Chapter Title : കൂരാചുണ്ടിലെ ന്യുഇയർ രാവ് [മീര വിശ്വനാഥ്]

സൈഡിലേക്ക് ചെരിച്ചു..

നബീൽ അനായാസം വണ്ടി എടുത്ത് പോക്കുന്നത് കണ്ട നസീമക്ക് മകന്റെ ശക്തിയിൽ അഭിമാനം തോന്നി.. കരിങ്കല്ല് കൃത്യമായി ടയർ ഊരിപ്പോവുന്ന സ്ഥലത്ത് പതിച്ചു. പിന്നെ ആദ്യത്തെ ശ്രമത്തിൽ തന്നെ വണ്ടി മുന്നോട്ട് ചലിച്ചു…

"ഇനി മേലാൽ എവിടെയെങ്കിലും പോയാൽ അവിടുന്ന് തന്നെ മൂത്രം ഒഴിച്ചു വന്നോണം… എപ്പോഴും ഇത് പോലെ ആയി എന്ന് വരില്ല…" നബീൽ ഉമ്മയെ ശകാരിക്കുന്നത് പോലെ പറഞ്ഞു…

****************

നാളുകൾ കഴിയുന്തോറും നബിലും നസീമയും തമ്മിലുള്ള സൗഹൃദം കൂടിക്കൂടി വന്നു. ഒരുമ്മ മകൻ ബന്ധത്തിനപ്പുറം നല്ല സുഹൃത്തുക്കളെ പോലെ അവർ പെരുമാറി.. അവൻ ഉമ്മയിലേക്ക് കുറെ കൂടി കോണ്സെൻട്രേറ്റഡ് ആയിരുന്നു അതലവൾക്ക് വളരെ സന്തോഷവും തോന്നി.. നബീൽ കോളേജിൽ പോകുന്നുണ്ട് എന്നതൊഴിച്ചാൽ വീടിന്റെ ഉള്ളിൽ തന്നെ ഒതുങ്ങാൻ തുടങ്ങി.. മുമ്പ് കണ്ണ് തെറ്റിയാൽ കളിക്കാനും മറ്റും പുറത്ത് പോയിരുന്ന പ്രകൃതമായിരുന്നു. ഒരുപാട് കമ്പനിക്കാരും അവന് ഉണ്ടായിരുന്നു. എന്നാൽ പതിയെ പതിയെ അവൻ എല്ലാറ്റിൽ നിന്നും ഉൾവലിഞ്ഞു ഉമ്മയോടൊപ്പം കൂടുതൽ സമയം ചിലവഴിക്കാൻ തുടങ്ങി..

കുറച്ചു നാളായി തൻറെ മകനിൽ ഉണ്ടായ മാറ്റം അവൾ ശ്രദ്ദിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു.. കൗമാരപ്രായത്തിൽ ആണ്കുട്ടികള് എന്തൊക്ക എങ്ങനെയൊക്കെ ചെയ്ത് കൂട്ടും എന്ന് പ്രതീക്ഷിക്കാൻ കഴിയില്ല.. പിന്നെ ഏതൊരു കൗമാരപ്രായക്കാരനും സ്ത്രീകളോട് സ്വാഭാവികമായും തോന്നുന്ന വികാരങ്ങൾ ഒക്കെയും തന്റെ മകനിലും ഉണ്ടാവുമെന്ന് അവൾക്ക് ഊഹിക്കാമായിരുന്നു… ഈ വിരസമായ ജീവിതത്തിൽ എന്തെങ്കിലും ഒരു രസം വേണമല്ലോ… അവൾ മകനെ കളിപ്പിക്കാൻ തീരുമാനിച്ചു.. അവളുടെ ജീവിതത്തിൽ ആകെ ഭർത്താവും മകനും മാത്രമേ ഉള്ളൂ... അവർക്ക് സന്തോഷം കിട്ടുന്ന കാര്യങ്ങൾ ചെയ്യാൻ നസീമാക്ക് മറുത്തൊന്ന് ആലോചിക്കേണ്ട ആവശ്യം ഇല്ലായിരുന്നു…

സ്നേഹനിധിയായ തന്റെ മകൻ തന്നിൽ അതീവ ആകൃഷ്ടനാണെന്നുള്ള തിരിച്ചറിവ് അവളിൽ പുത്തനുണർവ് പടർത്തി… അറിഞ്ഞും അറിയതെയുമൊക്കെ അവൾ അവന്റെ മുന്നിൽ മാക്സിമം എക്‌സ്‌പോസ്ഡ് ആയി കൊതിപ്പിച്ചു കൊണ്ടിരുന്നു… വീട്ടിൽ അവൾ ഷെഡി ഇടാറില്ല.. അവന് മുന്നിലൂടെ നടക്കുമ്പോൾ കുലുങ്ങി കുലുങ്ങി പരമാവധി കുണ്ടിയിളക്കി അവൾ അവനെ ത്രസിപ്പിച്ചു… ഇടം കണ്ണിട്ട് നോക്കി മകൻ തന്നെ ആസ്വദിക്കുന്നുണ്ട് എന്നവൾ ഉറപ്പ് വരുത്തി… സ്വയം അഭിമാനിച്ചു… എല്ലാം