Chapter Title : കൂരാചുണ്ടിലെ ന്യുഇയർ രാവ് [മീര വിശ്വനാഥ്]

തലക്ക് പിടിച്ചാൽ പിന്നെ എന്താണ് ചെയ്യേണ്ടത് എന്ന് എനിക്ക് തന്നെ അറിയില്ല. നബു ഫോണിൽ കളിക്കുകയാണ്. എന്റെ ഫോണിലെ ബാറ്ററി തീർന്ന് പോയിട്ടുണ്ട്. ഞാനും അവനും കട്ടിലിന്റെ ഇരു വശങ്ങളിലുമായി കിടക്കുകയാണ്. നല്ല തണുപ്പുണ്ട്. ഭർത്താവ് ആണ് കൂടെയെങ്കിൽ കെട്ടിപ്പിടിച്ചു ആ ചൂടും പറ്റി അങ്ങനെ കിടകാമായിരുന്നു ഓരോന്ന് ഓർക്കുമ്പോൾ മനസ് എങ്ങോട്ടൊക്കെയോ പോകുന്നു..

നസീമ അവന് എതിർവശം ചെറിഞ്ഞാണ് കിടക്കുന്നത്. അവളുടെ ആനക്കുണ്ടി ഒന്നിന്മേൽ ഒന്ന് കയറ്റി വെച്ചത് പോലെ നബീലിന് അനാവൃതമാണ്. അവൾ ചെരിഞ്ഞു കിടന്നത് മുതൽ അവൻ നോക്കുന്നത് ഫോണിലേക്കായിരുന്നില്ല. മൊബൈലിന്റെ അരണ്ട വെളിച്ചത്തിൽ അവനുമ്മയുടെ കുണ്ടി നോക്കി ആസ്വദിക്കുകയായിരുന്നു. പെട്ടെന്ന് നസീമ മലർന്നു കിടന്നു. അവൾ സംശയിച്ചത് പോലെ തന്നെ നബീൽ തന്റെ പിന്നാമ്പുറത്ത് നോക്കുകയായിരുന്നു എന്നവൾക് മനസിലായി. എങ്കിലും അവളത് പുറത്ത് കാണിച്ചില്ല. ഞാൻ അറിഞ്ഞു എന്ന് കണ്ടാൽ ചെക്കന് അതൊരു ലൈസൻസായാലോ..., അവൾ ചെറുതായി പരിഭ്രമിച്ചു. നബീൽ പെട്ടെന്ന് ജ്യാള്യത മറക്കാനെന്നോണം ഫോണിലേക്ക് മുഖം തിരിച്ചു കിടന്നു.

Uppa calling... അവന്റെ ഫോണ് അടിഞ്ഞത് പെട്ടെന്നായിരുന്നു. അവൻ സ്‌ക്രീനിൽ നോക്കി ഉപ്പ വിളിക്കുന്നു എന്ന് നസീമയോട് പറഞ്ഞു.

"ഫോൺ എടുക്ക്.. എന്നെ വിളിച്ചിട്ട് കിട്ടുന്നുണ്ടാവില്ല. ഫോൺ ഓഫ് ആയില്ലേ.. "

നബീൽ കോൾ എടുത്ത് ലൗഡ് സ്പീകറിൽ ഇട്ടു.

"ഹാലോ ഉപ്പാ... "

" ഹാലോ... നബിലെ നീ എവിടെയാ ഉള്ളത്? ഉമ്മയെ വിളിച്ചിട്ട് കിട്ടുന്നില്ലലോ.."

"ആഹ്… ഞാൻ വീട്ടിൽ തന്നെയാണ്. ഇവിടെ ഭയങ്കര മഴയും കാറ്റുമാണ്. കറണ്ട് ഇല്ല.. ഉമ്മാടെ ഫോൺ ചാർജില്ലാഞ്ഞിട്ട് ഓഫായി..."

"ആണോ.... ഞാൻ