Chapter Title : കൂട്ടുകാരന്റെ മമ്മി 2 [ഏകലവ്യൻ]

ആൻസി അവർ കാണാതെ അടിപ്പാവാടയെടുത്ത് അടുക്കളയിലേക്ക് പോയി. കാലുകൾ തെറ്റി ബാലൻസ് നഷ്ടമാവുമോ എന്നവൾ ഭയന്നിരുന്നു. പക്ഷെ കുഴപ്പുണ്ടായില്ല. ജോമോൻ ചന്തുവിനെയും വിളിച്ച് കൈ കഴുകി ഡിനിംഗ് ടേബിളിൽ എത്തി. ചന്തു നന്നായി മുഖം കഴുകി ലഹരി മറ ഒരുവിധം നീക്കി. പുറകെ ആൻസിയുമെത്തി. ചന്തുവിന് അഭിമുഖമായി അവളിരുന്നു. ജോമോൻ അവരെ രണ്ടാളെയും കാണാവുന്ന തരത്തിലും. അവർ ഫുഡ്‌ കഴിക്കാൻ തുടങ്ങി. കഴിക്കുമ്പോഴും ചന്തുവിന്റെ മുഖത്തു നല്ല നിരാശയുണ്ടായിരുന്നു. ആൻസി രണ്ടാളെയും ഇടക്കിടക്ക് മാറി നോക്കികൊണ്ട് കഴിക്കാൻ തുടങ്ങി.
ജോമോൻ : ചേട്ടനെന്തു പറ്റി?? ഒരു മൂഡ് ഓഫ്‌
അത് കേട്ട് ആൻസി പെട്ടന്നവന്റെ മുഖത്തു നോക്കി.
ചന്തു : ഒന്നുമില്ലെടാ..
ജോമോൻ : ഇന്ന് കളിക്കാൻ വിടില്ലെന്ന് കരുതിയാണോ.. മമ്മി വിടും. അല്ലെ മമ്മി..?
ആൻസി : അയ്യോ ഇന്ന് കളിയൊന്നുമില്ല.. റസ്റ്റ്‌ ആണ്.. ഇനി നാളെ മതി കളിയൊക്കെ?
ആ സമയം ആൻസി കാലുകൊണ്ട് ചന്തുവിന്റെ കാല് തേടുകയായിരുന്നു. ജോക്കുട്ടൻ കാല് മടക്കി വച്ചിരുന്നത് ശ്രദ്ധിച്ചാണ് അവളത് ചെയ്തത്.
ജോമോൻ : പ്ലീസ് മമ്മി..
ആൻസി : ഇല്ല..
ആൻസിയുടെ കാലിൽ ചന്തുവിന്റെ കാല് തടഞ്ഞു. ചന്തു ഞെട്ടി ഇരുവരെയും നോക്കി. ആൻസി കണ്ണ് ചിമ്മി കാണിച്ചു.
ചന്തു : അതെ ജോക്കുട്ടാ.. ഇന്നുകൊണ്ട് ക്ഷീണം മുഴുവൻ മാറട്ടെ.. നാളെ കളിക്കാം..
ജോമോൻ : ഓ ചേട്ടനും മമ്മിയുടെ സൈഡ് ആയല്ലേ??
ചന്തു : മമ്മി പറയുന്നതും ശരിയല്ലേടാ..
ജോമോൻ : ങും
ജോമോൻ ഭക്ഷണത്തിലേക്ക് ശ്രദ്ധ കേന്ദ്രീകരിച്ചപ്പോൾ ആൻസി ചന്തുവിന്റെ കാലിൽ വിരൽ വച്ച് അമർത്തി. ചന്തു അവളെ നോക്കി. ആൻസി എന്താ എന്നുള്ള ഭാവത്തിൽ പുരികം പൊക്കി കാണിച്ചു. അവൾക്കവന്റെ നിരാശയുടെ കാര്യമായിരുന്നു അറിയേണ്ടത്. ഒന്നുമില്ലെന്ന് ചന്തു ജോമോൻ കാണാതെ തല കുലുക്കി കാണിച്ചു. തന്റെ അതേ നിരാശ തന്നെയാവും അവനും എന്നവൾ ഊഹിച്ചു. അവൾ കാലെടുക്കാതെ വിരൽ കൊണ്ടവന് തഴുകി കൊടുത്തപ്പോൾ ഭക്ഷണം കഴിക്കുന്നതിനിടയിൽ ഒരു പുഞ്ചിരി അവന്റെ മുഖത്തു നിഴലിച്ചു. എങ്ങനെ അടുത്ത പദ്ധതി ഒരുക്കുമെന്നവൻ ആലോചിക്കാൻ തുടങ്ങി. അപ്പോൾ