കോളേജ് അപമാനം 2

College Apamanam Part 2 | Author : Kathalan

രണ്ടാം ഭാഗം തുടരുന്നതിന് മുമ്പ്, ഈ ഹ്യൂമൻ അനാട്ടമി ക്ലാസിനെക്കുറിച്ച് ചെറിയൊരു പശ്ചാത്തലം നൽകട്ടെ. പുരുഷാധിപത്യമുള്ള ഒരു രാജ്യത്തെ കഥയാണിത്. കോളേജിൽ പഠിക്കുന്ന ഒരു പെൺകുട്ടി പരീക്ഷാ പേപ്പർ മോഷ്ടിക്കുന്ന തെറ്റ് ചെയ്യുന്നു. ഡീൻ അവളെ ശിക്ഷിക്കുകയും അപമാനിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു. അവളെ നഗ്നയാക്കി നിർത്തിയാണ് ശിക്ഷിക്കുന്നത്.

ഈ കഥയിലെ പ്രധാന കഥാപാത്രം ജൂഹിയാണ്, അവൾ തന്നെയാണ് ഇത് വിവരിക്കുന്നത്.

ഡീൻ എല്ലാ കോളേജ് വിദ്യാർത്ഥികളോടും അവരുടെ ക്ലാസുകളിലേക്ക് പോകാൻ ആവശ്യപ്പെട്ടു. എന്നോടും എന്റെ ക്ലാസ്സിൽ പോകാൻ അദ്ദേഹം ഉത്തരവിട്ടു. എന്റെ സഹപാഠികളുടെ ഇടയിൽ പൂർണ്ണ നഗ്നയായി ഇരിക്കേണ്ടി വരുന്നതിനെക്കുറിച്ച് കേട്ടപ്പോൾ ഞാൻ സ്തബ്ധയായിപ്പോയി. സ്വപ്നത്തിൽ പോലും എനിക്ക് അത് ചിന്തിക്കാൻ കഴിയുമായിരുന്നില്ല. മറ്റ് ക്ലാസുകളുടെ വാതിലുകൾ കടന്ന് ശൂന്യമായ ഇടനാഴിയിലൂടെ ഞാൻ പതുക്കെ നടന്നു.

വിദ്യാർത്ഥികൾ വാതിലുകളിലൂടെയും ജനലുകളിലൂടെയും എന്നെ നോക്കാൻ ശ്രമിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. ആരും പഠനത്തിൽ ശ്രദ്ധ കേന്ദ്രീകരിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നില്ല, എല്ലാവരുടെയും കണ്ണുകളിൽ എന്റെ നഗ്നചിത്രമായിരുന്നു. എങ്ങനെയൊക്കെയോ ഞാൻ എന്റെ ക്ലാസ്സിലെത്തി. ഞാൻ അകത്തേക്ക് കയറിയ ഉടനെ ക്ലാസ് മുഴുവൻ എന്നിലേക്ക് ശ്രദ്ധ കേന്ദ്രീകരിച്ചു. ഞാൻ നാണക്കേടോടെ ഏറ്റവും പിന്നിലെ ഒഴിഞ്ഞ ബെഞ്ചിലേക്ക് കയറി.

ഞാൻ നടക്കുമ്പോൾ കണ്ണുകൾ എന്നെ പിന്തുടരുന്നുണ്ടായിരുന്നു. വളരെ കുറച്ച് ആളുകൾക്ക് മാത്രം എന്നെ കാണാൻ കഴിയുന്ന രീതിയിൽ ഞാൻ ഏറ്റവും പിന്നിൽ പോയി ഇരുന്നു. ഞങ്ങളുടെ ക്ലാസ്സിൽ ബെഞ്ചുകൾ ഉയരം കൂടിവരുന്ന രീതിയിലാണ് ക്രമീകരിച്ചിരിക്കുന്നത്. പ്രൊഫസറെയും ബ്ലാക്ക് ബോർഡും എളുപ്പത്തിൽ കാണുന്നതിനായി അവസാന ബെഞ്ച് ഏറ്റവും ഉയരത്തിലായിരുന്നു.

ഞാൻ അവസാനത്തെ ബെഞ്ചിൽ ഇരുന്നപ്പോൾ, ക്ലാസ്സിലെ എല്ലാവരും എന്നെ കാണാൻ തല തിരിച്ചു. കുറച്ചു കഴിഞ്ഞപ്പോൾ പ്രൊഫസർ ക്ലാസ്സിൽ പ്രവേശിച്ചു, എല്ലാവരും അദ്ദേഹത്തെ അഭിവാദ്യം ചെയ്യാൻ എഴുന്നേറ്റു നിന്നു. മിസ്റ്റർ സമീർ എന്നായിരുന്നു അദ്ദേഹത്തിന്റെ പേര്. അഭിവാദ്യം ചെയ്ത ശേഷം ഞങ്ങൾ ഇരുന്നപ്പോൾ പ്രൊഫസർ എന്നെ കണ്ടു.

പ്രൊഫസർ: മിസ് ജൂഹി, നിങ്ങൾ എന്തിനാണ് പുറകിൽ ഇരിക്കുന്നത്?

ഞാൻ: സാർ, എനിക്ക് ഇവിടെ ഇരിക്കുന്നതാണ് സൗകര്യം.

പ്രൊഫസർ: നിങ്ങളുടെ സൗകര്യം എനിക്ക് മനസ്സിലാകും. പക്ഷേ നിങ്ങൾ ഒരു ശിക്ഷ അനുഭവിക്കുകയാണ്. അത് അനുസരിച്ച് നിങ്ങൾ മുൻ ബെഞ്ചിൽ ഇരിക്കണം.

ഞാൻ: ക്ഷമിക്കണം സാർ, പക്ഷേ ഡീൻ ശിക്ഷ പ്രഖ്യാപിച്ചപ്പോൾ അത് പറഞ്ഞിരുന്നില്ല.

പ്രൊഫസർ: ഡീൻ പ്രധാന പോയിന്റുകൾ മാത്രമേ പറഞ്ഞിട്ടുള്ളൂ. അദ്ദേഹം പറയാത്ത