Chapter Title : കോളേജ് രതി [ഫയർമാൻ]

പ്രവർത്തിക്കാൻ തുടങ്ങും. നടന്നതിനെയോർത്ത് അവൾ കരയും, ദുഃഖിക്കും. എന്റെ കരണത്ത് അവൾ അടിച്ചെന്നിരിക്കും. നിമിഷങ്ങൾ കഴിഞ്ഞു. അവളുടെ കിതപ്പ് മാറി. അവൾ കണ്ണുകൾ തുറന്നു. തന്നെ നോക്കി നിലത്തിരിക്കുന്ന എന്നെ അവൾ നോക്കി. ഞാനവളെ നോക്കി ഒന്ന് പുഞ്ചിരിച്ചു. കുറച്ചുനേരത്തേക്ക് എന്നോട് ഒന്നും അവൾ പറഞ്ഞില്ല. പക്ഷെ അവളുടെ കണ്ണുകൾ നിറയുന്നത് ഞാൻ കണ്ടു. ഞാൻ പ്രതീക്ഷിച്ചതുപോലെതന്നെ. അവളെ നശിപ്പിച്ച എന്നെ അവൾ എന്തൊക്കെയാണ് പറയാൻ പോകുന്നതെന്ന് ഊഹിച്ച് ഞാൻ നിസ്സഹായനായി ഇരുന്നു. എന്നാൽ എന്നെ അൽഭുതപ്പെടുത്തി അവൾ കണ്ണുനീർ തുടച്ചു. എന്നിട്ട് എന്നെ നോക്കി പുഞ്ചിരിച്ചു. ഞാൻ വിശ്വസിക്കാനാവാതെ അവളെ നോക്കി. അവൾ പറഞ്ഞു: “നിന്നോട് ഞാനെങ്ങനെയാ നന്ദി പറയേണ്ടതെന്ന് എനിക്കറിഞ്ഞുകൂടാ..” അവൾ പറയുന്നത് ഞാൻ കേട്ടിരുന്നു. ഞാനൊന്നും അങ്ങോട്ട് പറഞ്ഞില്ല. അവളെ ശ്രവിക്കുകയാണ് ഇപ്പൊ ചെയ്യാവുന്ന ഏറ്റവും ബുദ്ധിപരമായ കാര്യം. അവൾ തുടർന്നു: “എനിക്കെന്താണ് സംഭവിച്ചതെന്ന് എനിക്കറിഞ്ഞുകൂടാ.. ഒരുനിമിഷം എന്റെ സ്വബോധം എന്നെ വിട്ടുപോയി. നീയെന്നെ എന്തുചെയ്തിരുന്നെങ്കിലും അപ്പോൾ ഞാൻ എതിർക്കുമായിരുന്നില്ല. കാരണം ഞാൻ വേറൊരു ലോകത്തായിരുന്നു. നിനക്ക് വേണമെങ്കിൽ എന്റേതിൽ കയറ്റാമായിരുന്നു. എന്റെ ഉള്ളിലേക്ക് നിനക്ക് കളയാമായിരുന്നു. എന്റെ കന്യാകാത്വം നിനക്കെടുക്കാമായിരുന്നു. പക്ഷെ നീ ഒരു വിരൽ പോലും എന്റേതിൽ കയറ്റിയില്ല. നീ അവസരം മുതലെടുത്തില്ല. നീ അല്പം പോലും സുഖം ആഗ്രഹിക്കാതെ എന്നെ സുഖിപ്പിച്ചു. അതും എനിക്കൊന്നും സംഭവിക്കാതെ.. ഞാനെന്തു ചെയ്യണം.. നീ പറ.. “ ഞാനൊന്നും പറയാതെ അവളെ നോക്കി ചിരിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു. ഇതുകണ്ട് അവൾ പിന്നേം പറഞ്ഞു: “നിനക്ക് ഞാൻ വേണമെങ്കിൽ കളഞ്ഞുതരാം.. വേണോ..” ഞാൻ സാവധാനം എഴുന്നേറ്റു. എന്നിട്ട്