Chapter Title : കോകില മിസ്സ് 7 [കമൽ]

ഉണ്ടളിയാ. മറ്റേ കാര്യം സംസാരിക്കാൻ വേണ്ടിയാണോ ഈ സ്‌പെഷ്യൽ ക്ലാസ് എന്നെനിക്ക് സംശയമുണ്ട്. പക്ഷെ നീ പേടിക്കണ്ട കേട്ടോ, എന്തിനും ഞാനുണ്ട് കൂടെ. പിന്നെ നീ എന്നെപ്പറ്റി അവർ വല്ലതും പറയുന്നുണ്ടോ എന്ന് നോക്കണം കേട്ടോ…” ജിതിൻ സോണിയെ പല്ലിളിച്ചു കാട്ടി. അവന് പണി വല്ലതും വരുന്നുണ്ടോ എന്നാ മൈരന്റെ ആധി. അല്ലാതെ തന്നോടുള്ള സ്നേഹക്കൂടുതൽ കൊണ്ടൊന്നുമല്ല. “ഞാനിവിടെ ഉള്ളപ്പോൾ നീയെന്തിനാ പേടിക്കുന്നത്? സോണിമോൻ പൊയ്ക്കോട്ടോ, എല്ലാം ഞാനേറ്റു.” അത് പറഞ്ഞു തീർന്നപ്പോൾ ദൂരെ അങ്ങു വീട്ടിലിരിക്കുന്ന സോണിയുടെ അപ്പൻ ഒന്ന് നീട്ടിത്തുമ്മി. “മം… ശെരി അളിയാ… ബെസ്റ്റ് ഓഫ് ലക്ക്.” സോണി വിഷമം നടിച്ച് എഴുന്നേറ്റ് പോയി. മൈര് സ്‌പെഷ്യൽ ക്ലാസ് എന്നൊക്കെ പറഞ്ഞിട്ട് ഈ പൂറി ഇതെവിടെപ്പോയി, പത്തു പതിനഞ്ചു മിനിറ്റായല്ലോ? ജിതിൻ അക്ഷമനായി വാച്ചിൽ നോക്കി. ആളൊഴിഞ്ഞ ക്ലാസ്സ് മുറിയുടെ ഏകാന്തതയിൽ അവന് കൂട്ട് സീലിംഗ് ഫാനിന്റെ കട കട ശബ്ദം മാത്രമായി. മെല്ലെ ചെരുപ്പിന്റെ ഹീൽ നിലത്തു പതിയുന്ന ശബ്ദം കേട്ട് തുടങ്ങി. ആ ശബ്ദം അടുത്തടുത്തു വരും തോറും അവന്റെയുള്ളിൽ ഹൃദയം പെരുമ്പറ മുഴക്കുന്നതായി അവന് തോന്നി. “ആ, എല്ലാവരും പോയോ? കമോൺ ജിതിൻ, ഗെറ്റ് അപ്. ആൻഡ് ഫോളോ മീ.” റീനാ മിസ്സ് ക്ലാസ്സിലേക്ക് കയറിയ പാടെ ഉത്തരവിട്ടു. “അപ്പൊ മിസ്സ്, ക്ലാസ് എടുക്കുന്നില്ലേ?” “അതെന്താ ഇവിടെ ഇരുന്നു മാത്രമേ താൻ പഠിക്കൂ എന്നുണ്ടോ?” “ഹേയ്, അതില്ല.” “ആ, എന്നാൽ വാ… ഹറി അപ്. ടൈം കുറെ വേസ്റ്റ് ആയി.” റീനാ മിസ്സ് വാച്ചിൽ നോക്കി. അവൻ ബുക്കും