Chapter Title : കൂരാചുണ്ടിലെ ന്യുഇയർ രാവ് [മീര വിശ്വനാഥ്]
കുട്ടിയെ പോലെ അവൻ പറയുന്നതിന് വഴങ്ങി.. കണ്ണുകൾ തുറന്ന് മകനെ നോക്കി… അവന്റെ കണ്ണിൽ നിന്നും കത്തുന്നു… അവളുടെ ഹൃദയം അതിശക്തമായി ഇടിക്കുന്നുണ്ട്.. നബീൽ ഉമ്മയുടെ കവിളിൽ നാക്ക് നീട്ടി ഒന്ന് നക്കി… അതവളിൽ കോരിത്തരിപ്പ് ഉണ്ടാക്കി… നിന്നു വിറച്ചു പോയി… ഇന്ന് വരെ അനുഭവിക്കാത്ത ഒരു സ്വർഗീയ അനുഭൂതി… നബീൽ ഇപ്പോൾ നാവ് കൊണ്ട് ചുണ്ടിൽ നക്കുകയാണ്… പിന്നാലെ അവന്റെ അധരങ്ങൾ കൊണ്ട് ഉമ്മയുടെ പാതിമലർന്ന ചുണ്ട് വായിക്കുള്ളിലാക്കി.. ഉറുഞ്ചാൻ തുടങ്ങി.. നസീമയും തിരിച്ചു ചുംബിച്ചു…
ഒരു ഭാഗത്ത് നിന്ന് ചുംബിക്കുമ്പോൾ നബീൽ ഇടത് കൈ കൊണ്ട് നസീമയുടെ ഷെഡിക്ക് ഇളളിലേക്ക് കൈ കടത്തി.. അമർത്തി പരിശോധിച്ചു. പൂറ്റിൽ നിന്നും ഒലിച്ച പ്രീ കം കൊണ്ട് അവന്റെ കൈവിരലുകൾ നനഞ്ഞു...
മകന്റെ പ്രവർത്തിയിൽ പരവശയായ നസീമ കണ്ണടച്ചു അറിയാതെ കുറുകുകയാണ്..
"ഒലിച്ചല്ലോ നല്ലോണം… !!"അവൻ ഉമ്മയെ ചേർത്ത് പിടിച്ചു കൊണ്ട് തന്നെ അവളുടെ കാതിൽ മൊഴിഞ്ഞു
"ഒലിക്കാതിരിക്കാൻ എന്നെ കല്ല് കൊണ്ട് പടച്ചതല്ല തെമ്മാടി... " അവൾ കാറി…
"തെറി പറഞ്ഞോട്ടെ ഉമ്മാ.... "
"നീ എന്നെ ഉമ്മാ എന്ന് വിളിക്കേണ്ട... എനിക്കിനി അതിന് പറ്റില്ല നബൂ… എന്നെ നീ മറ്റേതോ ലോകത്തേക്ക് എത്തിച്ചു.. "
"എനിക്ക് ഉമ്മാ എന്ന് വിളിച്ചു പണ്ണണം…"
"അതാണോ ഇഷ്ടം… ?"
ആഹ്… ഒത്തിരി ഒത്തിരി ഇഷ്ടം… ഒരുപക്ഷേ ഈ ലോകത്തിൽ ആരെ പണ്ണാൻ കിട്ടിയാലും ചൂട് പിടിക്കാത്ത ഒരു ഞരമ്പ് ഉണ്ട് അതിലാണ് ഈ ഹൂറിയെ ഓർക്കുമ്പോൾ ചൂട് പിടിക്കുന്നത്…"
"ഞരമ്പ് രോഗി… " അവൾ കേറുവിക്കുന്നത് പോലെ
💬 Comments
View all comments