Chapter Title : കൂട്ടുകാരന്റെ മമ്മി 3 [ഏകലവ്യൻ] [Climax]

പതിവില്ലാത്ത മമ്മിയുടെ ഇടവിട്ടുള്ള ചിരി അവനൊരു പന്തികേട് പോലെ തോന്നിച്ചു. ഇനി താൻ സംശയിക്കുന്നതിന്റെ ഫലമായി ഉണ്ടാവുന്ന വെറും തോന്നാലാണോ എന്നും പറയാൻ പറ്റില്ല. എന്തെങ്കിലും ഉണ്ടെങ്കിൽ ഇന്ന് മനസിലാകും ചേട്ടൻ വരട്ടെയെന്നവൻ ചിന്തിച്ചു. ഇങ്ങനെയൊക്കെ ആലോചിക്കുമ്പോൾ ജോമോന്റെ മനസിലൊരു തുടിപ്പ് ഉയരുന്നതവനറിഞ്ഞു. ഇക്കൊല്ലം പ്ലസ് വൺ കഴിയാനാവുന്ന ഞാൻ ഈ പഠിത്തം, സ്‌പോർട്സ് എന്ന് മാത്രം ചിന്തിച്ചു നടന്നാൽ ഒന്നും ശെരിയാകില്ല. അതിനിടയിൽ കുറേ കാര്യങ്ങൾ ഉണ്ട് അതും കൂടെ മനസിലാക്കിയില്ലെങ്കിൽ വെറും മൂഢനാകും. അല്ലെങ്കിൽ ആക്കും..!
എന്നിരുന്നാലും അതിനപ്പുറത്തേക്ക് ചിന്തിക്കാൻ അവന്റെ നിഷ്കളങ്ക മനസ്സിന് സാധ്യമായിരുന്നില്ല.
അൽപസമയം കഴിഞ്ഞപ്പോഴേക്കും ചന്തു വന്നു. കാളിങ് ബെൽ അടിച്ചപ്പോൾ തന്നെ അടുക്കളയിൽ ഉണ്ടായിരുന്ന ആൻസിക്ക് ഉറപ്പായിരുന്നു അത് ചന്തു ആകുമെന്ന്. ജോമോൻ പോയി വാതിൽ തുറന്ന് പതിവ് പോലെ മമ്മിയെ വിളിച്ചു കൂവി. അവൾ അടുക്കളയിൽ നിന്ന് വെളിയിലേക്ക് വന്ന് ചന്തുവിനെ കണ്ട് ചിരിച്ചു. അവനത് ഏറ്റവും സന്തോഷമായി കാരണം മമ്മിയുടെ പിണക്കമില്ലാത്ത സുന്ദരമായ ചിരിയായിരുന്നു അത്. തന്റെ സന്തോഷ ഭാവത്തിൽ ചന്തുവിന്റെ മുഖത്ത് അലയടിച്ച ആഹ്ലാദം അവന്റെ മുഖത്ത് നിന്ന് വായിച്ചെടുക്കാൻ അവൾക്കും കഴിഞ്ഞിരുന്നു.
ആൻസി : മക്കള് പടിക്ക്.. മമ്മി ഭക്ഷണം ഉണ്ടാക്കിയിട്ട് വരാം.. എന്നിട്ട് കഴിക്കാം..
ജോമോൻ : ഓക്കേ മമ്മി.
മോന്റെ മറുപടിയിൽ രണ്ടാളോടുമായി കൊഞ്ചി ചിരിച്ച ശേഷം അവൾ കിച്ചനിലേക്ക് തിരിഞ്ഞു. ചന്തുവിന് പറഞ്ഞറിയിക്കാനാവാത്ത വികാരമായിരുന്നു അപ്പോൾ. ശേഷമവർ ഒരുമിച്ചിരുന്നു ഭക്ഷണം കഴിഞ്ഞേഴുന്നേറ്റ് സോഫയിൽ വന്നിരുന്ന് സംസാരം തുടങ്ങി. പഴയ ചിന്തകൾ ഒന്നും വേണ്ടെന്ന് മനസ്സിലുറപ്പിച്ചു കൊണ്ട് വളരെ അടക്കത്തോടെയാണ് ചന്തു ഇരുന്നത്. കാരണം വികൃതമായ തന്റെ ചിന്തകൾ കൊണ്ട് മമ്മിയെ നഷ്ടപ്പെടുത്താനാവില്ലെന്ന് അവൻ ഉറപ്പിച്ചിട്ടാണ് വരവ്.
പക്ഷെ ജോമോന്റെ മനസ്സിൽ പുതിയ ചിന്തകൾ കയറി പറ്റിയതോടെ അവന്റെ മനസ്സ് തുടിച്ചു. മമ്മിയെയും ചേട്ടനെയും ഒരുമിച്ചു കാണുമ്പോൾ അവന് പ്രായത്തിന്റെ എന്തൊക്കെയോ വേണ്ടാത്ത ചിന്തകൾ ഉണർന്നു വരുന്നു. എല്ലാത്തിനും കാരണം വൈകുന്നേരത്തെ ആ കാഴ്ചയാണ്. ഇവർ തമ്മിൽ എന്തെങ്കിലും ഉണ്ടോ എന്നറിയാതെ ജോമോന് ഇരിക്കപൊറുതി കിട്ടിയില്ല. അതിനു വേണ്ടി അവനൊരു നമ്പറിട്ടു.