Chapter Title : കൂട്ടുകാരന്റെ മമ്മി 3 [ഏകലവ്യൻ] [Climax]

നിന്റെ മമ്മിക്ക് കുറച്ചു കടിയും ഉണ്ട് എന്ന് മനസ്സിൽ പറഞ്ഞ് കൊണ്ട്. അപ്പോഴാണ് ആൻസിയുടെ കാൽപാദങ്ങൾ കട്ടിലിനു മുന്നിൽ വന്നത്. കൂടെ ഒരു കുനിഞ്ഞു നോക്കലും.
ആൻസി : ഹോ എന്റെ പിള്ളേരെ രണ്ടും ഇവിടെയാണോ ഉള്ളത്..?
അത് കേട്ട് അവർ പിടിക്കപ്പെട്ട നിലയിൽ കട്ടിലിനു പുറത്തേക്ക് നിരങ്ങി.
ആൻസി : എത്ര നേരമായി പരതുന്നു. എണീറ്റു വാ..
അവളൊരു ദീർഘ ശ്വാസം വിട്ടു കൊണ്ട് ഹാളിലേക്ക് നടന്നു. പുറകെ അവരും.
ജോമോൻ : മമ്മി എങ്ങനെയാ നമ്മളെ കണ്ടു പിടിച്ചത്??

ആൻസി : നിങ്ങൾ റൂമിൽ ഒളിക്കില്ലെന്നല്ലേ ഞാൻ കരുതിയേ.. അവസാനം അവിടേം കൂടിയേ നോക്കാനുണ്ടായിരുന്നുള്ളു.

ജോമോൻ : ഹ്മ്മ്..

ആൻസി : ഇനി നി ഏണ്ണ്.. ഞങ്ങൾ ഒളിക്കട്ടെ.
അവളതും പറഞ് തിരിഞ്ഞപ്പോൾ ജോമോന്റെ നോട്ടം ചന്തുവിന്റെ മുഖത്തേക്കായിരുന്നു. അവന്റെ മുഖത്തു ത്രില്ല് കൂടിയ ഒരു പുഞ്ചിരി വിരിഞ്ഞു. അത് മനസ്സിലാക്കി ജോമോൻ വിഷമത്തോടെ എണ്ണാൻ തുടങ്ങി. മമ്മിയുടെ പുറകെ ചേട്ടനും പോകുന്നതവൻ ഒളികണ്ണാൽ കണ്ടു. മമ്മി റൂമിൽ കയറി വാതിലിനു പുറകിൽ ഒളിക്കുന്നത് കണ്ട് ചന്തുവും പുറകെ കയറി.
ആൻസി : എടാ രണ്ടാളും ഒരുമിച്ച് നിന്നാൽ അവൻ വേഗം കണ്ടു പിടിക്കും.

ചന്തു : എന്നാൽ ആ ഷെൽഫ് കുറച്ച് നീക്കി പുറകിൽ ഒളിച്ചാലോ.. രണ്ടാൾക്കും നിൽക്കാനും പറ്റും. അവൻ വേഗം കാണുകേം ഇല്ല..

ആൻസി : എന്നാൽ വാ.
ചന്തു മമ്മിയെയും കൂട്ടി അങ്ങോട്ട് നീങ്ങുന്ന വഴി ലൈറ്റ് ഓഫ്‌ ചെയ്തു. ഹാളിൽ നിന്നു റൂമിലേക്ക് വരുന്ന ചെറിയ വെട്ടത്തിൽ അവൻ ഷെൽഫ് കുറച്ച് നീക്കി മമ്മിയെ കയറ്റി പുറകിൽ കയറി ചേർന്നു നിന്നു.

ആൻസി : എടാ നി എന്നാത്തിനാ ലൈറ്റ് ഓഫ്‌ ചെയ്തേ..?

ചന്തു : പിന്നെ അവൻ വേഗം കണ്ടു പിടിക്കില്ലേ.

ആൻസി : പിന്നെയീരുട്ടത്ത് നമ്മൾ ഇങ്ങനെ നിൽക്ക്ന്നെ കണ്ടാ അവന് സംശയം തോന്നത്തില്ലേ..?

ചന്തു : ഹ ഒരു സംശയവും ഇല്ല.. അവന് എല്ലാത്തിന്റെയും ഒരു ഏകദേശ രൂപം കിട്ടിയിട്ടുണ്ട്.
അതും പറഞ്ഞവൻ പുറം