Chapter Title : കോകില മിസ്സ് 2 [കമൽ]

ഉദ്ധരിച്ചു പാന്റിനുള്ളിൽ മുഴച്ചു നിൽക്കുന്നത് കണ്ട് അവൻ വിളറി വെളുത്തു. അപ്പോഴേക്കും സോണി അവന്റെ കയ്യിൽ പിടിച്ചു വലിച്ചു ബെഞ്ചിലിരുത്തി.

“സൈലൻസ്....” ചിരി മാറ്റി മുഖത്തു ഗൗരവം വരുത്താൻ ശ്രമിച്ചുകൊണ്ട്‌ കോകില ടേബിളിൽ കൈ കൊണ്ടടിച്ചു. പെണ്കുട്ടികളെല്ലാം ചിരിയടക്കിയെങ്കിലും നടുബെഞ്ചിലിരുന്ന ഫൈസലും ടീമും അത് കൂട്ടാക്കാതെ തിരിഞ്ഞ് നോക്കിയിരുന്ന് അട്ടഹസിച്ചപ്പോൾ ജിതിൻ മുഷ്ഠി ഞെരിച്ചു. “സൈലൻസ്....” ഒരിക്കൽ കൂടി ബെഞ്ചിൽ ആഞ്ഞടിച്ചു കൊണ്ട് കോകില ശബ്ദമുയർത്തി. നടുബഞ്ചന്മാർ പെട്ടെന്ന് ഞെട്ടി തിരിഞ്ഞിരുന്നു. “ബിച്ച്...” നടുക്ക് നിന്ന് അടക്കിപ്പിടിച്ച ആക്ഷേപമുയർന്നു. കോകില മിസ്സിന്റെ കണ്ണ് നിറഞ്ഞിരുന്നു. അപ്പോഴും തമ്മിൽ തമ്മിൽ പിറുപിറുത്തുകൊണ്ടിരുന്ന ഹറാം പെറന്നവമ്മാരോട് കണ്ണു തുടച്ചു കൊണ്ടവൾ തറപ്പിച്ചു പറഞ്ഞു, “ചിരിച്ചു മതിയാവാത്തവർക്ക് ക്ലാസിന് വെളിയിൽ നിന്ന് ചിരിക്കാം...” അതോടെ ചിരിയും പിറുപിറുക്കലും നിന്നു. അവനും എന്തൊക്കെയോ പറയണം എന്നുണ്ടായിരുന്നു. പക്ഷെ, ഓരോന്ന് പറഞ്ഞ് വെറുതെ ടെമ്പർ കയറി അറിയാതെ വല്ലതും ഒക്കെ കാണിച്ചു കൂട്ടിയാൽ പണിയുറപ്പാണെന്നു മനസ്സിലാക്കി അവൻ സ്വയം അടങ്ങി. എന്നാലും കോകിലയുടെ കണ്ണ് നിറഞ്ഞത് അവന്റെയുള്ളിൽ ഒരു നീറ്റലുണ്ടാക്കി. അതേനേരം തന്നെ ക്രോധത്തിന്റെ ഒരു അഗ്നിപർവത സ്ഫോടനവും. ഇനി തനിക്ക് എന്തു പറ്റുമെന്ന് അറിയില്ല. ഇനി മടക്കയാത്ര ഉണ്ടോ എന്ന് പോലും തീർച്ചയില്ല. എങ്കിലും ഫൈസലേ, ദേവീ വിഗ്രഹം പോലെ മനസ്സിൽ കൊണ്ടു നടക്കുന്നവളുടെ കണ്ണ് നിറയിച്ചതിന്, ഇതിന് ഞാൻ നിനക്ക് പണി തന്നിരിക്കും. ജിതിന്റെ ഉള്ളം രോഷം കൊണ്ടു. “ഓൾ ഓഫ് യൂ ഓപ്പൺ ടെക്സ് ബുക് പേജ് നമ്പർ 101, കോവലന്റ് ബോണ്ടസ്...” കോകില ടെക്സ്റ്റ് നിവർത്തി പാരായണം തുടങ്ങി. അവളുടെ മധുരനാദം വീണാഗാനം പോലെ അവന്റെ കാതുകളിലേക്ക് ഒഴുകിയെത്തി. ബുക്ക് തുറന്ന് ഏതോ പേജ് നിവർത്തി വെച്ച് അവളുടെ മുഖത്തേക്ക് കഞ്ചവടിച്ചത് പോലെ അവൻ നോക്കിയിരുന്നു. അവൾ തന്നെ ഒന്ന് ശ്രദ്ധിക്കുന്നു പോലുമില്ലല്ലോ? അവളുടെ നോട്ടം ഒരു നിമിഷത്തേക്കെങ്കിലും തന്റെ മേൽ പാളി വീണിരുന്നെങ്കിൽ എന്ന് അവന്റെ മനസ്സ് കൊതിച്ചു. മുന്പിലിരിക്കുന്ന പൂറന്മാർ പുറകിലെ ബെഞ്ചിൽ മുട്ടുകൈ കുത്തി ചാരിയിരിക്കുന്നു. ഇടക്കിടെ എന്തൊക്കെയോ പറഞ്ഞ് വാപൊത്തി ചിരിക്കുന്നുണ്ട്. തന്റെ കമ്പി