Chapter Title : കൊച്ചിയിലെ കുസൃതികൾ 4 [വെള്ളക്കടലാസ്]

താമസം തുടങ്ങിയതിൽ പിന്നെ അശ്വതി ആദ്യമായിട്ടായിരുന്നു അത്ര ദിവസം ശോഭയെ കാണാതെയോ സംസാരിയ്ക്കാതെയോ കഴിയുന്നത്. വല്ലപ്പോഴും വീട്ടിൽ പോകുമ്പോൾ പോലും ദിവസേന വിളിക്കുമായിരുന്നു. ഇതിപ്പോ ഇങ്ങോട്ട് മൂന്നോ നാലോ തവണ വിളിച്ചിട്ടും കോൾ എടുത്തിട്ടില്ല അശ്വതി. പക്ഷെ അവൾ എത്ര ശ്രമിച്ചിട്ടും അവൾക്ക് ആ സംഭവം മറക്കാനോ, ശോഭേച്ചിയെ പഴയപോലെ കാണാനോ പറ്റുന്നുണ്ടായിരുന്നില്ല. ദിവസവും അവളുടെ ചിന്തകളിലും സ്വപ്നത്തിലും ശോഭയും, അവളുടെ ശരീരവും നിറഞ്ഞുനിന്നു. അശ്വതി ഒരേ സമയം ശോഭയെ കെട്ടിപ്പിടിച്ചു കിടന്നുറങ്ങാൻ ആഗ്രഹിയ്ക്കുകയും, ശോഭയെ കാണരുതെന്ന് പ്രാർത്ഥിയ്ക്കുകയും ചെയ്തു.

"ഇന്നത്തെക്കൂടി കഴിഞ്ഞാൽ പിന്നെ രണ്ടുദിവസം ഓണാവധിയാണ്, അതും കഴിഞ്ഞ് ശനിയും ഞായറും. നാലുദിവസം വീട്ടിൽ പോയി നിന്നാൽ ചെലപ്പോ എല്ലാം ഒന്നു ശരിയാവുമായിരിക്കും," അങ്ങനെ കരുതിക്കൊണ്ടാണ് അശ്വതി ബുധനാഴ്ച ഉണർന്നെണീറ്റത്. ഓഫീസിൽ നിന്ന് നേരിട്ട് വീട്ടിൽ പോകാനുള്ള പ്ലാൻ ആയിരുന്നതിനാൽ, ബാഗ് കൂടി പാക് ചെയ്താണ് അവൾ പുറത്തിറങ്ങിയത്. വാതിലടച്ച് വരാന്തയിലേയ്ക്കിറങ്ങിയ അവൾ ഞെട്ടിപ്പോയി. അവളെ കാത്ത് ശോഭ അവിടെ നിൽപ്പുണ്ടായിരുന്നു.

അന്നത്തെ ആ സംഭവത്തിനു ശേഷം അവർ മുഖാമുഖം കാണുകയായിരുന്നു. അശ്വതിയ്ക്ക് അവളുടെ പൂർ തരിച്ചു, തൊണ്ട വരണ്ടു, മേലാസകലം രോമം പൊങ്ങി. അവൾ നോക്കിനിൽക്കെ ശോഭ അവൾക്ക് നേരെ നടന്നടുത്തു."അവരോടെന്ത് പറയും? കാലിൽ വീണ് മാപ്പ് പറയണോ? സ്വയം ന്യായീകരിയ്ക്കണോ? ഒന്നും അറിയാത്തപോലെ നിൽക്കണോ?" അവളുടെ മനസ്സിൽ പെരുമ്പറ കൊട്ടി.

ശോഭ അശ്വതിയുടെ അടുത്തെത്തിയപ്പോൾ അവളുടെ കൈകളിൽ കടന്നുപിടിച്ച് സ്വന്തം മാറോടുചേർത്തുകൊണ്ട് ചോദിച്ചു, "മോൾക്ക് എന്നോട് എന്തെങ്കിലും ദേഷ്യമുണ്ടോ?" ആ നീക്കം അശ്വതിയ്ക്ക് അപ്രതീക്ഷിതമായിരുന്നു. അവൾ വിയർത്തു. "ഇ... ഇല്ല," അവൾ വിക്കി വിക്കി പറഞ്ഞു. "പിന്നെന്താ മോൾ കുറച്ചുദിവസമായി എന്നെ കാണാൻ വരാത്തത്? ഞാൻ വിളിച്ചാൽ ഫോണ് എടുക്കാത്തത്" അശ്വതിയ്ക്ക് എന്തുപറയണമെന്നറിയാതെയായി. അവൾ ഒന്നും മിണ്ടാതെ നിന്നു. "ചേച്ചിയ്ക്ക് എന്തു വിഷമമായെന്നോ? നീ എവിടെപ്പോയതാ?" അശ്വതി നിന്നുരുകുകയായിരുന്നു. ശോഭേച്ചിയുടെ അടുത്ത് സാരിയുടുക്കാൻ പോയ ആ നിമിഷത്തെ അവൾ ശപിയ്ക്കുകയും സ്നേഹിയ്ക്കുകയും ചെയ്തു. അവൾക്ക് എല്ലാം പഴയതുപോലെ ആകണമെന്നും, ശോഭേച്ചിയെ വാരിപ്പുണർന്നു കെട്ടിപ്പിടിക്കണമെന്നും ഒരേ സമയം തോന്നി. അവൾ മനസ്സിനെ നിയന്ത്രിക്കാൻ പാടുപെട്ടു.അതേ സമയം