Chapter Title : കൂട്ടുകാരന്റെ മമ്മി [ഏകലവ്യൻ]

കുത്താൻ ശ്രമിച്ചു കൊണ്ടിരുന്നു.
ആൻസി : “ആ അവിടെ തന്നെ കുത്തിയുയർത്തു... അവിടെ തന്നെ.... ഒന്നൂടെ....
ആൻസി : ടാ മാറി.. കുറച്ചുകൂടെ ഇപ്പുറം.. എടാ ഇവിടെ...”
ചന്തു : “എനിക്ക് കാണുന്നില്ല മമ്മി...”
ആൻസി : ശരിക്ക് നോക്ക് മോനു... അവിടെ.. ശെരിക്ക് കുത്ത്......ആയില്ല ഒന്നൂടെ...”
ചന്തു : “പറ്റുന്നില്ല..”
ആൻസി : “എന്തു പറ്റി?
രണ്ടു കൈ കൊണ്ടും ഏണിയിൽ പിടിച്ചവൾ താഴേക്ക് നോക്കി. അപ്പോഴാണ് അതിന്റെ രസം മനസിലാവുന്നത്. അവൾക്ക് അവന്റെ തലയും കാണുന്നില്ല. തന്റെ കുണ്ടിയുടെ പുറത്തേക്കുള്ള വണ്ണം അവന്റെ തലയെ മറച്ചു പിടിച്ചിരിക്കുകയാണ്. ഇപ്പൊ കാണുമ്പോൾ അവന്റെ തല തന്റെ കുണ്ടിയുടെ ഉള്ളിലേക്ക് ഇറങ്ങി പോയത് പോലെയേ തോന്നു. അവൾ ചമ്മൽ കൊണ്ട് നാക്ക് കടിച്ച് പോയി.
ചന്തു : “മമ്മി എന്നെ കാണുന്നുണ്ടോ?”
ആൻസി : “ഇല്ല...!”
അവൾ ഇളിഭ്യതയോടെ പറഞ്ഞു.
ചന്തു : “ആ ഇതേ അവസ്ഥ തന്നെയാ എനിക്കും..!”
പാവം.. അവൾ മനസ്സിൽ പറഞ്ഞു.
ആൻസി : “ഒന്ന് മാറി നിന്നു നോക്കിയേ..”
ചന്തു : “എന്നാ എണിയിൽ ഉള്ള പിടിത്തം വിടേണ്ടി വരും.!”
ആൻസി : “അത് വേണ്ട.. ഞാൻ താഴെ എത്തും..”
ചന്തു : “അത് ശെരി”
ആൻസി : “എന്തു ചെയ്യും..?”
ചന്തു : “മമ്മിയുടെ പുറക് കുറച്ച് മുകളിലേക്ക് ആകേണ്ടി വരും..”
ചമ്മലില്ലാത്ത നിഷ്കളങ്കതയോടെ അവനതു പറഞ്ഞപ്പോൾ ആൻസിക്ക് തെല്ലു നാണം വന്നിരുന്നു. സ്വരം നേർത്തു.
ആൻസി : “ഒരു പടി മുകളിൽ കയറിയാൽ മതിയോ??”
ചന്തു : “മതി.!”
ആൻസി : “നല്ല ആട്ടമുള്ള എണിയാ...പിടിക്കണേ... വിടരുത്..”
ചന്തു : “ഇല്ല...”
അവൾ ഒരു പടി കൂടെ കയറാൻ ശ്രമിച്ചപ്പോൾ കാലുകൾ വിറച്ചു പോയി.
ആൻസി : “ആവുന്നില്ല മോനു..”
ചന്തു : “മമ്മി വെയ്റ്റ് ഉള്ളത് കൊണ്ടാണ്.. ഞാൻ കയറാം.. മമ്മി ഇറങ്..”
ആൻസി : “ആ എന്നാൽ ഇറങ്ങട്ടെ.. ഏണി ശെരിക്ക് പിടിക്ക്..”
ചന്തു : “പിടിച്ചു... ഇറങ്ങിക്കോ..”
അവൾ പതിയെ താഴേക്ക് ഇറങ്ങാൻ തുടങ്ങി.
ആൻസി