക?!!
ഒരു മാസം വേണ്ടി വരുമല്ലോ..
സ്റ്റെഫി:  വേണ്ടതു മാത്രേ എനിക് നോക്കേണ്ടു.
ബാകി കുറേപേരെ വിളിച്ചു ചെയ്യിക്കും..4 ദിവസം കൊണ്ട് കഴിയും 5 പേരുണ്ടേൽ..
അജു: അപ്പോ ഇവിടെ ചേച്ചിക് ഒരു പണിയും ഇല്ലല്ലേ.. അവൻ ചിരിച്ചു..
സ്റ്റെഫി:  അപ്പോ പിന്നെ തിന്നുന്നതോ..8 ആൾക് വെച്ചുണ്ടാക്കാൻ എത്ര പണി ഉണ്ട്!?
അജു: സഹായത്തിന് ആരുല്ലേ..
സ്റ്റെഫി:  അരയ്ക്കാനും,  പൊതികാനും വേറെ പെണ്ണുങ്ങൾ ഉണ്ട്..അടുക്കള എനിക്കാ..
അജു: ചേച്ചിക്ക് സഹായം വേണം എന്നു തോന്നുമ്പോൾ എന്നെ വിളിച്ചാൽ മതി, പറ്റുന്നതൊക്കെ ഞാൻ ചെയ്യാം.
അവനത് പറഞ്ഞപ്പോൾ സ്റ്റെഫി ക്കു എന്തോ വല്ലാതെ ആയി, അവന്റെ