Chapter Title : കോളനി പടക്കങ്ങൾ [നെസ്മി]

വലിയൊരു കൊലപാതകം നടന്നെന്നോ പോലീസ് അവിടേം പൂട്ടി സീൽ ചെയ്തത് ആണെന്നോ ഒക്കെ ഉമ്മ പറഞ്ഞു ഞാൻ കേട്ടിട്ടുണ്ട്. എങ്കിലും 2 ഏക്കറിൽ പരം ഭൂമിയിൽ ഒത്ത നടുക്കായി ആ വലിയ നാലുകെട്ട് പ്രൗടിയോടെ ഇപ്പോഴും നില്കുന്നു. ഭീതിയൊക്കെ വരണ്ടു പൊട്ടി, ചിതല് കേറി ദ്രവിച്ചു തുടങ്ങിയിട്ടുണ്ട്.

അതുവഴി നടക്കുമ്പോൾ പഴമയുടെ ഗന്ധം ആണ്. ഇടക്ക് എപ്പോഴോ കോളനിയിലെ കുടിയൻ സെറ്റ്പ്പുകൾഭാർഗവീനിലയം അവരുടെ ചീട്ടുകളി കേന്ദ്രമാക്കി മാറ്റിയിരുന്നു. എന്നാൽ പോലീസുകാർ ഇത് അറിഞ്ഞു വന്നു നല്ല പെട കൊടുത്തു. അതോടെ അവിടേക്കുള്ള അവരുടെ വരവ് നിന്നു. പുറത്തുനിന്നൊന്നും ഇവിടേക്ക് ആളുകൾ വരാറും ഇല്ല. കാരണം ഈ വഴികൊണ്ട് ഉപകാരം ഞങ്ങള്ക്ക് മാത്രമാണ്. ഭാർഗവിനിലയത്തിന് ചുറ്റും കാടുപിടിച്ചു കിടപ്പാണ് ഇപ്പോൾ.

അതിനിടയിലൂടെ ഞങ്ങളുടെ കോളനിയിലെ കുറച്ചു ആളുകൾ നടന്നു നടന്നു തെളിഞ്ഞു വന്ന ഒരു നടപ്പാതയും.ഇതുവഴി ഉപയോഗിച്ചാൽ ഞങ്ങൾക്ക് വളരെ പെട്ടെന്ന് ജംഗ്ഷനിൽ എത്താമെങ്കിലും ഞങ്ങളുടെ അമ്മമാർ ഈ വഴി ഞങ്ങൾക്ക് നിഷിദ്ധമാക്കിയിരിക്കുക ആണ്. ഇഴജന്തുക്കൾ കാണുമെന്നും, തൊട്ടിനു കുറുകെ ഇട്ടിരിക്കുന്ന തെങ്ങിൻ തടിയിലൂടെ തോട് മുറിച്ചു കടക്കുമ്പോൾ തെന്നി വീഴാമെന്നുമൊക്കെ ആണ് അവരുടെ ന്യായവാദം. പക്ഷെ സത്യം അതല്ലെന്ന് എനിക്കറിയാം. ആളും അനക്കവും ഇല്ലാത്ത സ്ഥലങ്ങളിൽ പെൺപിള്ളേർ ചെന്നാൽ വല്ല സാമൂഹികവിരുദ്ധനും പിടിച്ചു പീഡിപ്പിച്ചാലോ എന്നാണ് അവരുടെ പേടി.

അത് ന്യായവും ആണ്. പക്ഷെ ആരെങ്കിലും ഒന്ന് പിടിച്ചു പീഡിപ്പിച്ചിരുന്നെങ്കിൽ എന്ന് കൊതിപൂണ്ട് നടക്കുന്ന എനിക്കാ പേടി ഇല്ലായിരുന്നു.

ഞാൻ നെസ്മി. ഇത് എന്റെയും എന്റെ പ്രിയപ്പെട്ട കുത്തുംകാട് കോളനിയുടെയും കഥയാണ്.ഒരു 15 വർഷത്തെ പഴക്കം ഉണ്ട്