Chapter Title : കൂരാചുണ്ടിലെ ന്യുഇയർ രാവ് [മീര വിശ്വനാഥ്]
കൊണ്ട് പടച്ചതല്ല തെമ്മാടി... " അവൾ കാറി…
"തെറി പറഞ്ഞോട്ടെ ഉമ്മാ.... "
"നീ എന്നെ ഉമ്മാ എന്ന് വിളിക്കേണ്ട... എനിക്കിനി അതിന് പറ്റില്ല നബൂ… എന്നെ നീ മറ്റേതോ ലോകത്തേക്ക് എത്തിച്ചു.. "
"എനിക്ക് ഉമ്മാ എന്ന് വിളിച്ചു പണ്ണണം…"
"അതാണോ ഇഷ്ടം… ?"
ആഹ്… ഒത്തിരി ഒത്തിരി ഇഷ്ടം… ഒരുപക്ഷേ ഈ ലോകത്തിൽ ആരെ പണ്ണാൻ കിട്ടിയാലും ചൂട് പിടിക്കാത്ത ഒരു ഞരമ്പ് ഉണ്ട് അതിലാണ് ഈ ഹൂറിയെ ഓർക്കുമ്പോൾ ചൂട് പിടിക്കുന്നത്…"
"ഞരമ്പ് രോഗി… " അവൾ കേറുവിക്കുന്നത് പോലെ അഭിനയിച്ചു. എങ്കിലും ലോകത്ത് മറ്റൊരാൾക്കും നൽകാൻ കഴിയാത്ത വശ്യത തനിക്ക് നൽകാൻ കഴിയുന്നുണ്ട് എന്നറിഞ്ഞപ്പോൾ അവളുടെ ഉള്ള് ആനന്ദം കൊണ്ട് തുള്ളിച്ചാടി..
" ഉമ്മയെ ഓർത്ത് ചെയ്യാറുണ്ടോ... ??"
ഉത്തരം അറിയാമെങ്കിലും അവൾ ചോദിച്ചു.
"എന്നും.... "
"എന്താ ഓർക്കാറ്?...??"
"പണ്ണി പതം വരുത്തുന്നത്.. മൂലം മണക്കുന്നത്… പൂറിൽ നക്കുന്നത്… "
"ഛി… തെമ്മാടി…. ഉളുപ്പില്ലാത്തവൻ… നാക്കിന് ലൈസൻസ് ഇല്ല… "
"അതെ എനിക്ക് ഉളുപ്പില്ല… എനിക്ക് എന്റെ ഉമ്മയുടെ മുന്നിൽ എല്ലാം ഓപ്പണ് ആയി സംസാരിക്കണം…"
"ആഅഹ്… പറഞ്ഞോ… "
"ഉമ്മയും പറയുമോ… "
"ഇല്ല ഞാൻ കേൾക്കും… നീ പറഞ്ഞോ… ഉമ്മയോടാണ് എന്ന ചിന്ത വേണ്ട… കാമുകി ആണെന്ന് കരുതിക്കോ…"
"എന്റെ കാമുകി എന്നെ പ്രസവിച്ച ഉമ്മയാണ്…" നബീൽ അവളുടെ മേൽ അവശേഷിച്ച വസ്ത്രങ്ങളും എടുത്ത് മാറ്റി പൂർണ്ണ നഗ്നയാക്കി… എന്നിട്ട് പുറകിൽ കൂടെ കെട്ടിപ്പിടിച്ചു മുല കാശക്കാൻ തുടങ്ങി..
"നമുക്ക് അകത്തേക്ക് പോകാം… നബൂ…" എല്ലാം കയ്യീന്നുപോയി എന്നു നസീമക്കു മനസ്സിലായി ഇനിയും മുട്ടി നിൽക്കാൻ വയ്യ..
" ഉമ്മാന്റെ ബെഡ്റൂമിലോ… ?"
"ആഹ്.…"
"ഉപ്പ പണിഞ്ഞ ബെഡിൽ ഇട്ട് പണിഞ്ഞോട്ടെ ഞാൻ ??..."
"നബൂ….ആഅഹ്.. "
"എനിക്ക് വേണ്ടി കവ പൊളിക്കുമോ അതേ ബെഡിൽ… ?"
" പൊളിക്കും നബൂ…."
"മോനെ എന്ന് വിളിക്ക്… !"
"ആഹ് മോനെ…. "
നബീൽ ഉമ്മയെ കോരിയെടുത്ത് താഴേക്കിറങ്ങി.. എന്നിട്ട് അവളുടെ ബെഡിൽ കൊണ്ട് പോയി കിടത്തി… അവൻ ടീ
💬 Comments
View all comments