Chapter Title : കൂട്ടുകാരന്റെ അമ്മ [Smitha]

ഒടച്ചിട്ടും.."

"ഛീ പോടീ!"

ലജ്ജയോടെ ലിസി പറഞ്ഞു.

"ഹ്മ്മ് കള്ളി...എല്ലാം സ്വന്തം അനുഭവിക്കാം ...മോള് ചെയുമ്പം അമ്പിനും വില്ലിനും അടുപ്പിക്കുവേല!"

അവൾ ചിരിച്ചു. ലിസിയും.

"മമ്മീ ..."

വാഷ്ബേസിനിൽ കൈകൾ കഴുകി ബ്രഷ് ചെയ്യുന്നതിനിടയിൽ ജിസ്മി ലിസിയെ നോക്കി. പാത്രങ്ങൾ കഴുകുകയായിരുന്ന ലിസി തിരിഞ്ഞ് മകളെ നോക്കി.

"മണിക്കുട്ടന് ചോറെടുത്തു വെച്ചോ?"

"അതാ മേശപ്പുറത്ത് ഹോട്ട് ബോക്സിൽ ഉണ്ട്..."

ലിസിയുടെ മുഖത്ത് നോക്കിയപ്പോൾ ജിസ്മിക്ക് വല്ലായ്ക തോന്നി.

"ഒന്നും സംഭവിക്കില്ല മമ്മി..."

ലിസിയുടെ പിമ്പിലെത്തി അവളെ ചേർത്ത് പിടിച്ചുകൊണ്ട് ജിസ്മി പറഞ്ഞു.

"എത്രനാളായി മമ്മി ഞാനൊന്ന് ശരിക്ക് ഉറങ്ങിയിട്ട്! ഇത് മാത്രവേയുള്ളൂ ഇപ്പം എന്റെ മനസ്സ് മൊത്തം! ഞാൻ എന്നാ ചെയ്യാനാ മമ്മി...ആകെ ഭ്രാന്ത് പിടിച്ച് പൊട്ടിപ്പോകുന്നു തോന്നീത് കൊണ്ടല്ലേ ഞാൻ എന്റെ പൊന്നു മമ്മിയോട് തൊറന്ന് പറഞ്ഞെ? അല്ലാതെ ആ നീലിമനെപ്പോലെ ഒളിച്ചും പാത്തും ഒന്നും അല്ലല്ലോ..."

ജിസ്മിയുടെ ക്ലാസ്സ് മേറ്റായ നീലിമ കാമുകൻ സമ്മാനിച്ച ഗർഭമലസിപ്പിക്കാൻ സാധിക്കാതെ ഇപ്പോൾ വീട്ടിലാണ്.

ജിസ്മിയുടെ തുറന്നുള്ള സംസാരം ലിസിയെ സ്പർശിച്ചു.ഒരു കണക്കിൽ ശരിയാണ്. താൻ ഉറങ്ങിക്കിടക്കുമ്പോൾ രഹസ്യമായി ഒന്നും മകൾ മണിക്കുട്ടൻ കാണാൻ പോകുന്നില്ലല്ലോ. വേണമെങ്കിൽ തന്നെ മറച്ചുവെച്ചിട്ട് അവൾക്കിഷ്ടമുള്ളയാളെ കാണാൻ പോകാമായിരുന്നു. പക്ഷെ ജിസ്മിയുടെ ഭാഗത്ത് നിന്ന് അങ്ങനെ യാതൊന്നുമുണ്ടായിട്ടില്ല. എന്തെങ്കിലുമാകട്ടെ. പക്ഷെ ആണിന്റെ ചൂടും മണവും അവന്റെ പൗരുഷവുമൊരിക്കൽ അറിഞ്ഞാൽ പിന്തിരിയാൻ നിയന്ത്രിക്കാൻ പെണ്ണിനാവുമോ?

ഏതെങ്കിലും അരുതായ്ക സംഭവിച്ചാൽ?

ഇല്ല, മോളിപ്പോൾ സേഫ് പീരീഡിലാണ്.

ജിസ്മിയുടെ മെൻസ്ട്രുവൽ സൈക്കിൾ കണക്കുകൂട്ടി ലിസി ഓർത്തു.

മേശമേൽ വെച്ചിരുന്ന ഹോട്ട് ബോക്സുകൾ ഒരു സഞ്ചിയിലാക്കി ജിസ്മി നിലാവുള്ള വെളിമ്പുറത്തെക്കിറങ്ങി. മുറ്റം കടന്ന് ഗാർഡനപ്പുറം ഗന്ധകാരാജനും ബോഗൈൻവില്ലയും വളർന്നു നിൽക്കുന്നിടത്താണ് മണിക്കുട്ടന്റെ ഷെഡ്ഡ്.

മുമ്പ് എന്ത് മാത്രം വൃത്തികേടായി കിടന്നയിടമാണ്!

ഇപ്പോഴോ!

മണിക്കുട്ടൻ അതിന് ചുറ്റും പനിനീർപ്പൂക്കളും ജമന്തിയും വാടാമുല്ലയും നട്ടിരിക്കുന്നു. അതിനും പുറമെ ആന്തൂറിയവും ഓർക്കിഡുകളും. തൊട്ടുപിമ്പിലെ കുളം അവൻ വന്ന ആഴ്ചയിൽ തന്നെ വൃത്തിയാക്കിയതാണ്. അതിനും പുറമെയാണ് ഷെഡ്‌ഡിന് വെളിയിൽ ഇരുമ്പ് കൂടിൽ മൈനകളും തത്തകളും.

ഷെഡിനോടടുത്തപ്പോൾ തന്നെ പൂക്കളുടെ മണം ജിസ്മിയുടെ ഇന്ദ്രിയങ്ങളിൽ നിറഞ്ഞു. "ഇസബെല്ലാ...ഇസബെല്ലാ..."