Chapter Title : കൂട്ടുകാരൻ്റെ അനിയത്തി അനു 2 [Sundaran]

ആണ്, ഞാൻ മരിച്ചാലും ഇതെന്നെ വിട്ടു പോകില്ല" എനിക്കിനി വിഷ്ണുവേട്ടനോട് പഴയതുപോലെ മിണ്ടാൻ പോലും പറ്റുമെന്ന് തോന്നുന്നില്ല..."

ഞാൻ: "ഇനി ഇതുപോലൊരു സംഭവം ഉണ്ടാവില്ല അനുമോളെ, മോളെ എനിക്ക് അത്രേം ഇഷ്ടമാണ്, അതുകൊണ്ടാണ് മോൾടെ എല്ലാ ആവശ്യങ്ങൾക്കും ആഗ്രഹങ്ങൾക്കും ഞാൻ കൂട്ടുനിക്കാർ"

അനു: "ഇഷ്ടം എന്ന് വെച്ചാൽ?, എന്നെയോ അതോ എൻ്റെ ശരീരത്തെയോ?

ഞാൻ: "നീ ഇങ്ങനെ ഒന്നും എന്നോട് ചോദിക്കല്ലേ, എനിക്ക് അതിനൊന്നും മറുപടി തരാൻ പറ്റുന്നില്ല..

എൻ്റെ തല കറങ്ങുന്നത് പോലെ തോന്നി

അനു: "ഭാഗ്യം ഞാൻ എഴുന്നേറ്റത്, ഒരു നിമിഷം കൂടി വൈകിയിരുന്നെങ്കിൽ നിങ്ങൾ എന്നെ റേപ്പ് ചെയ്തേനെ"

അതെന്നെ വല്ലാതെ വേദനിപ്പിച്ചു... അവൾ അങ്ങനെ ചിന്തിച്ചതിൽ തെറ്റില്ല, പക്ഷേ ഞാൻ അങ്ങനെ ഒരിക്കലും ചെയ്യില്ല എന്ന് എനിക്കുറപ്പുണ്ടായിരുന്നു...

പിടിക്കപ്പെട്ട കള്ളനെ അറിയത്തോള്ളൂ താൻ എന്തിനാ കട്ടതെന്നു, പക്ഷേ കള്ളൻ്റെ വാക്കുകൾക്ക് വിലയില്ലല്ലോ...!

ആ നിമിഷം എനിക്ക് മനസ്സിലായി, എനിക്ക് അനുവിനോട് വെറും കഴപ്പോ കാമമോ അല്ലെന്ന്, മറിച്ച് ഒരുതരത്തിലുള്ള പ്രണയം ആണെന്ന്, പക്ഷേ എന്തു തന്നെയായാലും ചെയ്തത് വളരെ തെറ്റായി പോയി എന്ന കുറ്റബോധം എനിക്കുണ്ടായിരുന്നു...

ഞാൻ മറിച്ചൊരു മറുപടി പറയാതെ അവിടെ നിന്ന് എഴുന്നേറ്റിട്ട് പോകുന്ന വഴി നിന്നിട്ട് തിരിച്ച് നോക്കി അവളോട് പറഞ്ഞു

ഞാൻ: "നിനക്ക് എന്തു തീരുമാനം വേണമെങ്കിലും എടുക്കാം, പറയാം പറയാതെ ഇരിക്കാം, പക്ഷേ ഇനി നിനക്ക് ഇതുപോലൊരു അവസ്ഥ എൻ്റെ ഭാഗത്തുന്നിന് വരില്ല, ഉറപ്പ്!"

വളരെ ദൃഢതയോടുകൂടി പറഞ്ഞ് ഞാൻ എൻ്റെ വീട്ടിലേക്ക് മടങ്ങി. മനസ്സിൽ വലിയൊരു കല്ലിരിക്കുന്നപോലെയായിരുന്നു കുറച്ച് നാളത്തേക്ക്, ആയതിനാൽ എനിക്ക്