Chapter Title : കൂരാചുണ്ടിലെ ന്യുഇയർ രാവ് [മീര വിശ്വനാഥ്]

hmm...." ഉമ്മയുടെ മെസ്സേജ് കണ്ട അവൻ ഒന്ന് മൂളുക മാത്രം ചെയ്തു..

നസീമ: നീ എന്താടാ താഴെനിന്ന് പെട്ടെന്ന് പോയത്.. എന്നോട് ദേഷ്യം ആണോ...?

നബീൽ: എനിക്കാരോടും ദേഷ്യം ഒന്നുമില്ലേ...

നസീമ : അതെന്താടാ ഒരു എവിടെയും തൊടാതെയുള്ള മറുപടി...

നബീൽ: എനിക്ക് തലവേദന ആയത് കൊണ്ടാണ്

നസീമ: hmmmm.... ആയിക്കോട്ടെ... നീ എന്നോട് എന്തൊക്കെയോ മറച്ചു പിടിക്കുന്നുണ്ട്... എന്താ എനിക്ക് നിന്റെ കാര്യങ്ങളിൽ ഇടപെട്ടു കൂടെ...? നിനക്ക് ഞാൻ ഒരു ഫ്രണ്ട് മാത്രമാണോ ഞാൻ നിന്റെ ഉമ്മയും കൂടിയല്ലേ... "

നസീമയുടെ വാക്കുകൾ ഇടറി... സത്യത്തിൽ നബീലിന്റെ ഒരു നാടകം ആയിരുന്നു അന്നത്തെ പെർഫോമൻസ്. അവനുമ്മയെ ടെസ്റ്റ് ചെയ്യാൻ വേണ്ടി മനപ്പൂർവ്വം അങ്ങനെ പെരുമാറിയതാണ്.

നബീൽ: എന്റെ ഉമ്മാസെ.... ഞാൻ ഇത് വരെ ആ സാധനം കൈകൊണ്ട് തൊട്ട് നോക്കുക പോലും ചെയ്തിട്ടിയില്ല.. എനിക്കിഷ്ടവുമല്ല... അതോർത്ത് പേടിക്കണ്ട... ഞാൻ ഇങ്ങളെ ഒന്ന് ടെസ്റ്റ് ചെയ്തതാണ്. എന്നെ എത്രമാത്രം വിശ്വാസം ഉണ്ടെന്ന് അറിയണമല്ലോ…

മകന്റെ മറുപടി കണ്ട നസീമക്ക് ഒരുപാട്സന്തോഷം തോന്നി.. താൻ പേടിക്കുന്ന പോലെ ഒന്നും ഇല്ല എന്നവൾക്ക് മമസിലായി...

നസീമ : അതല്ല നബൂ.... കഞ്ചാവോക്കെ ഭയങ്കര ഡെയിഞ്ചറാണ്... ജീവിതം തുലഞ്ഞു പോകും.... ഈ പ്രായത്തിലാണ് ഏറ്റവും കൂടുതൽ ശ്രദ്ദിക്കേണ്ടത്.... നിന്നൊടുള്ള സസ്നേഹം കൊണ്ട് പറഞ്ഞതാണ്....

നബീൽ: എനിക്കറിയാം ഉമ്മാ.... ഞാൻ ആ വഴിക്ക് പോകില്ല ഉറപ്പ്....

നസീമ: ?? ഐ ലവ് യൂ ഡിയര്‍…..ഉമ്മ……അവള്‍ തിരിച്ചു മെസ്സേജ് വി്ട്ടു

നബീൽ: നേരിട്ടാണെങ്കിൽ ഒരു സുഖം ഉണ്ടായേനെ...

നസീമ : അയ്യടാ.... മോനിപ്പോൾ അങ്ങനെ സുഖിക്കേണ്ട ട്ടോ....

അവരുടെ സംസാരത്തിന്റെ ട്യൂണ് പെട്ടെന്ന് മാറാൻ തുടങ്ങി...

നബീൽ: നേരിട്ട് താ ഉമ്മാ.... ഇന്നെനിക്ക് ഗുഡ്നൈറ്റ് കിസ്സ് കിട്ടിയില്ല...

നസീമ: നിന്നൊടാരാണ് പിണങ്ങി പോവാൻ പറഞ്ഞത്...

നബീൽ: അത് സാരമില്ല... ഞാൻ ഇപ്പോൾ വരാം...

നസീമ : വേണ്ട.... നീ ഉറങ്ങിക്കോ....

നബീൽ: ഞാൻ വന്നു കഴിഞ്ഞു... വാതിൽ തുറക്ക്...

നസീമ: ഡാ... അടങ്ങിയിരിക്കു.... ഞാൻ കിടന്നു. ഇനി വാതിൽ തുറക്കാനൊന്നും പറ്റില്ല..

നബീൽ: പ്ലീസ് ഉമ്മാ...