Chapter Title : കൂരാചുണ്ടിലെ ന്യുഇയർ രാവ് [മീര വിശ്വനാഥ്]

ഉമ്മാ… കളിയാക്കാതെ… നമ്മൾക്ക് ഇത്രേ ഉള്ളൂ…. ഉള്ളതൊക്കെ ഉമ്മാക്കല്ലേ….." അവൻ ചന്തി അൽപ്പം പിറകിലേക്ക് തള്ളിപ്പിച്ചിച്ചു പറഞ്ഞു…

"എടാ നിനക്ക് നന്നായി ചേരുന്നുണ്ട്… നീ ഒരു പെണ്ണായി ജനിക്കേണ്ടതായിരുന്നു… ഞാൻ ചുമ്മാ പറഞ്ഞതാണ്… ഡിക്കി അതികം ആയാൽ ബോർ ആവും… ഇതിപ്പോ ഓകെ ആണ്… "

പ്രോഗ്രാമിന്റെ അന്നത്തേക്ക് നിനക്ക് പറ്റിയ ഒരു ബ്ലൗസും ബ്രായും ഒക്കെ വേണം… എങ്കിൽ പെര്ഫെക്ട് ഓകെ ആകും…. "

"ഹഹഹ….." അവൻ ചിരിച്ചേ ഉള്ളൂ…

"പിന്നെ കോസ്റ്റിയൂം ഡിസൈനർക്ക് പ്രത്യേക ഫീസ് ആവും കേട്ടോ…."

"അതൊക്കെ ശരിയാക്കാം മാഡം… ആദ്യം എന്നെ പെണ്ണാക്കൂ…. നമുക്ക് പരിപാടി ഞെട്ടിക്കണം…. " എന്നും പറഞ്ഞു നബീൽ ഉമ്മയുടെ കയ്യിൽ നിന്നും ഫോണ് വാങ്ങി നസീമയുടെ തോളിലൂടെ കയ്യിട്ട് ചേർത്ത് നിർത്തി ഒരു സെൽഫി എടുത്തു… എന്നിട്ട് ദിസ് ഇസ് മൈ കോസ്റ്റും ഡിസൈനർ എന്നും പറഞ്ഞു ചിരിക്കാൻ തുടങ്ങി.

സാരിയൊക്കെ അഴിച്ചു വെച്ച് അവർ ഗുഡ്നൈറ്റ് പറഞ്ഞു റൂമുകളിലേക്ക് കിടക്കാന് പോയി…

റൂമിൽ എത്തിയ ഉടനെ അവൾക് ഭർത്താവിന്റെ കാൾ വന്നിരുന്നു.. അന്ന് പകൽ വിളിക്കാൻ കഴിയാത്തത് കൊണ്ട് പതിവിലും നേരം കൂടുതൽ അവർ ഫോണിൽ സംസാരിച്ചിരുന്നു. അര മണിക്കൂർ കൊണ്ട് ഫോൺ വെച്ചപ്പോഴേക്കും നബീലിന്റെ 10 മിസ്‌കോളും കുറെ മെസ്സേജ് നോട്ടിഫിക്കേഷനും അവൾക്ക് ഉണ്ടായിരുന്നു. കുറച്ചു മുമ്പ് എടുത്ത സാരി ഫോട്ടോസ് അയച്ചു കൊടുക്കാൻ വേണ്ടിയുള്ള അവന്റെ മെസേജ്കൾ ആണ്.

"ഒന്നടങ് നബൂ…. ഞാൻ ഉപ്പയെ വിളിക്കുകയായിരുന്നു…. അയച്ചു തരാം….അവൾ ടൈപ്പ് ചെയ്തു.

അതിനു മറുപടി ആയി ഒരു Ok പിന്നെ ഇരു ചിരിക്കുന്ന സ്മൈലി.

അവൾ ഓരോ ഫോട്ടോസും അവന് അയച്ചു കൊടുത്തു.. പിന്നെ ഓരോ ഫോട്ടോസും മെൻഷൻ ചെയ്ത എന്തെങ്കിലും കുറ്റം കണ്ടുപിടിച്ചു കളിയാക്കാൻ തുടങ്ങി…

നബീൽ: അല്ലാ ഉമ്മക്കെന്തിനാ സ്ലീവ് ലെസ് ബ്ലൗസ്… അതൊക്കെ ഉടുക്കുമായിരുന്നോ…?

നസീമ: പോടാ… നിനക്ക് എന്തൊക്കെയാണ് അറിയേണ്ടത്…. അപ്പം തിന്നാ പോരെ കുഴി എണ്ണണോ….

നബീൽ: അപ്പം തിന്നുകയും ചെയ്യും കുഴി എണ്ണുകയും ചെയ്യും…

അവൻ ദ്വയാർത്ഥ പദം ഉപയോഗിചച്ചു

നസീമ: ഓഹോ….