Chapter Title : KOK 4 [Malini Krishnan] [Climax]

കാലം തൊട്ട് എനിക്ക് നിന്നെ അറിയാം" രാജു പറഞ്ഞു. ദേഷ്യം കൊണ്ട് കണ്ണന്റെ കൂടെ ഉള്ള ആൾകാർ അവനെ തള്ളാനായി വന്നു പക്ഷെ നൈല അവരെ തടഞ്ഞു.

"പിന്നെ നീ ഈ പൊട്ടനെയും പറ്റിച്ച് കൂടെ കൊണ്ട് നടക്കുന്ന ജിനു നിന്റെ അനിയൻ അല്ല എന്നും സ്വന്തം മകൻ ആണ് എന്നും എനിക്ക് അറിയാം" രാജു പറഞ്ഞു, ഒരു ഞെട്ടലോട് കൂടി എല്ലാവരും നൈലയെ നോക്കി അവിടെ നിന്നു.

"19അം വയസ്സിൽ വളർത്തച്ഛൻ കൊടുത്ത സമ്മാനം. പക്ഷെ എനിക്ക് നിന്നോട് സഹതാപം ഉണ്ട്, കാരണം നീ തിരഞ്ഞെടുത്ത വഴിയിലൂടെ അല്ല നീ ജീവിച്ചത്" രാജു തുടർന്നു.

മറുപടിയൊന്നും പറയാനാകാതെ ദേഷ്യം പിടിച്ച് അവൾ അവിടെ നിന്നും ഇറങ്ങിപ്പോയി.

"നൈലെ... നൈലെ" എന്നും വിളിച്ച് അവളുടെ പുറകെ കണ്ണനും പോയി കണ്ണന്റെ ഒപ്പം അവന്റെ കൂടെയുള്ള ആൾക്കാരും പുറത്തേക്കിറങ്ങി. എന്നാൽ ആർക്കും ഒരു മറുപടിയും കൊടുക്കാതെ അവൾ കാറിൽ കയറി പോയി.

അതേസമയം തന്നെ അങ്ങോട്ട് ഒരു പോലീസ് ജീപ്പ് വരുകയും അതിന്റെ ഉള്ളിൽ നിന്നും ടോണിയും ഷാഹുലും പുറത്തേക്കിറങ്ങി വരുകയും ചെയ്തു.

"എന്താടാ ഈ അസമയത്ത് ഇങ്ങോട്ടേക്ക് ഒക്കെ" കണ്ണൻ അവരോട് ചോദിച്ചു.

"ഞങ്ങൾ രാജുവിനെ കൊണ്ടുപോകാൻ വന്നതാണ്" ടോണി പറഞ്ഞു.

"ഡാ... തരത്തിൽ പോയി കളിക്കട. ഇത് ഈ കണ്ണന്റെ കൊത്ത ആണ്" വീട്ടിന്റെ ഉള്ളിലേക്ക് കേറുന്നത് തടഞ്ഞ് കൊണ്ട് കണ്ണൻ പറഞ്ഞു.

"കണ്ണാ... തടയാൻ നിന്ന" എന്നും പറഞ്ഞ് ഷാഹുൽ അവർക്ക് നേരെ തോക്ക് ചൂണ്ടി. ശേഷം ഉള്ളിലേക്ക് ടോണി കേറി പോയി.

"സർ, രാജു അകത്തില്ലാ സർ" ടോണി പറഞ്ഞു. അത് കേട്ടതും കണ്ണനും കൂട്ടരും ഉള്ളിലേക്ക് പോയി നോക്കി. രാജു അവിടെ നിന്നും എങ്ങനെ രക്ഷപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു.

ആഴ്ചകൾക്ക് ശേഷം...

വയറിൽ ഇത്രയും കുത്തെല്ലാം കിട്ടിയ സ്ഥിതിക്ക് രാജു ജീവനോടെ ഉണ്ടാവാൻ സാധ്യതയില്ല എന്ന ഒരു കൂട്ടർ എന്നാൽ അതെല്ലാം അതിജീവിച്ച് രാജു എവിടെയോ പതുങ്ങിയിരിക്കുകയാണെന്ന് വേറൊരു കൂട്ടം കൊത്തയിൽ വിശ്വസിച്ചു.

കണ്ണനും സംഘവും കൊത്ത മുഴുവനും അതിനെ ചുറ്റുമുള്ള എല്ലാ ഭാഗങ്ങളും വല