Chapter Title : കോളേജ് അപമാനം 2 [ഹ്യൂമൻ അനാട്ടമി ക്ലാസ്] [കാതലൻ]

പാലിക്കണമെന്ന് അറിയാം, പക്ഷേ ഉത്തരവുകൾ മാന്യമായിരിക്കണം. നിങ്ങൾ ചോദിക്കുന്നത് മാന്യമായ ഒന്നല്ല.

പ്രൊഫസർ: ഇത് വിദ്യാർത്ഥികളെ പഠിപ്പിക്കാൻ വേണ്ടിയാണ്, അതിൽ എന്താണ് ദോഷം.

ഞാൻ: (എന്നോട് തന്നെ സംസാരിക്കുന്നു) 'ഞാൻ അനുഭവിക്കേണ്ടി വരുന്ന അപമാനം അദ്ദേഹം കാണുന്നില്ലേ? അദ്ദേഹം ഒരു വിഡ്ഢിയാണ്, എന്നെ അപമാനിക്കാനുള്ള വഴികൾ തേടുകയാണ് അദ്ദേഹം.'

പ്രൊഫസർ: മിസ് ജൂഹി, നിങ്ങൾ തുടങ്ങുന്നതാണ് നല്ലത്. ഇല്ലെങ്കിൽ എനിക്ക് ഡീനിനെ വിളിക്കേണ്ടി വരും.

എനിക്ക് മറ്റ് വഴികളില്ലായിരുന്നു, ഞാൻ വിരലുകൾ ക്ലിറ്റിൽ വെച്ച് തടവാൻ തുടങ്ങി. എനിക്ക് വലിയ അപമാനം തോന്നി. 2 മിനിറ്റിലധികം കഴിഞ്ഞു. അപമാനം എന്റെ മനസ്സിന്റെ പുറകിൽ നടക്കുന്നുണ്ടെങ്കിലും, ഈ തുടർച്ചയായ തടവൽ എന്നെ ഉത്തേജിപ്പിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു.

ഞാൻ ഇപ്പോൾ ഉത്തേജിതയാകുകയായിരുന്നു, ഉത്തേജനം കാരണം എന്റെ ക്ലിറ്റോറിസ് വലുതാകുകയായിരുന്നു. പ്രൊഫസർ എന്നെ 2-3 മിനിറ്റ് കൂടി തടവാൻ അനുവദിച്ചു, ഇപ്പോൾ ഞാൻ തികച്ചും ഉത്തേജിതയായിരുന്നു. എനിക്ക് ഒരു വിരൽ അകത്തേക്ക് കയറ്റി സ്വയംഭോഗം ചെയ്യാൻ തോന്നി. എന്നാൽ ഇത്രയും ആളുകൾക്ക് മുന്നിൽ അത് ചെയ്യുന്നത് മോശം ആശയമാണെന്ന് ഞാൻ കരുതി. ക്ലാസ് കഴിഞ്ഞു റൂമിൽ പോയി അത് ചെയ്യാമെന്ന് ഞാൻ വിചാരിച്ചു.

ഇപ്പോൾ അത് വലുതായിട്ടുണ്ടെന്ന് പ്രൊഫസർ വിദ്യാർത്ഥികളോട് പറഞ്ഞപ്പോൾ ഞാൻ ബോധത്തിലേക്ക് വന്നു. നാണക്കേട് കൊണ്ട് മരിക്കാൻ തോന്നി. ഉത്തേജനവും അപമാനവും ഒരേ സമയം അനുഭവപ്പെടുന്ന ഒരു സമ്മിശ്ര വികാരമായിരുന്നു അത്. എന്റെ അവസ്ഥ കണ്ട് വിദ്യാർത്ഥികൾ ചിരിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു, പ്രൊഫസർ പോലും ഉള്ളാലെ ചിരിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു.

തുടർന്ന് അദ്ദേഹം വിദ്യാർത്ഥികളോട് ചോദിച്ചു, "നിങ്ങൾ വ്യത്യാസം കണ്ടോ? കൂടാതെ, നിങ്ങൾക്ക് കാണാൻ കഴിയുമോ എന്ന്