Chapter Title : കൂട്ടുകാരന്റെ അമ്മ എന്റെ പ്രണയിനി [കമ്പിമഹാൻ]

ട്രീസ്സ സ്വീകരിച്ചു. “ ഇവനാണോ നിന്റെ റൂം മേറ്റ്?..................” വസന്തിന്റെ  നേരെ നോക്കി ട്രീസ്സ  ചോദിച്ചു. “അതെ അമ്മെ…………………… !” ജോബി  ഉത്തരം കൊടുത്തു. “ഞാനാ ജോബിയുടെ  റൂം മേറ്റ്. ക്ലാസ്സ് മേറ്റും…………..…” ട്രീസ്സ  ഹാളിലേക്ക് കയറി ചുറ്റും ഒന്ന് കണ്ണോടിച്ചു. അവരും ഒപ്പം കയറി. “എങ്ങനെയുണ്ട് അമ്മെ ?” വസന്ത്  ചോദിച്ചു. “റൂംസൊക്കെ വെൽ മെയിൻറ്റയിൻഡ് അല്ലെ?....................” “ഇതാ അമ്മെ  എന്റെ………………..” തന്റെ മുറിയുടെ വാതിലിലേക്ക് തിരിഞ്ഞ് വസന്ത്  പറഞ്ഞു. അവർ മൂവരും അങ്ങോട്ട് കയറി. ട്രീസ്സ  ചുറ്റും കണ്ണോടിച്ചു. അവളുടെ മുഖത്ത് തൃപ്തി കണ്ടതിൽ വസന്ത് ആശ്വസിച്ചു. “നിന്റെ മുറി?.............................” അവൾ ജോബി നോട്  ചോദിച്ചു.

“വാ,അമ്മെ !..........................” ജോബി  അടുത്ത മുറിയിലേക്ക് കണ്ണുകൾ കാണിച്ചു. അത് ചാരിയിട്ടിരിക്കുകയായിരുന്നു. അകത്ത് കയറിയ ഉടനെ ട്രീസ്സയുടെ നോട്ടം അവന്റെ മുറിയിൽ എല്ലായിടത്തും പോയി ആകെ  അഴകുഴമ്പു ആയി കിടക്കുന്ന മുറി മാറിയ ഡ്രസ്സ് അലക്കാതെ  ബെഡിൽ കിടക്കുന്നു പുസ്തകങ്ങൾ വാരി വലിച്ചു ഇട്ടിരിക്കുന്നു എന്താടാ ഈ കാണുന്നത് “ കാലിതൊഴുത്തോ നിന്റെ മുറിയോ………………….” “ അത് പിന്നെ……………………”  ജോബി വിക്കി വിക്കി “ എന്ത് പിന്നെ…………………..” “ ഒരു അച്ചടക്കവും ഒതുക്കവും വേണ്ടെടാ…………………….” “ അതൊക്കെ  ഞാൻ സെരിയാക്കികൊള്ളം……………………” '” അമ്മ അമ്മയുടെ പാട് നോക്കിപോയെ……………………” അത് പറഞ്ഞപ്പോൾ അവളുടെ  മുഖം വാടി പിന്നെ  അവൾ ഒന്നും പറയാതെ അവിടെനിന്നും മാറി “'അമ്മ  വന്നപ്പം മൊതല് നിക്കുവാണല്ലോ! ഇരിക്കമ്മേ! ഇരിക്ക്!...................” വസന്ത് ഒരു കസേര നീക്കിയിട്ടു. .”  അമ്മക്ക്  കുടിക്കാൻ ഞാൻ ജ്യൂസ്  എടുക്കാം………………………” വസന്ത് ഒരു ഗ്ലാസിൽ ജൂസെമായി  വന്നു, ട്രീസക്ക്  കൊടുത്തു……………. “ മാർകെറ്റിൽ  എനിക്ക്  കുറച്ച സാധങ്ങൾ വാങ്ങാൻ ഉണ്ട്…………………” “ മാർകെറ്റിൽ ഒന്ന് പോകണം……………………….” നീ വരുമോ എന്റെ കൂടെ അവൾ  ജോബിയോട്  ചോദിച്ചു “ എന്നെക്കൊണ്ടൊന്നും വയ്യ…………………….”ജോബി പറഞ്ഞു “ എനിക്ക് പോകണം , കൂട്ടുകാരന്റെ പെങ്ങളുടെ കല്യാണ  തലേന്ന് ആണ് ഇന്ന്………………..” ജോബി പറഞ്ഞു “ ഞാൻ  വരം അമ്മെ, നമുക്ക് ഒരുമിച്ചു പോകാം  വസന്ത് പറഞ്ഞു…………………” അങ്ങനെ  അവർ  രണ്ടു പേരും അവന്റെ  ബൈക്കിൽ കയറി പുറപ്പെട്ടു “ ഡാ നിനക്ക്  താങ്ങുമോ എന്നെ…………………..” “ ബാലൻസ്  തെറ്റുമോ ഞാൻ ഇരുന്നാൽ …………………..” “ ഏയ് ഇല്ല അമ്മെ…………………..”

'അമ്മ  ഇപ്പോൾ  എന്റെ  പുറകിൽ ഇരിക്കുമ്പോൾ പഞ്ഞികെട്ടു ഇരിക്കുന്ന  പോലെയേ