Chapter Title : കോളേജ് പ്ലേ ബോയും ഗസ്റ്റ് ലക്ചറും 5 [മരിയ]

മോളെ... അതൊക്കെ ഹെവി റിസ്ക് അല്ലേ? ആരേലും കാണുവോ എന്ന് പേടിച്ചു ചെയ്യേണ്ടി വരും. അര മണിക്കൂർ കൊണ്ട് ഫ്ലാറ്റിൽ എത്തില്ലേ നമ്മൾ."

ഞാൻ സമാധാനിപ്പിക്കാനായി പറഞ്ഞതാണെങ്കിലും കൊണ്ടത് വേറെ അർത്ഥത്തിൽ ആണ്.

"ഓഹോ.. അപ്പോ പണ്ട് എന്നെ ബസിൽ ഇട്ട് ചെയ്യാൻ ok ആയിരുന്നു. ഇപ്പോ സ്വന്തം കാറിൽ പറ്റില്ലേ?"

"അന്നത്തെ പോലെ ആണോ ഇന്ന്? നമ്മൾ ഒരുപാട് മാറിയില്ലേ? "

"ആര് മാറി? താൻ മാറി. തനിക്കിപ്പോ എന്നോട് പണ്ടത്തെ താല്പര്യം ഇല്ല. അത്രന്നെ. വിളിക്കണില്ല്യ, ഉമ്മയില്ല,... എന്നെ ഇഷ്ടല്ലെങ്കിൽ പറഞ്ഞാ പോരെ?"

"പൊന്നു മേഘാ, നമ്മളൊന്ന് ഫ്ലാറ്റിൽ എത്തിക്കോട്ടെ, എനിക്ക് താല്പര്യം ഉണ്ടോ ഇല്ലയോ എന്ന് ഞാൻ കാണിച്ചു തരാം. അത് വരെ ഒന്ന് മിണ്ടാതിരിക്ക്.."

എനിക്ക് ദേഷ്യം വരുന്നുണ്ടായിരുന്നു. ചെയ്യാത്ത തെറ്റിനാണ് ഈ പഴി മൊത്തം കേൾക്കുന്നത്.

"ഞാൻ മിണ്ടിയാലും കുറ്റം ആയല്ലേ... 🥺🥺🥺 ഓക്കേ.. മിണ്ടുന്നില്ല."

അവൾ കരയാൻ തുടങ്ങി.

പറഞ്ഞിട്ട് കാര്യമില്ല, അവളുടെ സ്വഭാവം ഇങ്ങനെ ആണെന്ന് നേരത്തെ മനസിലായതാണ്. ക്ഷമ കുറച്ചു കുറവാണ്. വിചാരിച്ച സമയത്ത് കിട്ടണം. അതിപ്പോ ഫുഡ്‌ ആയാലും കളി ആയാലും.. ഇല്ലെങ്കിൽ ഇങ്ങനെ പലതും കാണേണ്ടി വരും.

ഞാൻ കൈ പിടിക്കാൻ പല വട്ടം നോക്കിയെങ്കിലും അവൾ വിട്ടു കളഞ്ഞു.

ഫ്ലാറ്റിൽ എത്തി ഡോർ തുറന്നിട്ടും ആള് പുറത്തിറങ്ങുന്നില്ല.

"ഞാനില്ല. എന്റെ ആവശ്യത്തിന് വേണ്ടി അദ്വൈത് effort എടുക്കണ്ട."

ക്ഷമയുടെ നെല്ലിപ്പലക എത്തിയപ്പോൾ ഞാൻ അവളെ കൈയിൽ പിടിച്ചു തൂക്കി ഇറക്കി. രണ്ട് കയ്യും പിറകിലേക്ക് പിടിച്ചു പൂട്ടി. എന്നിട്ട് നടത്തിച്ചു.

സെക്യൂരിറ്റി