Chapter Title : കൊളറാഡൻ സിനാർ [കാളകൂടൻനിസാർ]

ആരോടും

നെഞ്ച് വിരിച്ച് നേരിട്ട് മുട്ടാനുള്ള

ധൈര്യം ഇല്ല. എപ്പോഴും നിസാർക്ക

കൂടെണ്ടാവില്ലല്ലോ. ഒരു വല്യ സംഘം

അല്ലെ. ബസ്റ്റാന്റല്ലേ.. പലരും ങ്ങനെ

മാറി മാറി കയറിയിറങ്ങും. ആ

സമയം അനങ്ങാതെ തട്ടി മുട്ടി

നിന്ന് നിസാർക്കയും എല്ലാവരും

ഒരുമിച്ച് വരുമ്പോൾ ഞാൻ ആ

ക്ക് ഹും.. ങ്ങ്ഹും ഇട്ട് കൊളുത്തി

വലിക്കും. നിസാർക്കയുടെ തോളും ചാരി മറ്റുള്ളവരെ ഉള്ളതും ഇല്ലാത്തതുമായ എന്തെങ്കിലും കാര്യം പറഞ്ഞിട്ട് കുത്തിക്കുത്തി വലിക്കുന്നത് വല്ലാത്ത ഒരു

ആത്മനിർവൃതി തരുന്നു...!

“ ബെക്കു വേ ബേണ്ടു .. കുണ്ടാൻ

തമ്പ്രി ഉമ്മാന്റെ പൂറ്റില് ബാണമടി"

രാവിലെ നമ്മൾ പാട്ടും പാടി

പണിക്കെറങ്ങുന്നു.. റേഷൻ ചാക്ക്

നട്ടെല്ല് കൊണ്ട് താങ്ങി വളഞ്

ചെന്ന് ലോറിക്ക് അട്ടിയിടലാണ്

മെയിൻ പണി. അല്ലെങ്കിലും ഞാൻ

താഴോട്ട് കുനിഞ്ഞ് ചന്തിയാട്ടിയാണ്

നടക്കുക.അണലി വരുന്നത് പോലെ

ഒച്ചയില്ലാതെ മെല്ലെ മെല്ലെ വരും.

വാ തുറന്നാൽ കടുപ്പൻ അണലി തോൽക്കുന്ന എൻഡോ സൾഫാനും

തുപ്പും.............! സ്വയം ബഹുമാനം

ഇല്ലാതായതിനാൽ ആരെയും

ബഹുമാനിക്കുന്നത് എനിക്ക് തീരെ എനിക്കിഷ്ടമല്ല. അഹങ്കാരികളെ

താങ്ങി ചേർന്ന് നിൽക്കുന്നതാണ്.

ഒരു നിലനിൽപിന് .. അല്ലാതെ അത്

ബഹുമാനമല്ല.....

അങ്ങനെയങ്ങെനെയങ്ങനെ

പല പല കൂതിക്കളിയും വായിൽ

കളിയുമൊക്കെയായി തെരുവിലെ

പലരുടെയും മടിനെരങ്ങി നെരങ്ങി

മടുത്തപ്പോൾ എനിക്ക് ഗൾഫിൽ

ഒരു വിസ ശരിയായി. കെട്ടിടം പണി

ആണ്.. തെരുവിലെ ചളിക്കുണ്ടിൽ

നിന്ന് പോവുന്നത് വെഷമം ആണ്

എങ്കിലും പുതിയ ചങ്ങായിമാരുടെ

കുണ്ണ കാണാനുള്ള ആവേശത്തിൽ

ഞാൻ ദുബായിലെത്തി....

കൂട്ടത്തിൽ ഏറ്റവും അഹങ്കാരി

ആയ തിരുവനന്തപുരംകാരനെ

താങ്ങിയിരുന്ന് മറ്റുളളവരെ ആക്കി

ഊക്കി ഞാൻ