Chapter Title : കൂട്ടുകാരന്റെ മമ്മി 2 [ഏകലവ്യൻ]

: ആയി.. എനിക്ക് മനസിലായിരുന്നു.
ആൻസി അവനെ നോക്കിയതല്ലാതെ മറുപടി പറഞ്ഞില്ല..
ചന്തു : മമ്മി..
ആൻസി : മ്മ്
ചന്തു : പറയ്.. പപ്പ വിളിച്ചതിനു ശേഷം ആണെന്ന് തോനുന്നു.. എന്താ കാര്യം..
ആൻസി : അത് ഒന്നുല്ലെടാ..
ചന്തു : ഉണ്ട്.. പറയാൻ പറ്റുന്നതാണെങ്കിൽ പറഞ്ഞാൽ മതി.
ആൻസി : അല്ലെടാ.. ഇച്ചായൻ നല്ല തിരക്കിലാ.. ഞങ്ങളെ വേണ്ടേ എന്നൊരു തോന്നൽ.
അൽപ നേരം ഇരുവരും മൗനമായി.
ചന്തു : എന്തെ അങ്ങനെ തോന്നൽ??
ആൻസി : അതിനു കുറേ കാര്യങ്ങളുണ്ട്. വഴിയെ പറയാം.
അല്പം സങ്കടത്തോടെയവൾ പറഞ്ഞു.
ചന്തു : മമ്മി വിഷമിക്കേണ്ട..ഞങ്ങളൊക്കെ ഇല്ലേ ഇവിടെ..
ആൻസി : പിന്നല്ലാതെ.. എനിക്ക് ജോക്കുട്ടനും നീയും ഇല്ലേ.. അത് മതിയെനിക്ക്..
നേർത്ത സ്വര ഇടർച്ചയോടെ അവളത് പറഞ്ഞപ്പോൾ ചന്തു കണ്ണെടുക്കാതെ അവളെ തന്നെ നോക്കിയിരുന്നുപോയി. മമ്മിയുടെ മനസ്സിൽ എന്തൊക്കെയോ കാര്യങ്ങൾ ഉണ്ടെന്നവൻ മനസിലാക്കി.
ചന്തു : മമ്മി ഒന്നും വിഷമിക്കേണ്ട..
അത് കേട്ട് ആൻസി അവന്റെ മുടിയിൽ വാത്സല്യത്തോടെ തഴുകിയെടുത്തു.
വൈനിന്റെ സുഖ ലഹരി രണ്ടാൾക്കും ചെറുതായി പിടിക്കാൻ തുടങ്ങി.
ആൻസി : മോന്റെ അച്ഛനും അമ്മയും വന്നാൽ മോനു പോകേണ്ടി വരില്ലേ??
ചന്തു : മ്മ് അവരോട് പോകാൻ പറ.. ഞാൻ പോവില്ല. ഇതുവരെയില്ലാത്ത ആരും എനിക്ക് വേണ്ട.. എനിക്ക് നിങ്ങളൊക്കെ മതി.
അത് കേട്ടപ്പോൾ സന്തോഷത്തോടെ തുടകൾ പരസ്പരം ചേരുന്ന തരത്തിൽ ഇത്തവണ ആൻസി അവന്റെ അരികിലേക്കിരുന്നു.
ആൻസി : പ്രോമിസ്..?
ചന്തു : പ്രോമിസ്..
ചന്തു അവളുടെ നീട്ടിയ കയ്യിൽ