Chapter Title : കൊളറാഡൻ സിനാർ [കാളകൂടൻനിസാർ]

താങ്ങി

കൂടെ നിന്ന് കൊടുത്താ മതി. എല്ലാ

കാര്യത്തിലും നമ്മള കൂടെത്തന്നെ നിൽക്കും. മാത്രല്ല ബാക്കിയുളള

ആരും നമ്മള മണ്ടക്ക് കേറുല്ല..

ഇവരെ മാത്രം ക്ക എന്നൊക്കെ

വിളിച്ച് ബഹുമാനിച്ചാൽ മതി.

ബാക്കിയുള്ളവരെ കെളവാ എന്നോ

അല്ലെങ്കിൽ ഇരട്ടപ്പേര് ഒക്കെ ഇട്ട്

വിളിച്ചാ മതി താനും. അതാണ് ഞാനി പേട്ട് അഹങ്കാരികളെ താങ്ങുന്നത്. പോരാത്തതിന് നല്ല സ്വയമ്പൻ കളിയും കിട്ടും.

രാത്രിയും പകലും തരം നോക്കി

ഇങ്ങനെ മുട്ടിച്ചിരിക്കാം!

“ക്ക് ഹാ...ങ്ങ്ഹും..." വെളിച്ചണ്ണ

ഒഴിച്ച് ഞമ്മള് കൂതിയിൽ നല്ല

പണിയെടുത്തു കൊണ്ടിരുന്നു..

ഈ“ങ്ങ്ഹും.." എന്ന വാക്ക് ആണ്

എന്റെ ഏറ്റവും ഫേവറൈറ്റ്!

അണ്ടി താങ്ങി നടക്കുന്നവൻ

ആയതു കൊണ്ട് ആരോടും

നെഞ്ച് വിരിച്ച് നേരിട്ട് മുട്ടാനുള്ള

ധൈര്യം ഇല്ല. എപ്പോഴും നിസാർക്ക

കൂടെണ്ടാവില്ലല്ലോ. ഒരു വല്യ സംഘം

അല്ലെ. ബസ്റ്റാന്റല്ലേ.. പലരും ങ്ങനെ

മാറി മാറി കയറിയിറങ്ങും. ആ

സമയം അനങ്ങാതെ തട്ടി മുട്ടി

നിന്ന് നിസാർക്കയും എല്ലാവരും

ഒരുമിച്ച് വരുമ്പോൾ ഞാൻ ആ

ക്ക് ഹും.. ങ്ങ്ഹും ഇട്ട് കൊളുത്തി

വലിക്കും. നിസാർക്കയുടെ തോളും ചാരി മറ്റുള്ളവരെ ഉള്ളതും ഇല്ലാത്തതുമായ എന്തെങ്കിലും കാര്യം പറഞ്ഞിട്ട് കുത്തിക്കുത്തി വലിക്കുന്നത് വല്ലാത്ത ഒരു

ആത്മനിർവൃതി തരുന്നു...!

“ ബെക്കു വേ ബേണ്ടു .. കുണ്ടാൻ

തമ്പ്രി ഉമ്മാന്റെ പൂറ്റില് ബാണമടി"

രാവിലെ നമ്മൾ പാട്ടും പാടി

പണിക്കെറങ്ങുന്നു.. റേഷൻ ചാക്ക്

നട്ടെല്ല് കൊണ്ട് താങ്ങി വളഞ്

ചെന്ന് ലോറിക്ക് അട്ടിയിടലാണ്

മെയിൻ പണി. അല്ലെങ്കിലും ഞാൻ

താഴോട്ട് കുനിഞ്ഞ് ചന്തിയാട്ടിയാണ്

നടക്കുക.അണലി വരുന്നത് പോലെ

ഒച്ചയില്ലാതെ മെല്ലെ മെല്ലെ വരും.

വാ തുറന്നാൽ കടുപ്പൻ അണലി തോൽക്കുന്ന എൻഡോ സൾഫാനും

തുപ്പും.............! സ്വയം ബഹുമാനം

ഇല്ലാതായതിനാൽ ആരെയും

ബഹുമാനിക്കുന്നത് എനിക്ക് തീരെ എനിക്കിഷ്ടമല്ല. അഹങ്കാരികളെ

താങ്ങി ചേർന്ന് നിൽക്കുന്നതാണ്.

ഒരു നിലനിൽപിന് .. അല്ലാതെ അത്

ബഹുമാനമല്ല.....

അങ്ങനെയങ്ങെനെയങ്ങനെ

പല പല കൂതിക്കളിയും വായിൽ

കളിയുമൊക്കെയായി തെരുവിലെ

പലരുടെയും മടിനെരങ്ങി നെരങ്ങി

മടുത്തപ്പോൾ എനിക്ക് ഗൾഫിൽ

ഒരു വിസ ശരിയായി. കെട്ടിടം പണി

ആണ്.. തെരുവിലെ ചളിക്കുണ്ടിൽ

നിന്ന് പോവുന്നത്