Chapter Title : കോകില മിസ്സ് 4 [കമൽ]

തമ്മിൽ മാംസമുരഞ്ഞുണ്ടാകുന്ന വികാരത്തെ പ്രണയമായും, തന്മൂലമുണ്ടാകുന്ന സ്വകാര്യതയെ അഭിനിവേശമായും തെറ്റിദ്ധരിച്ചിരുന്ന ജെനുസുകളായിരുന്നു. അന്ന അതിൽ ഒരാൾ മാത്രം.

പിന്നാലെ പടിയിറങ്ങി ഓടി വന്ന സോണി സ്കൂളിലെ തന്റെ കൂടപ്പിറപ്പിന്റെ തോളിൽ പിടിച്ചു നിന്നു. “പൂജ..., വീട്ടിലേക്കണോ? “അല്ല അമ്പലത്തിലേക്കാ” സോണിയെ കളിയാക്കിച്ചിരിച്ചു കൊണ്ട് ഇരുവരും നടന്നു നീങ്ങി. സോണി ആകെ ചമ്മിയെങ്കിലും അവളുടെ ഓരോ ചെയ്തികളും തന്നോടുള്ള പ്രണയസൂചകമാണെന്ന പോലെ കരുതി അവളെത്തന്നെ നോക്കി ചിരിച്ചുകൊണ്ട് തന്റെ മുടി മാടിയൊതുക്കി. ആ പൊട്ടൻകഴുവേറിയുടെ കാട്ടായം കണ്ട് ജിതിന്‌ കലി വന്നു. പാവം, തന്റെ ഒരേയൊരു സുഹൃത്ത്, തന്റെ ആത്മമിത്രം.... ഇല്ല, ഒരു കൂത്തിച്ചിമോള് കാരണവും അവൻ കരയാൻ പാടില്ല. അവൻ പാവമാണ്. അവൻ കുണ്ടിലും കുഴിയിലും ഒന്നും ചെന്നു ചാടാതെ നോക്കേണ്ടത് തന്റെ കടമയാണ്. സോണിയുടെ കൂടെ പുറത്തേക്ക് നടക്കുന്നതിനിടയിൽ ജിതിൻ ചിന്തിച്ചു. പക്ഷെ, പെണ്ണിന്റെ പേരിൽ പല നല്ല സുഹൃദ്ബന്ധങ്ങളും വേർപിരിഞ്ഞിട്ടുള്ളത് താൻ നേരിൽ കണ്ടിട്ടുണ്ട്. അവന്റെ മനസ്സിലേക്ക് അപ്പോൾ ഓടിയെത്തിയത് ഫ്രണ്ട്സ് സിനിമയിൽ ജയറാമും മുകേഷും കൂടെ അടികൂടുന്ന രംഗമാണ്. സൂക്ഷിക്കണമല്ലോ!!! നാവോന്നു പിഴച്ചാൽ, സോണിയെ പിരിയുന്ന കാര്യം അവന് ചിന്തിക്കാൻ പോലും കഴിയില്ല. “അളിയാ സോണി... എനിക്ക് നിന്നോട് ഒരു കാര്യം പറയാനുണ്ടാർന്നു.” “ആണോ അളിയാ, എനിക്കും നിന്നോട് ഒരു കാര്യം പറയാനുണ്ടായിരുന്നു.” “ആഹാ, എന്നാ നീ പറ” “ഹേയ്, നീയാദ്യം പറ. ഞാൻ ഉദ്ദേശിച്ചത് തന്നാണെങ്കിൽ, നീയാദ്യം പറഞ്ഞാലേ ആ ഒരു ഇതുള്ളൂ...” “നീയുദ്ദേശിക്കുന്നത്.... അതല്ല, ഇത്.... അളിയാ, നീയെന്നേ തെറ്റിദ്ധരിക്കരുത്. ഞാൻ പറയുന്നത് ശാന്തമായിട്ട് കേൾക്കണം. “ “നീ പറ....”