Chapter Title : കൊച്ചമ്മ [Anurag AAA]

അകത്തേക്കും , അജു കാർ ഗാരെജിലെക്കും പോയി.
അജു: ഇവിടെ ഇരിക്കാനും സ്ഥലമില്ല.
ഇതേതാ ഇ മുറി..പൂട്ടിയിരിക്കുവാണല്ലോ..
ഒരു കസേര ഉണ്ടായിരുന്നു എങ്കിൽ,
അവൻ കാറിനു ചുറ്റും നോക്കി..
ഒന്നും ഇല്ല.
അല്ലേൽ എന്തിനാ കസേര ? ബെഞ്ച് പോലെ ഇ കാർ ഉള്ളപ്പോ..
അജു കാറിന്റെ ഡിക്കിയിൽ കയറി ഗ്ലാസിൽ ചാരി കിടന്നു..
എന്നാലും അവർ എന്തിനാ എന്നോട് ചൂടായത്?
അപ്പോ അടുകളയിൽ ആരായിരുന്നു,കണ്ടത്?
അവൻ കുറച്ചൊന്ന് ഉറങ്ങിപ്പോയി.
ദൂരെ നിന്ന് ഒരാൾ അവനെ അപ്പോൾ നോക്കുന്നുണ്ട്ായിരുന്നു.
റാണി മുറിയിലെ ജനലയുടെ കർട്ടന്റെ മറവിൽ നിന്നും പുറത്തേക്ക് വന്നു..കട്ടിലിൽ ഇരുന്നു..
ചോദിക്കാമായിരുന്നു...കഴിച്ചോന്ന്..: ഒരു കുറ്റബൊധം അവൾക്ക് നിഴലിച്ചു..
അടുത്ത മുറിയിൽ,
അമ്മച്ചി: ഹോ ..എന്തൊരു സ്വാദാ ആ കറിക്ക്.
നമ്മൾക് ഇവിടെ തന്നെ നിൽക്കാം മോളെ.
റിജി: അമ്മച്ചി ഇവിടെ നിന്നോ..ഞാൻ പോകുവാ..കിട്ടേണ്ടതൊക്കെ കിട്ടില്ലേ..ഇനി എന്നതിനാ..
അമ്മച്ചി: എടീ.. നീ എന്റെ തന്നെ ആണോടി..
ആ റാണിയോട് മര്യാദക് നിന്നാൽ ഇതൊക്കെ പിന്നെ ആരുടേതാ....
നിന്റെ മക്കളോട് ഇങ്ങനെ കിടന്നു ഉറങ്ങാതെ അവളുടെ അടുത്ത് പോയി നിൽക്കാൻ പറ..
നിന്റെ മക്കൾ മാത്രം അല്ല വേറെയും കുറെണ്ണം ഉണ്ട്...അതോർത്തോ...കുറച്ചു കഴിയുമ്പോ റാണിയുടെ അനിയത്തിമാരൊക്കെ പുറത്ത് വരും, പിന്നെ നിന്റെ കെട്ടിയോനും നിയും പുറത്ത്..
റിജി: ഞാനിപ്പോ എന്നാ ചെയ്യാനാ അമ്മച്ചി..
അമ്മച്ചി: നിന്റെ മക്കളുടെ പേരിലേക്ക് എന്തേലും കിട്ടുമോന്ന് നോക്ക്. ..
ഇ തുണിയും കുടയും വാങ്ങി പോകാതെ.
റിജി: മ്മ്...എനിക്കറിയില്ല ..എങ്ങെനെ ചെയ്യണം..
അമ്മച്ചി: എന്നാലേ. .നിയും നിന്റെ കെട്ടിയോനും അറിയുന്നതിനു മുൻപ് അറിയുന്നവർ കൊണ്ടുപ്പോകും .
റിജി: മതി അമ്മച്ചി..ആരോ വരുന്നു..
(റാണി അകത്തേക്ക് വന്നു.)
മോള് എഴുന്നേറ്റില്ലേ..ഇതുവരെ..
അമ്മച്ചി: ഓ. .ഇല്ല മോളെ...നി നോക്ക്.. നല്ല ഉറക്കാ..മോൾക് വേണേൽ അമ്മച്ചി അവരെ ഉണർത്താം.
റാണി: അയ്യോ..വേണ്ട..ഉറങ്ങിക്കോട്ടെ.
റാണി പുറത്തേക്ക് ഇറങ്ങി.
അമ്മച്ചി: പിന്നെ ...നിനക് കളിക്കാനല്ലേ എന്റെ മക്കൾ..
റിജി: അമ്മച്ചി. ..അപ്പച്ചൻ സ്ഥലം കൊടുത്തെന്നു കേട്ടു. എന്നോടൊന്നും പറഞ്ഞില്ല. ഇച്ചായൻ എന്നെ കുറേ പറഞ്ഞു.
അമ്മച്ചി: നിന്റെ അപ്പൻ എന്നോട് പോലും