Chapter Title : കോകില മിസ്സ് 2 [കമൽ]

മുകളിലൂടെ ഉന്തി നിൽക്കുന്നു. ആകെ മൊത്തം 2 ദിവസം മേയാനുള്ള പീസുണ്ടല്ലോ ഇവർ, അവരുടെ നിദംബതാളം കണ്ടവന്റെ ഞരമ്പുകൾ ചൂടായി. ഛേ..., താനിതെന്തൊക്കെയാണ് ചിന്തിക്കുന്നത്? തന്റെ ലക്ഷ്യം ഇവരല്ലോല്ലോ. അവൻ പെട്ടെന്ന് സ്ഥലകാല ബോധം വീണ്ടെടുത്ത് ക്ലാസ്സിനുള്ളിൽ കയറി. അടുത്ത പിരീഡ് കെമിസ്ട്രിയാണ്. കോകില വരാൻ സമയമായി. അവന്റെ ഹൃദയം പട പടാ മിടിച്ചു. പുറത്ത് കാർമേഘങ്ങൾ ഇരുണ്ടുകൂടി ക്ലാസ്‌ മുറി പയ്യെ കറുക്കാൻ തുടങ്ങി. രണ്ടു പിരീഡുകൾക്കു നടുവിലുള്ള ബഹളങ്ങളൊന്നും അവനപ്പോൾ കേട്ടില്ല. എന്നാൽ ക്ലാസ്സിനകത്തെ ട്യൂബ് ലൈറ്റ് ഓണാക്കിയപ്പോൾ അതിനു ചുറ്റും ഈയലുകൾ പറന്ന് ട്യൂബിൽ തട്ടി ശബ്ദമുണ്ടാക്കുന്നത് അവനറിയുന്നുണ്ടായിരുന്നു. കാറ്റിൽ വീശിയടഞ്ഞ ഒരു ജനൽചില്ലിലൂടെ തുള്ളി തുള്ളിയായി പൊടി മഴ പെയ്ത് ഊർന്നിറങ്ങി. പെട്ടെന്ന് പെയ്തിറങ്ങിയ മഴയുടെ അകമ്പടിയോടെ കോകില ക്ലാസ്സിലേക്ക് കയറി വന്നു. വിദേശനിർമ്മിത സോപ്പിന്റെ പരിമളമോ വിലകൂടിയ പേർഫ്യൂമിന്റെ സുഗന്ധമോ മേമ്പൊടി ഇല്ലാതിരുന്നിട്ടു കൂടി അവൾ കടന്നു പോയപ്പോൾ ആറാം ഇന്ദ്രിയിത്താൽ എന്ന പോലെ അവളുടെ സാമീപ്യം അവനറിഞ്ഞു. അവളുടെ അന്നനടയെ കണ്ണുകളാൽ അനുഗമിച്ച് അവനറിയതെ എഴുന്നേറ്റ് നിന്ന് പോയി.

ചക്രവർത്തിനീ നിനക്കു ഞാനെന്റെ ശില്പഗോപുരം തുറന്നു.... മനസ്സിൽ ഗോപുരവും തുറന്ന് എണീറ്റ് നിന്ന അവൻ പിള്ളേരുടെ കൂട്ടച്ചിരി കേട്ട് കണ്ണ് ചിമ്മി. അവനൊഴിച്ച്‌ മറ്റുള്ളോരെല്ലാം ഇരുന്നിരുന്നു. കോകില മിസ്സാണെങ്കിൽ ഒരു വശത്തേക്ക് തല ചരിച്ചു അവനെ നോക്കാതെ ചിരിയടക്കാൻ പാട് പെടുന്നുണ്ടായിരുന്നു. അവൻ അന്തം വിട്ടു നിന്നപ്പോൾ ക്ലാസ്സിലെ അവന്റെ ആകെയുള്ള ഒരേയൊരു സുഹൃത്ത് സോണി അവന്റെ കയ്യിൽ ചൊറിഞ്ഞു. പല്ല്‌ കടിച്ച്‌ എന്താടാ എന്ന മട്ടിൽ അവനെ