Chapter Title : കൂട്ടുകാരന്റെ മമ്മി [ഏകലവ്യൻ]

: മമ്മി...
അവൾ ഒന്നും പ്രതികരിച്ചില്ല..
ചന്തു : സോറി മമ്മി..
സങ്കടത്തോടെ അവനവളുടെ കയ്യിനടിയിലൂടെ കൈ കടത്തി വയറിൽ പിടിച്ചു കൊണ്ട് പറഞ്ഞു.
ചന്തു : സോറി മമ്മി.. ആയിരം സോറി.. ഇനി ഒരിക്കലും ആവർത്തിക്കില്ല. മിണ്ടാതെ മാത്രം നിൽക്കരുത്. മമ്മി പറഞ്ഞാൽ ഇനി വീട്ടിലേക്കെ വരില്ല.. സോറി.
ആൻസി : ചന്തു ഇപ്പൊ ഉറങ്ങ്.. നാളെ സംസാരിക്കാം..
അത് മാത്രമായിരുന്നു അവളുടെ പ്രതികരണം. എന്നാലും അവളവന്റെ കൈ എടുത്തു മാറ്റാൻ തുനിഞ്ഞില്ല. അതവന് ഒരല്പം ആശ്വാസം തന്നെങ്കിലും ആ സ്പർശനത്തിന്റെ കടുക് മണിയോളം പോലും അവനു അറിഞ്ഞാസ്വദിക്കാൻ കഴിഞ്ഞില്ല. സങ്കടത്തോടെ അവൻ ആ കൈ പിൻവലിച് മമ്മിയെ മുട്ടാതെ നേരെ കിടന്നു. ആൻസി കണ്ണ് തുറന്നു.

(തുടരും)